Θύελλα αντιδράσεων από τον Γιώργο Λάγιο: «100% κατά των Θρησκευτικών και της πρωινής προσευχής στα σχολεία»

Μια ευθεία, τολμηρή και αναμφισβήτητα πολυσυζητημένη τοποθέτηση γύρω από τον ρόλο της θρησκείας στην εκπαίδευση διατύπωσε δημόσια ο γνωστός ψυχολόγος Γιώργος Λάγιος, με τις δηλώσεις του να προκαλούν αίσθηση και να επαναφέρουν στο προσκήνιο έναν διαρκή κοινωνικό και ιδεολογικό διάλογο. Ο γνωστός ειδικός, μιλώντας ανοιχτά για τακτικές, δομές και παραδόσεις που ακολουθούνται εδώ και δεκαετίες στα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, υποστήριξε με έμφαση ότι η προσωπική πίστη, οι θρησκευτικές τελετουργίες και ομολογιακές πρακτικές δεν έχουν κα απολύτως καμία θέση μέσα στην καθημερινή σχολική πραγματικότητα.
Η συνέντευξη στο Astra TV και οι κατηγορηματικές θέσεις για το μάθημα
Οι απόψεις του Γιώργου Λάγιου κατατέθηκαν κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης που παραχώρησε στην εκπομπή Status με τον παρουσιαστή Κωνσταντίνο Καμέα, η οποία μεταδόθηκε τηλεοπτικά από το Astra TV. Στο πλαίσιο αυτής της συζήτησης, η κουβέντα στράφηκε στα ζητήματα της σύγχρονης παιδείας, της διαμόρφωσης της κριτικής σκέψης των νέων και της σχέσης του ελληνικού σχολείου με τα θρησκευτικά δόγματα.
Χωρίς περιστροφές και με απόλυτη σαφήνεια στις τοποθετήσεις του, ο γνωστός ψυχολόγος εξέφρασε την απόλυτη διαφωνία του με τον υφιστάμενο τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών στα σχολεία της χώρας, ενώ καταφέρθηκε εναντίον της καθιερωμένης πρωινής προσευχής, χαρακτηρίζοντάς την ευθέως ως μια πράξη προσηλυτιστικού χαρακτήρα που δεν συνάδει με τον ουδέτερο και επιστημονικό ρόλο που οφείλει να διαθέτει ένα δημόσιο εκπαιδευτικό ίδρυμα.
«Πρέπει να φύγει η προσευχή από το σχολείο – Δεν έχει καμία σχέση η παιδεία με τη θρησκεία»
Αναπτύσσοντας το σκεπτικό του γύρω από την πρωινή προσευχή που πραγματοποιείται καθημερινά στις σχολικές αυλές πριν από την έναρξη των μαθημάτων, ο Γιώργος Λάγιος διερωτήθηκε ανοιχτά για τη λογική σύνδεση αυτών των πρακτικών με τη μαθησιακή διαδικασία.
«Με τον τρόπο που διδάσκονται 100% είμαι κατά των θρησκευτικών στα σχολεία. Πρέπει να γίνει τελείως διαφορετικά το μάθημα και πρέπει να φύγει η προσευχή από το σχολείο διότι είναι προσηλυτιστικό πράγμα», υπογράμμισε χαρακτηριστικά, θέτοντας επί τάπητος το ζήτημα της ελευθερίας της συνείδησης των μαθητών.
Συνεχίζοντας τον συλλογισμό του, τόνισε: «Η προσευχή με το σχολ… πώς σχετίζεται; Δεν έχω καταλάβει. Η παιδεία με τη θρησκεία πώς σχετίζονται; Θέλω να προσεύχεσαι όσο θέλει και όπου θέλεις, γιατί πρέπει να το κάνεις στο σχολείο δεν καταλαβαίνω». Κατά την άποψή του, η θρησκευτική λατρεία είναι μια απολύτως εσωτερική, προσωπική και ιδιωτική υπόθεση του κάθε πολίτη, η οποία θα πρέπει να εκδηλώνεται στους κατάλληλους χώρους και όχι να επιβάλλεται ή να εντάσσεται υποχρεωτικά σε ένα κρατικό πρόγραμμα εκπαίδευσης.
