Μπέζος: «Αν ένας καλλιτέχνης δεν έχει ενδιαφέρον, είναι καταδικασμένος να ζει στη μετριότητα, θα απευθύνεται σε θεατές που του μοιάζουν»

Ο Γιάννης Μπέζος έχει αποδείξει πολλές φορές ότι δεν διστάζει να εκφράζει ξεκάθαρα τις απόψεις του γύρω από την τέχνη, το θέατρο και τον ρόλο που καλείται να έχει ένας καλλιτέχνης. Αυτή τη φορά μίλησε για την ανάγκη που βρίσκεται πίσω από τη δημιουργία, αλλά και για τη μετριότητα, εξηγώντας γιατί θεωρεί απαραίτητο ένας άνθρωπος της τέχνης να αναζητά συνεχώς κάτι περισσότερο και να μην αρκείται στα εύκολα και στα συνηθισμένα.
Η δημιουργία ως προσωπική ανάγκη και η σκληρή αναφορά στη μετριότητα
Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε στο MEGA News 104,6 και στην εκπομπή «Υπαρκτός Σχολιασμός», ανοίγοντας μια συζήτηση γύρω από το τι είναι αυτό που οδηγεί έναν πραγματικό δημιουργό στο να εκφραστεί μέσα από την τέχνη. Για τον Γιάννη Μπέζο, η δημιουργία δεν αποτελεί απλώς μια επαγγελματική διαδικασία ή έναν τρόπο με τον οποίο ένας καλλιτέχνης επικοινωνεί με το κοινό. Πίσω από αυτήν υπάρχει μια βαθύτερη ανάγκη να εκφράσει τον προσωπικό του κόσμο και στη συνέχεια να τον μοιραστεί με τους ανθρώπους που θα έρθουν σε επαφή με το έργο του.
Μάλιστα, για να εξηγήσει τη σκέψη του, αναφέρθηκε τόσο στους αρχαίους τραγικούς όσο και στους σπουδαίους καλλιτέχνες των νεότερων χρόνων. «Ό,τι και να πάρετε από τους αρχαίους τραγικούς μέχρι τους μεγάλους καλλιτέχνες των καιρών μας, μια μεγάλη ανάγκη τα δημιουργεί. Όταν λέω ανάγκη δεν είναι, δεν μιλάμε για κοινωνική ανάγκη μόνο, είναι και προσωπική ανάγκη του καλλιτέχνη. Δηλαδή να καταθέσει κάτι, να καταθέσει έναν κόσμο που έχει μέσα του, με τον οποίο τον οποίο θέλει να μοιραστεί με έναν τρόπο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Μέσα από τα λόγια του, ο Γιάννης Μπέζος έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην προσωπική διάσταση της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Ο δημιουργός, σύμφωνα με όσα υποστήριξε, έχει μέσα του έναν ολόκληρο κόσμο τον οποίο αισθάνεται την ανάγκη να παρουσιάσει και να μοιραστεί. Η σχέση του καλλιτέχνη με το κοινό βρέθηκε επίσης στο επίκεντρο της τοποθέτησής του. Όπως εξήγησε, ακόμα και άνθρωποι της τέχνης με έντονο εγωισμό επιθυμούν τελικά το έργο τους να συναντήσει τους άλλους και να αποκτήσει μια κοινή διάσταση. «Οι μεγάλοι καλλιτέχνες συνήθως είναι πολύ εγωιστές. Παρ’ όλα αυτά θέλουν αυτό που δημιουργούν, αυτό που καταθέτουν, να γίνεται κοινή ανάσα με τους υπόλοιπους. Το κάνει και αυτός από μία ανάγκη. Θέλει κάτι να κάνει. Θέλει ένα ρεπερτόριο», είπε.
Ο Γιάννης Μπέζος, ωστόσο, δεν περιορίστηκε μόνο στη δημιουργική πλευρά της τέχνης. Προχώρησε σε μια πολύ πιο αιχμηρή τοποθέτηση για τη μετριότητα και τον τρόπο με τον οποίο ένας καλλιτέχνης καλείται να την αντιμετωπίσει. Κατά την άποψή του, ένας άνθρωπος που σέβεται πραγματικά τον εαυτό του ως δημιουργό δεν μπορεί να παραμένει αδρανής μέσα σε ένα περιβάλλον που κυριαρχείται από τη μετριότητα. Αντίθετα, αναζητά συνεχώς εκείνα τα έργα και τις επιλογές που μπορούν να του προσφέρουν μια διαφορετική «ανάσα». «Επειδή πολλές φορές μας κατακλύζει η μετριότητα, ο καλλιτέχνης ο οποίος σέβεται τον εαυτό του πάντα αναζητάει μία ανάσα και θα πάει σε αυτά τα πράγματα υποχρεωτικά για να μπορέσει να αντέξει. Εννοώ ο καλλιτέχνης ο οποίος έχει ενδιαφέρον», τόνισε.
Η πιο χαρακτηριστική, όμως, φράση της τοποθέτησής του ήρθε αμέσως μετά, όταν ο ηθοποιός αναφέρθηκε σε όσους, κατά τη δική του οπτική, δεν διαθέτουν αυτό το καλλιτεχνικό ενδιαφέρον. «Τώρα, αν δεν έχει ενδιαφέρον, θα είναι καταδικασμένος να ζει στη μετριότητα και θα απευθύνεται σε θεατές και ακροατές που του μοιάζουν. Ενώ οι μεγάλοι καλλιτέχνες, όπως ο Θεοδωράκης ή όπως ο Χατζιδάκις, συνομιλούσαν με ανθρώπους οι οποίοι ήταν αντάξιοί τους».






0 ΣΧΟΛΙΑ