Αλέκος Ζεκερίσης: Το συνδικάτο του εγκλήματος, η κοκαΐνη των εκατομμυρίων και η εξαφάνιση!
Κάποιες ιστορίες στον υπόκοσμο μοιάζουν βγαλμένες από κινηματογραφικό σενάριο, με αμύθητα πλούτη, διεθνή καρτέλ ναρκωτικών, συμβόλαια θανάτου, προδοσίες και μια σιωπή τόσο βαριά που καμία αστυνομική έρευνα δεν κατάφερε ποτέ να διαπεράσει πλήρως. Μια τέτοια σκοτεινή και ανατριχιαστική ιστορία έρχεται στο φως μέσα από το νέο καθηλωτικό βίντεο του καναλιού «Εγκλήματα», φέρνοντας στις οθόνες μας την άγρια εποχή της ελληνικής μαφίας τη δεκαετία του ’90. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Αλέξανδρος Ζεκερίδης, γνωστός στις αστυνομικές πιάτσες ως «Αλεκάκης», ένας άνδρας που πίστευε ότι μπορούσε να αγοράσει τα πάντα και να ελέγξει τους πάντες, μέχρις ότου η ίδια η νύχτα τον κατάπιε αφήνοντας πίσω της μόνο ερωτηματικά.
Η νύχτα που ο «Αλεκάκης» εξατμίστηκε από την Κυψέλη
Είναι απόγευμα Παρασκευής, 12 Ιουνίου 1997. Στο αστυνομικό τμήμα της Κυψέλης εμφανίζεται μια γυναίκα, η Ειρήνη Δήμου, συνοδευόμενη από τον δικηγόρο της Ζήση Κωνσταντινίδη, για να δηλώσει την εξαφάνιση του συντρόφου της. Ο άνθρωπος που αναζητείται είναι ο 40χρονος Αλέξανδρος Ζεκερίδης, ο οποίος έχει να δώσει σημεία ζωής από τις 2 Ιουνίου. Μόλις το όνομα ακούγεται από τον αξιωματικό υπηρεσίας, το κλίμα στο τμήμα αλλάζει αμέσως. Δεν πρόκειται για κάποιον τυχαίο πολίτη, αλλά για έναν παλιό γνώριμο των αρχών, έναν εσημασμένο κακοποιό που είχε αποφυλακιστεί μόλις τρεις μήνες νωρίτερα, έπειτα από πολυετή κάθειρξη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, τα ίχνη του χάθηκαν λίγο αφότου βγήκε από χαρτοπαικτική λέσχη της περιοχής. Είχε προηγηθεί μια βραδιά υψηλού τζόγου, όπου ο Ζεκερίδης, παίζοντας με πάθος στην πράσινη τσόχα, είχε χάσει ένα τεράστιο χρηματικό ποσό. Σήκώθηκε, άνοιξε τη βαριά πόρτα και βγήκε στον δρόμο. Κανένας πυροβολισμός, κανένα φρενάρισμα, καμία κραυγή. Ένα βήμα στο πεζοδόμιο και… τίποτα. Στον κόσμο της παρανομίας, όταν ένας άνθρωπος εξαφανίζεται έτσι, όλοι γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται για ατύχημα.
VIRAL
Το «συνδικάτο του εγκλήματος» και τα εκατομμύρια της κοκαΐνης
Για να καταλάβει κανείς ποιος ήθελε τον Ζεκερίδη νεκρό, πρέπει να ανατρέξει στο παρελθόν του, στις βλαβερές συμμαχίες και στα αμύθητα κέρδη από τη διακίνηση ναρκωτικών. Ο «Αλεκάκης» δεν περιοριζόταν στις παράνομες λέσχες· είχε περάσει στα βαριά, ιδρύοντας ένα κοινό δίκτυο διακίνησης κοκαΐνης μαζί με τον σκληρό ποινικό Ηλία Ορφανό. Πίσω τους, όμως, βρισκόταν ο απόλυτος εγκέφαλος: ο Michel Αντώνιος, ένας 53χρονος διεθνής “manager” των καρτέλ της Κολομβίας και του Ισημερινού για ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο.
