Όταν οι Αλβανοί φοιτητές διεκδικούν το μέλλον τους, οι Έλληνες χοροπηδούν με τον Άδωνι: «Και Α και ΟΥ και ΔΑΠ-ΝΔΦΚ»
Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα της εποχής μας που η αντίθεση ανάμεσα σε δύο κόσμους γίνεται τόσο κραυγαλέα, που μοιάζει βγαλμένη από σουρεαλιστική σάτιρα. Από τη μία πλευρά, βλέπουμε τη νεολαία στα γειτονικά μας Τίρανα να κατεβαίνει στους δρόμους, να συγκρούεται με τα ΜΑΤ, να αναπνέει δακρυγόνα και να φωνάζει με δάκρυα στα μάτια για την αξιοπρέπεια, τα δίδακτρα και το μέλλον της. Από την άλλη, παρακολουθούμε το ελληνικό φοιτητικό «φαινόμενο»: στελέχη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και μέλη της ΟΝΝΕΔ να στήνουν πανηγύρια, να χοροπηδούν αλλοφρονισμένοι και να φωνάζουν συνθήματα αγκαλιά με τον υπουργό Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος άφησε για λίγο τα υπουργικά του καθήκοντα για να το παίξει… φοιτητάκος πρώτης γραμμής.
Η σύγκριση είναι αδυσωπίαστη και αναδεικνύει μια τεράστια, χαοτική διαφορά φιλοσοφίας: Από τη μια πλευρά έχουμε φοιτητές που «καίγονται» κυριολεκτικά και μεταφορικά για τα δικαιώματά τους, και από την άλλη μια νεολαία-χειροκροτητή που έχει μάθει να χορεύει στον ρυθμό των κομματικών εργολάβων, ξεχνώντας τι σημαίνει πραγματικός αγώνας.
Διαβάστε επίσης: «Αφαιρώ τη μάσκα να με δείτε»: Το σπαρακτικό ξέσπασμα της Αλβανίδας φοιτήτριας που εκθέτει ανηλεώς τους Έλληνες φοιτητές του καφέ!
Τίρανα: Όταν η οργή γίνεται ασπίδα και τα παιδιά διεκδικούν τα αυτονόητα
Ας κοιτάξουμε τι συμβαίνει λίγο πιο βορειοανατολικά. Οι δρόμοι της αλβανικής πρωτεύουσας φλέγονται από διαδηλώσεις που διαρκούν μέρες. Φοιτητές και νέοι άνθρωποι, κουρασμένοι από τη διαφθορά, την οικονομική ασφυξία και την εξαθλίωση, έχουν βγει στα οδοστρώματα.
VIRAL
Εκεί δεν υπάρχουν ούτε κομματικά τραπέζια, ούτε δωρεάν καφέδες από παρατάξεις, ούτε σκηνοθετημένα χειροκροτήματα. Υπάρχουν ασφυκτικές πραγματικότητες: νέοι άνθρωποι που βλέπουν τους γονείς τους να μεταναστεύουν, που αδυνατούν να πληρώσουν ένα νοίκι και που παλεύουν για τα ελάχιστα, τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Όταν μια Αλβανίδα φοιτήτρια στέκεται μπροστά στην κάμερα, με πρόσωπο σημαδεμένο από τα χημικά, και φωνάζει ότι δεν έχει άλλη ελπίδα και πως οι φοιτητές δεν θα σταματήσουν ποτέ, στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Εκείνοι οι νέοι ξέρουν ότι η αλλαγή δεν έρχεται με το να λιβανίζεις την εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά με το να συγκρούεσαι με το κατεστημένο.
Ιωάννινα: Το πολιτικό σόου, τα «πηδηματάκια» και η ΔΑΠ σε έκσταση
Και τώρα, ας επιστρέψουμε στα ελληνικά δεδομένα και δη στα γραφικά, πανηγυρικα τοπία της επαρχίας μας. Ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, αποφάσισε να θυμηθεί τα φοιτητικά του χρόνια –ή μάλλον να εξασφαλίσει ότι η νεολαία δεν θα ξεχάσει ποτέ το όνομά του– κάνοντας μια περιοδεία-αποθέωση στα Ιωάννινα.
