ΑΡΧΙΚΗ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Στην «αγκαλιά» του πατρικού μέχρι τα 31: Στο top 3 της Ευρώπης η Ελλάδα – Τα αποκαλυπτικά στοιχεία της Eurostat για τους νέους

Στην «αγκαλιά» του πατρικού μέχρι τα 31: Στο top 3 της Ευρώπης η Ελλάδα – Τα αποκαλυπτικά στοιχεία της Eurostat για τους νέους
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Μια αμείλικτη και διαχρονικά προβληματική κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα έρχονται να επιβεβαιώσουν με τον πιο επίσημο τρόπο τα νέα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat). Η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται καθηλωμένη στις υψηλότερες θέσεις της ευρωπαϊκής λίστας όσον αφορά την ηλικία κατά την οποία οι νέοι καταφέρνουν να αποχωριστούν την οικογενειακή εστία, παραμένοντας «δέσμιοι» του παιδικού τους δωματίου μέχρι να περάσουν το κατώφλι της τρίτης δεκαετίας της ζωής τους.

Σύμφωνα με τα επίσημα δεδομένα της Eurostat, η χώρα μας φιγουράρει σταθερά στο «top 3» των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου οι νέοι φεύγουν από το πατρικό τους σπίτι σε ηλικία μεγαλύτερη των 30 ετών, καταδεικνύοντας το τεράστιο χάσμα που χωρίζει τον ελληνικό νότο από τα κράτη της βόρειας και κεντρικής Ευρώπης.

Στα 30,9 έτη ο μέσος όρος στην Ελλάδα – Ποιες χώρες πρωταγωνιστούν στη λίστα

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τις μετρήσεις της Eurostat, οι νέοι στην Ελλάδα εγκαταλείπουν το πατρικό τους σπίτι σε μέση ηλικία 30,9 ετών —ένα ποσοστό που συμπίπτει απόλυτα με τα δεδομένα που καταγράφονται στη Σλοβακία. Η κατάσταση αυτή τοποθετεί τη χώρα μας στην τρίτη υψηλότερη θέση ολόκληρης της ευρωπαϊκής κοινότητας.

Ακόμη πιο υψηλή ηλικία «απογαλακτισμού» καταγράφεται μόνο στην Κροατία, η οποία κατέχει τα πρωτεία της καθυστέρησης, καθώς οι νέοι της Κροατίας αποχωρίζονται το πατρικό τους σπίτι σε μέση ηλικία 31,5 ετών. Την πρώτη πεντάδα των χωρών με τη μεγαλύτερη καθυστέρηση συμπληρώνουν η Ισπανία και η Ιταλία, στις οποίες οι νέοι παίρνουν την απόφαση να ζήσουν αυτόνομα στα 30,2 έτη τους.

Στον αντίποδα, η εικόνα στα βόρεια και κεντρικά κράτη-μέλη της ΕΕ είναι εκ διαμέτρου αντίθετη. Οι χαμηλότερες μέσες ηλικίες ανεξαρτητοποίησης καταγράφονται στη Φινλανδία, όπου οι νέοι φεύγουν από το πατρικό στα 21,4 έτη, στη Δανία στα 21,8 έτη, καθώς και στην Εσθονία και τη Λιθουανία, όπου ο μέσος όρος διαμορφώνεται στα 22,7 έτη και στις δύο χώρες. Σύμφωνα με τη συνολική εικόνα της Eurostat, κατά μέσο όρο οι νέοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση εγκατέλειπαν το πατρικό τους σπίτι στην ηλικία των 26,3 ετών το 2025, οριακά αυξημένη σε σχέση με τα 26,2 έτη του 2024.

Το «αγκάθι» της απασχόλησης: Η άμεση σύνδεση της ηλικίας με την αγορά εργασίας

Πέρα από τις καθαρά δημογραφικές και πολιτισμικές ιδιαιτερότητες κάθε χώρας, η έκθεση της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας αναδεικνύει μια κρίσιμη και αδιάψευστη παράμετρο: την άμεση και στενή σχέση ανάμεσα στον «απογαλακτισμό» από την οικογενειακή εστία και στα ποσοστά απασχόλησης των νέων ηλικίας 20-29 ετών.

Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, το μέσο ποσοστό απασχόλησης για τη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα διαμορφώθηκε στο 65,5%. Ωστόσο, οι αποκλίσεις μεταξύ των κρατών-μελών είναι αποκαλυπτικές της οικονομικής ευρωστίας και των δομών στήριξης της νέας γενιάς.

Όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση της Eurostat, «στις περισσότερες χώρες όπου η ηλικία αποχώρησης των νέων από το πατρικό σπίτι είναι χαμηλότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ, το ποσοστό απασχόλησης των ατόμων ηλικίας 20-29 ετών είναι υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο». Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν χώρες όπως η Ολλανδία, η Δανία, η Γερμανία και η Σουηδία, όπου οι νέοι όχι μόνο εγκαταλείπουν νωρίτερα την πατρική κατοικία, αλλά απολαμβάνουν και ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά επαγγελματικής αποκατάστασης και σταθερής απασχόλησης.

Η ελληνική πραγματικότητα: Χαμηλή απασχόληση και στεγαστική κρίση

Αντίθετα, η άλλη όψη του νομίσματος αποτυπώνεται με ανάγλυφο τρόπο στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου. «Σε χώρες όπου οι νέοι φεύγουν αργότερα από το πατρικό τους σπίτι, όπως η Ελλάδα, η Κροατία, η Ισπανία και η Ιταλία, το ποσοστό απασχόλησης ήταν χαμηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης» καταλήγει η ανακοίνωση της Eurostat.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, η καθυστέρηση αυτή δεν αποτελεί απλώς μια «πολιτισμική» επιλογή ή προτίμηση παραμονής στην οικογενειακή θαλπωρή, όπως συχνά υποστηρίζεται, αλλά αποτελεί μονόδρομο που επιβάλλεται από σκληρά οικονομικά δεδομένα. Το υψηλό κόστος ζωής, οι χαμηλοί μισθοί που δεν συμβαδίζουν με την καλπάζουσα ακρίβεια στα βασικά αγαθά, η εκτίναξη των τιμών στα ενοίκια λόγω της οξείας στεγαστικής κρίσης και η δυσκολία εύρεσης μιας σταθερής και καλοπληρωμένης θέσης εργασίας δημιουργούν ένα αδιέξοδο περιβάλλον για τους νέους.

Χωρίς επαρκή εισοδήματα που να εξασφαλίζουν την κάλυψη των αυτόνομων βιοτικών αναγκών, η ενοικίαση ενός διαμερίσματος και η αυτονόμηση καθίσταται πρακτικά αδύνατη για την πλειοψηφία των νέων στα είκοσι και τα πρώτα τους τριάντα χρόνια, αναγκάζοντάς τους να παραμένουν οικονομικά εξαρτημένοι από τους γονείς τους.

Τα νέα στοιχεία της Eurostat για το 2025 λειτουργούν ως καμπανάκι συναγερμού για την πολιτεία. Η παραμονή της Ελλάδας στις υψηλότερες θέσεις της ευρωπαϊκής λίστας καθυστέρησης στην αυτονόμηση των νέων φανερώνει τις χρόνιες παθογένειες της ελληνικής οικονομίας και την ανάγκη για άμεσες, στοχευμένες παρεμβάσεις. Η ενίσχυση της απασχόλησης των νέων, η δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας και η εφαρμογή μιας γενναίας στεγαστικής πολιτικής αποτελούν μονόδρομο προκειμένου η νέα γενιά στη χώρα μας να μπορέσει, επιτέλους, να κάνει το πολυπόθητο βήμα προς την ενηλικίωση και την ανεξαρτησία της σε μια ηλικία αντίστοιχη με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου