Πυρ και μανία ο Δημητρακόπουλος για Καρβέλα: Δικηγόρος με @@@ του γράφουν- «Δεν υπάρχει άλλη οικονομική αξίωση»

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η κόντρα ανάμεσα στον Νίκο Καρβέλα και την Άννα Βίσση παίρνει πλέον ανοιχτά τον δρόμο της αντιπαράθεσης, με το οικονομικό σκέλος να βρίσκεται στο επίκεντρο, αλλά να αποτελεί, όπως υποστηρίζει ο συνθέτης, μόνο την κορυφή ενός πολύ μεγαλύτερου καλλιτεχνικού και προσωπικού ρήγματος. Λίγο μετά τη σκληρή ανακοίνωση του Νίκου Καρβέλα για όσα προηγήθηκαν και ακολούθησαν τη συναυλία της Άννας Βίσση στο ΟΑΚΑ, ο γνωστός ποινικολόγος Μιχάλης Δημητρακόπουλος έδωσε τη δική του εκδοχή, υποστηρίζοντας ότι ο συνθέτης έχει ήδη λάβει 300.000 ευρώ για πνευματικά δικαιώματα και ότι δεν υπάρχει άλλη ενεργή οικονομική αξίωση.

«Έχει πληρωθεί 300.000 ευρώ – Δεν υπάρχει άλλη οικονομική αξίωση»

«Ο κ. Καρβέλας έχει πληρωθεί 300.000 ευρώ, όσα προβλέπει η νομοθεσία για τα πνευματικά δικαιώματα. Εάν ο κύριος Καρβέλας έχει άλλα νομικά επιχειρήματα, εγώ θα του έλεγα αντί να στείλει εξώδικα, να μιλήσει απευθείας μαζί μου να βρούμε μια λύση», ανέφερε ο Μιχάλης Δημητρακόπουλος. Όπως εξήγησε, τα χρήματα έχουν καταβληθεί στον αρμόδιο φορέα που διαχειρίζεται τα πνευματικά δικαιώματα, την Αυτοδιαχείριση, και κατά την άποψή του δεν υπάρχει άλλη αξίωση που να στηρίζεται ούτε στον νόμο ούτε σε κάποια σύμβαση.

«Εάν υπάρχει οικονομική αξίωση, μπορούμε να κουβεντιάσουμε. Εάν δεν συμφωνήσουμε τότε μπορούμε να πάμε στη Δικαιοσύνη. Σας λέω εγώ, όμως, ως νομικός ότι αξίωση που μπορεί να στηρίζεται σε σύμβαση δεν υπάρχει», είπε χαρακτηριστικά. Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι δεν τοποθετείται στην καλλιτεχνική διαφωνία Καρβέλα και Βίσση. «Εάν έχει διαφορετικές προσεγγίσεις σε καλλιτεχνικά θέματα και στη φιλοσοφία με την οποία θα πρέπει να κινείται στον χώρο του τραγουδιού ή στον χώρο της Τέχνης η Άννα Βίσση, εγώ δεν έχω άποψη επ’ αυτού, εγώ είμαι νομικός», σημείωσε.

Η μεγάλη καλλιτεχνική σύγκρουση

Πίσω από τα χρήματα, όμως, ο Καρβέλας υποστηρίζει ότι υπάρχει κάτι βαθύτερο: μια ριζική διαφωνία για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται η μουσική του. Όπως αναφέρει, η σχέση του με την Άννα Βίσση είναι τόσο προσωπική όσο και καλλιτεχνική και επί χρόνια οι δύο τους λειτουργούσαν με πλήρη συνεννόηση. «Έχω συνθέσει, γράψει και ενορχηστρώσει, με ελάχιστες εξαιρέσεις, το σύνολο της δισκογραφίας της», αναφέρει.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η κοινή καλλιτεχνική διαδρομή αποτυπώθηκε και στη συναυλία του ΟΑΚΑ, όπου 47 από τα 50 τραγούδια ήταν δικές του δημιουργίες. Ωστόσο, υποστηρίζει ότι τα τελευταία χρόνια η Άννα Βίσση έχει επιλέξει μια διαφορετική κατεύθυνση. «Η Άννα έχει πάρει μία κατεύθυνση, τόσο σε επίπεδο καλλιτεχνικό όσο και σε επίπεδο δημόσιας παρουσίας, που δεν με βρίσκει σύμφωνο», αναφέρει.

Ο ίδιος εκφράζει έντονη διαφωνία και με το μέγεθος της συναυλίας στο ΟΑΚΑ, ιδιαίτερα από τη στιγμή που τα εισιτήρια έφταναν έως και 400 ευρώ. Για τον Καρβέλα, η τέχνη του πρέπει να παραμένει λαϊκή και προσιτή, με το κοινό να βρίσκεται κοντά στους καλλιτέχνες και στη μουσική. Δεν θέλει, όπως λέει, τα τραγούδια του να μετατρέπονται σε «αλατοπίπερο» ενός κοσμικού, φαραωνικού θεάματος, όπου το μουσικό έργο περνά σε δεύτερο πλάνο και κυριαρχεί η εικόνα.