Το κύκλωμα εισήγαγε εκατοντάδες κιλά κοκαΐνης στην Ελλάδα, κρύβοντάς τα μέσα σε πλυντήρια, ψυγεία και στερεοφωνικά, περνώντας τα από τα τελωνία ως απλές οικιακές συσκευές. Ο τζίρος ήταν ιλιγγιώδης και το χρήμα έρεε άφθονο. Όμως, στον υπόκοσμο, όταν τα ποσά μεγαλώνουν, η καχυποψία γίνεται δολοφονική.
Τον Δεκέμβριο του 1992, η αστυνομία καταστέλλει ένα τεράστιο φορτίο 300 κιλών κοκαΐνης και ο Ζεκερίδης συλλαμβάνεται. Μετά από δικαστικές περιπέτειες, καταδικάζεται σε τρία χρόνια φυλάκιση. Πίσω από τα κάγκελα, τον τρώει μια ιδέα: ο συνεργάτης του, ο Ηλίας Ορφανός, που είχε καταφέρει να μείνει ελεύθερος και να ξεφύγει από κάθε αστυνομικό κλοιό (ακόμη και σε υποθέσεις με 860 κιλά ναρκωτικά στην Ολλανδία), τον είχε προδώσει. Στο μυαλό του «Αλεκάκη», ο Ορφανός ήταν «καρφί». Και στη νύχτα, τον προδότη δεν τον πας στα δικαστήρια, τον σβήνεις.
Η απαγωγή του Ορφανού και τα συμβόλαια θανάτου
Ανίκανος να δράσει μέσα από τη φυλακή, ο Ζεκερίδης απευθύνεται στους «ειδικούς»: στο διαβόητο «Συνδικάτο του Εγκλήματος», μια επαγγελματική οργάνωση πληρωμένων εκτελεστών που δρούσε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 με αρχηγούς τον Κώστα Ανδρεάδη και τον Σωτήρη Κούση, έχοντας στις τάξεις τους «ψυχρούς» δολοφόνους όπως ο Βασίλης Σούφλας.
Στις 4 Σεπτεμβρίου 1994, η πόρτα του σπιτιού του Ηλία Ορφανού στη Σαλαμίνα σπάει. Μια ομάδα ανδρών τον αρπάζει με τη βία και τον εξαφανίζει για πάντα. Πτώμα δεν βρέθηκε ποτέ, ούτε ζητήθηκαν λύτρα. Ωστόσο, η σύντροφος του Ορφανού, η Αγγελική Πρεσματζή, βρίσκει το θάρρος να μιλήσει στην αστυνομία, κατονομάζοντας τον Κούση και τον Ανδρεάδη ως εκτελεστές και δείχνοντας τον Ζεκερίδη ως τον ηθικό αυτουργό της απαγωγής.
Διαβάστε επίσης
Το αναπόφευκτο τέλος και η σιωπή των καρτέλ
Όταν ο Ζεκερίδης αποφυλακίστηκε το 1997, πίστευε ότι είχε κλείσει τους λογαριασμούς του. Δεν είχε υπολογίσει, όμως, ότι οι κύκλοι του αίματος δεν κλείνουν ποτέ τόσο εύκολα. Η εξαφάνισή του έξω από τη λέσχη στην Κυψέλη θεωρείται από τις αρχές ως πράξη εκδίκησης είτε από τα υπολείμματα της ομάδας του Ορφανού είτε από τα ίδια τα καρτέλ, τα οποία θεώρησαν ότι ο Ζεκερίδης είχε γίνει πλέον επικίνδυνος και βάρος.
Λίγο αργότερα, η δίωξη ναρκωτικών εντόπισε και συνέλαβε τον μεγάλο εγκέφαλο, τον Michael Αντώνιος, σε διαμέρισμα στη Βούλα με πλαστό διαβατήριο. Παρά τη σύλληψή του, ο «manager» κράτησε το στόμα του κλειστό, αφήνοντας την τύχη του Ζεκερίδη και του Ορφανού να παραμείνει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο σκοτεινά μυστήρια του ελληνικού υποκόσμου.
Όπως επισημαίνει και το ανατριχιαστικό ντοκιμαντέρ, ο «Αλεκάκης» πίστευε ακράδατα πως «αν έχεις λεφτά, χτυπάς το σύστημα όποια ώρα θες». Στο τέλος, όμως, έμαθε με τον πιο σκληρό τρόπο ότι το σύστημα της νύχτας παίρνει πάντα πίσω τα ρέστα του.
0 ΣΧΟΛΙΑ