Συγκλονίζει ο πατέρας της 12χρονης από τη Νέα Υόρκη χειρουργήθηκε για όγκο στην Ελλάδα – «Θα είμαστε ευγνώμονες στο ΕΣΥ»
Ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στους ανθρώπους του ελληνικού δημόσιου συστήματος υγείας απευθύνει ο πατέρας της 12χρονης Μαρίας, της Ελληνοαμερικανίδας από τη Νέα Υόρκη που βρέθηκε αντιμέτωπη με μια σοβαρή περιπέτεια υγείας κατά τη διάρκεια των διακοπών της στην Ελλάδα. Το κορίτσι διαγνώστηκε με όγκο και χρειάστηκε να υποβληθεί σε μια ιδιαίτερα απαιτητική χειρουργική επέμβαση στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία», με την οικογένειά της να εκφράζει πλέον δημόσια τη βαθιά ευγνωμοσύνη της προς τους γιατρούς, τους νοσηλευτές και όλους όσοι συνέβαλαν στη φροντίδα της.
Η μεγάλη περιπέτεια της 12χρονης
Όλα ξεκίνησαν ενώ η 12χρονη βρισκόταν στην Ελλάδα, μακριά από τη μόνιμη κατοικία της στη Νέα Υόρκη. Αυτό που θα έπρεπε να είναι ένα όμορφο διάστημα διακοπών για την ίδια και την οικογένειά της μετατράπηκε ξαφνικά σε μια δύσκολη δοκιμασία, όταν προέκυψε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που απαιτούσε άμεση ιατρική διερεύνηση. Η πρώτη κρίσιμη εκτίμηση έγινε στο Νοσοκομείο Κεφαλονιάς. Από εκεί άρχισε ουσιαστικά μια αλυσίδα συντονισμένων ενεργειών που οδήγησε το παιδί στην Αθήνα και, τελικά, στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία». Η περίπτωση της 12χρονης απαιτούσε εξειδικευμένη αντιμετώπιση και η μεταφορά της στην πρωτεύουσα ήταν το επόμενο καθοριστικό βήμα.
Στο Παίδων, η Μαρία υποβλήθηκε σε πολύωρη χειρουργική επέμβαση, η οποία διήρκεσε περίπου 6,5 ώρες. Πίσω από αυτή την επέμβαση, ωστόσο, υπήρξε –όπως περιγράφει η οικογένεια– μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων και διαφορετικών ιατρικών τμημάτων που χρειάστηκε να συνεργαστούν, από τη στιγμή της πρώτης διάγνωσης μέχρι την εξειδικευμένη αντιμετώπιση στην Αθήνα. Λίγες ημέρες μετά την περιπέτεια της κόρης του, ο πατέρας της, Στίβεν Μενεγάτος, αποφάσισε να μιλήσει δημόσια για όσα έζησε η οικογένεια. Με επιστολή που φέρει τον τίτλο «Όταν η ιατρική δεν έχει όρια», εκφράζει την ευγνωμοσύνη του προς τους ανθρώπους του Εθνικού Συστήματος Υγείας που βρέθηκαν κοντά στη 12χρονη.
Το «ευχαριστώ» της οικογένειας στο ΕΣΥ
«ΟΤΑΝ Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ
VIRAL
Μερικές φορές χρειάζεται να ζήσεις την πιο τρομακτική στιγμή της ζωής σου για να καταλάβεις πραγματικά τι μπορεί να καταφέρει ένα σύστημα υγείας. Η περιπέτεια της οικογένειάς μας ξεκίνησε στο νοσοκομείο της Κεφαλονιάς και τελικά μας έφερε στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία» στην Αθήνα. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ όσα συνέβησαν εκείνες τις ημέρες, αλλά περισσότερο απ’ όλα δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα στην κόρη μας και στην οικογένειά μας. Αυτή δεν είναι απλώς μια ιστορία για έναν γιατρό, ένα νοσοκομείο ή μια επιτυχημένη χειρουργική επέμβαση. Είναι μια ιστορία για το τι μπορεί να συμβεί όταν ένα ολόκληρο δημόσιο σύστημα υγείας λειτουργεί ενωμένο.