Η επίσκεψη του υπουργού στα γραφεία της ΔΕΕΠ ΝΔ Ιωαννίνων εξελίχθηκε σε ένα γνήσιο, απόλυτα κομματικό σόου. Επειδή, όπως ο ίδιος δήλωσε με περίσσια ικανοποίηση, ο κόσμος ήταν τόσο πολύς που «δεν χώραγε ούτε στον διάδρομο», η ατμόσφαιρα θύμισε γήπεδο μετά από κερδισμένο πρωτάθλημα. Η κορύφωση, βέβαια, ήρθε από τα χρυσά παιδιά της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.
Σε ένα βίντεο που έσπευσε να κάνει viral στα social media, ο ίδιος ο υπουργός Υγείας εμφανίζεται όχι απλώς να μιλάει σοβαρά για τα προβλήματα της Υγείας ή της Παιδείας, αλλά να χοροπηδάει ρυθμικά, να χειροκροτεί και να συμμετέχει με πάθος στο ιστορικό, αθάνατο ελληνικό σύνθημα: «Και Α και Ου και ΔΑΠ-ΝΔΦΚ!». Μάλιστα, η φάση συνοδεύτηκε από το προεκλογικό σύνθημα-λάβαρο για την «τρίτη αυτοδύναμη νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη», λες και η χώρα βρίσκεται σε αέναο εκλογικό πυρετό και η μεγαλύτερη αγωνία του φοιτητή σήμερα είναι ποιος υπουργός θα κόψει την κορδέλα στο επόμενο συνέδριο.
Η γλυκιά κριτική: Πότε θα μεγαλώσει αυτή η γενιά;
Ας είμαστε δίκαιοι και ευγενικοί, αλλά ας πούμε και την αλήθεια. Είναι απολύτως θεμιτό οι νέοι άνθρωποι να έχουν τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, να στηρίζουν κόμματα και να ονειρεύονται καριέρες στον δημόσιο τομέα ή την πολιτική. Άλλωστε, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ έχει χτίσει ολόκληρη αυτοκρατορία δεκαετιών βασιζόμενη ακριβώς σε αυτό το κλίμα: σημαιούλες, πάρτι, εκδρομές, δωρεάν σημειώσεις και μια αίσθηση ότι το πανεπιστήμιο είναι απλώς ο προθάλαμος για το επόμενο γραφείο τύπου.
Αλλά ας αναλογιστούμε: Είναι δυνατόν την ίδια ώρα που τα πανεπιστήμια στην ευρύτερη γειτονιά μας φλέγονται για τα δίδακτρα, την έλλειψη υποδομών και τη διαφθορά, η ελληνική «γαλάζια» φοιτήτρια και ο ΔΑΠίτης συμφοιτητής της να χοροπηδούν αγκαλιά με έναν υπουργό επειδή… υποσχέθηκε την τρίτη αυτοδυναμία; Πού είναι οι διεκδικήσεις για τα δημόσια πανεπιστήμια; Πού είναι η αγωνία για το πτυχίο, την ανεργία, τα στεγαστικά δάνεια που χρειάζεσαι για να νοικιάσεις μια τρύπα γκαρσονιέρα;
Ενώ οι Αλβανοί φοιτητές βγαίνουν στο δρόμο ρισκάροντας το τομάρι τους απέναντι στις αύρες της αστυνομίας για να αλλάξουν το κατεστημένο, οι Έλληνες ομόλογοί τους στη ΔΑΠ πανηγυρίζουν επειδή βρήκαν υπουργό-baby-sitter για να τους ανεβάσει το ηθικό και τα likes στο TikTok.
Ας αποθεώσουμε λοιπόν τους νέους της Αλβανίας για το θάρρος, την ψυχή και την αξιοπρέπειά τους να μην ανέχονται τα ψίχουλα. Και ας στείλουμε μια γλυκιά, χαμογελαστή ευχή στους δικούς μας φοιτητές της ΔΑΠ: Καλή πρόοδο στα μαθήματα, καλή δύναμη στα πηδηματάκια και μην ξεχάσετε να παραγγείλετε τον επόμενο φρέντο, γιατί η «αυτοδυναμία» θέλει γερά στομάχια… και πολύ καλή διάθεση για χορό!
0 ΣΧΟΛΙΑ