Διαχωρισμός πίστης και θρησκοληψίας – «Το σχολείο δεν πρέπει να εμπεριέχει την έννοια της προσωπικής πίστης»
Παρά την αυστηρή κριτική που άσκησε στις δομές και στον τρόπο λειτουργίας του εκπαιδευτικού συστήματος σε αυτόν τον τομέα, ο Γιώργος Λάγιος έσπευσε να διευκρινίσει ότι οι ενστάσεις του δεν αφορούν σε καμία περίπτωση την πίστη των ανθρώπων καθεαυτή, δείχνοντας βαθύ σεβασμό προς το θρησκευτικό συναίσθημα των πολιτών, αρκεί αυτό να μην μετατρέπεται σε φανατισμό.
«Σέβομαι πάρα πολύ τους ανθρώπους που είναι θρησκευόμενοι, με εκνευρίζουν οι άνθρωποι που είναι θρησκόληπτοι», ξεκαθάρισε, βάζοντας τα όρια ανάμεσα στην υγιή πνευματικότητα και στη μισαλλοδοξία.
Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα, επεσήμανε ότι το σχολείο του μέλλοντος απαιτεί βαθιές, δομικές αλλαγές για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εποχής: «Εγώ λοιπόν θεωρώ πως το σχολείο, το οποίο θέλει πολλή δουλειά για να γίνει όπως θα έπρεπε να ‘ναι ένα σχολείο, δεν πρέπει να εμπεριέχει καθόλου την έννοια προσωπικής πίστης. Διότι δεν αφορά την παιδεία η θρησκεία».
Η πρόταση για αλλαγή: Ένα μάθημα γνώσης των θρησκειών και όχι ομολογιακής κατήχησης
Απαντώντας στο ερώτημα σχετικά με το εάν ο ίδιος θα επιθυμούσε την πλήρη και οριστική εξαφάνιση οποιασδήποτε αναφοράς στο θρησκευτικό φαινόμενο από τα σχολικά βιβλία, ο γνωστός ψυχολόγος διευκρίνισε ότι δεν τάσσεται υπέρ της άγνοιας, αλλά υπέρ μιας διαφορετικής, πιο εγκυκλοπαιδικής και αντικειμενικής προσέγγισης. Σύμφωνα με τη δική του οπτική γωνία, το μάθημα των Θρησκευτικών θα έπρεπε να μεταλλαχθεί σε μια ιστορική και πολιτισμική γνωριμία των μαθητών με τα δόγματα ολόκληρου του πλανήτη.
Διαβάστε επίσης
«Είναι ένα μάθημα στο οποίο πρέπει να μάθουμε πόσες είναι οι θρησκείες, τι πιστεύει η κάθε μία και εγώ να επιλέξω τι θέλω να πιστεύω», εξήγησε, προτείνοντας ένα μοντέλο συγκριτικής θρησκειολογίας που θα διευρύνει τους πνευματικούς ορίζοντες των παιδιών, χωρίς να τα κατευθύνει ιδεολογικά.
Κλείνοντας τις τοποθετήσεις του, ο Γιώργος Λάγιος επανέλαβε ότι η πρωινή προσευχή παραμένει μια αναχρονιστική συνήθεια («Δεν κολλάει κάπου το να προσεύχομαι το πρωί στο σχολείο»), αποκαλύπτοντας μάλιστα ότι ο ίδιος έχει επεξεργαστεί μια δική του εναλλακτική πρόταση για το πώς θα μπορούσε να νοηθεί μια διαφορετική, κοσμική και ενωτική «προσευχή» ή πρωινή σκέψη στο σχολικό περιβάλλον. Οι δηλώσεις του αυτές αναμένεται να συνεχίσουν να τροφοδοτούν τη δημόσια αντιπαράθεση για τα όρια μεταξύ κοσμικού κράτους και θρησκευτικής παράδοσης στην ελληνική εκπαίδευση.






0 ΣΧΟΛΙΑ