Το επεισόδιο με τις θέσεις στο ΟΑΚΑ

Στο δεύτερο μεγάλο μέτωπο της υπόθεσης βρίσκεται η αλλαγή των θέσεων του Καρβέλα και των προσκεκλημένων του. Ο συνθέτης υποστηρίζει ότι λίγες ώρες πριν από τη συναυλία ενημερώθηκε από πρόσωπο που μιλούσε για λογαριασμό της παραγωγής ότι ο βασικός χρηματοδότης και παράγοντες της εταιρείας δεν επιθυμούσαν να καθίσει εκείνος και οι προσκεκλημένοι του κοντά τους. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα αρχικά εισιτήρια ακυρώθηκαν και αντικαταστάθηκαν με νέα, σε απομακρυσμένες και όπως τις χαρακτηρίζει υποδεέστερες θέσεις.

Ο Καρβέλας λέει ότι απάντησε πως θα πήγαινε στη συναυλία και θα καθόταν στις αρχικές του θέσεις. Όταν ρώτησε «Και τι θα κάνετε; Θα μου απαγορεύσετε να μπω και να καθίσω στη θέση μου;», υποστηρίζει ότι έλαβε την απάντηση πως πράγματι αυτό θα γινόταν και ότι, σε αυτή την περίπτωση, θα σταματούσε και οποιαδήποτε συζήτηση για το οικονομικό. Ο Μιχάλης Δημητρακόπουλος δίνει διαφορετική εικόνα. Παραδέχεται ότι υπήρξε ζήτημα με τους προσκεκλημένους του Καρβέλα και την παραγωγή, υποστηρίζοντας όμως ότι η αλλαγή των θέσεων έγινε συναινετικά. «Η αλήθεια είναι ότι υπήρξε ένα θέμα με τους προσκεκλημένους του κυρίου Καρβέλα κι η παραγωγή (…) είπαν ότι δεν ήθελαν οι προσκεκλημένοι του να είναι κοντά εκεί που κάθεται ο παραγωγός κι οι δικοί του προσκεκλημένοι. Του μετακίνησαν σε έναν πολύ ωραίο χώρο στο ΟΑΚΑ», ανέφερε. Όπως είπε, είχε επικοινωνία με τον Καρβέλα μέσω γραπτών μηνυμάτων και η αλλαγή έγινε αφού μίλησε και με τη σύζυγό του, χωρίς όπως υποστηρίζει να φάνηκε ότι υπήρχε πρόβλημα.

Η «συντριβή» και η αναφορά στη Νίκη Βίσση

Για τον Νίκο Καρβέλα, ωστόσο, το ζήτημα πήρε πολύ πιο προσωπική διάσταση. Όπως υποστηρίζει, ρώτησε εάν η Άννα γνώριζε για τη συγκεκριμένη συμπεριφορά και του μεταφέρθηκε από τη Νίκη Βίσση ότι ήταν ενήμερη. «Μια λέξη μόνο μπορεί να εκφράσει αυτό που αισθάνθηκα: Συντριβή», γράφει χαρακτηριστικά. Ο ίδιος λέει ότι ακόμη δυσκολεύεται να πιστέψει πως η Άννα Βίσση συναίνεσε σε μια τέτοια συμπεριφορά απέναντί του. Τελικά, δεν πήγε στη συναυλία.

Και η υπόθεση, σύμφωνα με την εκδοχή Καρβέλα, δεν τελείωσε εκεί. Μετά τη συναυλία, όπως υποστηρίζει, του τέθηκε ως προϋπόθεση για να του καταβληθεί οποιαδήποτε αμοιβή να υπογράψει ότι δεν θα έκανε δημόσια αρνητική αναφορά στην Άννα Βίσση, με πρόβλεψη μάλιστα για ποινή χιλιάδων ευρώ σε περίπτωση παραβίασης. Ο συνθέτης λέει ότι αρνήθηκε. «Δεν δέχθηκα να απαρνηθώ την ελευθερία της γνώμης μου και να την ανταλλάξω με χρήμα», αναφέρει, υποστηρίζοντας ότι το ποσό δεν θα ήταν «δώρο», αλλά αμοιβή που θεωρεί ότι δικαιούται ως δημιουργός.

Δύο εκδοχές, μία μεγάλη ρήξη

Έτσι, η υπόθεση πλέον κινείται σε δύο παράλληλες γραμμές. Από τη μία, ο Μιχάλης Δημητρακόπουλος υποστηρίζει ότι έχουν καταβληθεί 300.000 ευρώ για πνευματικά δικαιώματα και ότι δεν υπάρχει άλλη οικονομική αξίωση που να στηρίζεται σε νόμο ή σύμβαση. Από την άλλη, ο Νίκος Καρβέλας μιλά για διαφορετική συμφωνία και υποστηρίζει ότι η αμοιβή του για τη συγκεκριμένη συναυλία δεν καταβλήθηκε, ενώ καταγγέλλει μια σειρά από συμπεριφορές που όπως λέει ξεπερνούν κατά πολύ το οικονομικό ζήτημα.

Και πάνω από όλα, ο ίδιος τοποθετεί μια βαθιά καλλιτεχνική σύγκρουση με την Άννα Βίσση, με επίκεντρο το πώς παρουσιάζονται τα τραγούδια του και ποια κατεύθυνση έχει πάρει η κοινή τους καλλιτεχνική διαδρομή. Η τελική του θέση είναι ξεκάθαρη: υποστηρίζει ότι όσα δημοσιοποίησε και οι επόμενες κινήσεις του έχουν ως στόχο την υπεράσπιση του έργου του και την απόδοση του σεβασμού που θεωρεί ότι του αναλογεί ως δημιουργού.