Από τους πρώτους γιατρούς και νοσηλευτές που φρόντισαν την κόρη μας στην Κεφαλονιά, μέχρι εκείνους που αντιλήφθηκαν τη σοβαρότητα της κατάστασης, τους ανθρώπους που συντόνισαν την ασφαλή μεταφορά της στην Αθήνα και, τέλος, τους ειδικούς που την περίμεναν στο Παίδων «Η Αγία Σοφία» — όλοι έγιναν μέρος της ίδιας αποστολής. Όταν φτάσαμε στην Αθήνα, αυτή η συνεργασία συνεχίστηκε. Παιδίατροι, ακτινολόγοι, καρδιολόγοι, χειρουργοί, αναισθησιολόγοι, εντατικολόγοι, νοσηλευτές, τεχνικοί και τόσοι άλλοι ένωσαν τις γνώσεις και την εμπειρία τους για έναν και μοναδικό σκοπό: να δώσουν σε ένα παιδί την καλύτερη δυνατή ευκαιρία. Αυτή η εμπειρία δίδαξε στην οικογένειά μας κάτι που θα κουβαλάμε μαζί μας για πάντα: Η ιατρική φροντίδα δεν έχει όρια όταν δεν υπάρχουν τείχη ανάμεσα στις ιατρικές ειδικότητες και τα τμήματα.
Το σπουδαιότερο σύστημα υγείας δεν είναι απλώς εκείνο που διαθέτει τους καλύτερους γιατρούς ή τον πιο προηγμένο εξοπλισμό. Είναι εκείνο στο οποίο οι γιατροί επικοινωνούν, οι ειδικοί συνεργάζονται, τα τμήματα εμπιστεύονται το ένα το άλλο και όλοι κατανοούν ότι αποτελούν μέρος κάτι μεγαλύτερου από τον καθένα ξεχωριστά. Η διαδρομή της κόρης μας ξεκίνησε σε ένα δημόσιο νοσοκομείο ενός ελληνικού νησιού και συνεχίστηκε εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, σε ένα από τα μεγαλύτερα δημόσια παιδιατρικά νοσοκομεία της Ελλάδας. Κι όμως, ποτέ δεν αισθανθήκαμε ότι επρόκειτο για δύο διαφορετικά νοσοκομεία που αντιμετώπιζαν δύο διαφορετικά περιστατικά. Ήταν μια ενιαία, αδιάκοπη αλυσίδα φροντίδας. Κάθε κρίκος αυτής της αλυσίδας είχε σημασία.
Κάποιος αναγνώρισε το πρόβλημα. Κάποιος άλλος έκανε το απαραίτητο τηλεφώνημα. Κάποιος πραγματοποίησε μια εξέταση. Κάποιος οργάνωσε τη μεταφορά. Κάποιος περίμενε στην Αθήνα. Κάποιος μελέτησε μια απεικόνιση. Κάποιος προετοίμασε το χειρουργείο. Κάποιος πραγματοποίησε την επέμβαση. Κάποιος έμεινε δίπλα στην κόρη μας και την παρακολουθούσε όλη τη νύχτα. Κάθε μία από αυτές τις πράξεις έγινε μέρος της προσπάθειας που έσωσε τη ζωή ενός παιδιού. Γίνεται συχνά συζήτηση για τα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η δημόσια υγεία. Όμως οικογένειες σαν τη δική μας έχουν επίσης την ευθύνη να μιλούν όταν βλέπουν αυτό το σύστημα να λειτουργεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Γίναμε μάρτυρες εξαιρετικής επιστημονικής κατάρτισης, επαγγελματισμού, ανθρωπιάς και συνεργασίας μέσα στα δημόσια νοσοκομεία της Ελλάδας. Είδαμε γιατρούς που δεν έβλεπαν απλώς ακόμη έναν ασθενή, αλλά ένα παιδί που τους είχε ανάγκη.
Είδαμε νοσηλευτές και νοσηλεύτριες να τη φροντίζουν με ευαισθησία και ανθρωπιά σε μερικές από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της. Και είδαμε επαγγελματίες υγείας από διαφορετικές ειδικότητες και διαφορετικά νοσοκομεία να αφήνουν στην άκρη τμήματα, τίτλους και γεωγραφικές αποστάσεις και να αναρωτιούνται απλώς: «Τι χρειάζεται αυτό το παιδί από εμάς αυτή τη στιγμή;». Αυτή είναι η ιατρική στο υψηλότερο επίπεδό της. Η ευγνωμοσύνη μας δεν μπορεί να ανήκει μόνο σε έναν άνθρωπο ή σε ένα τμήμα. Ανήκει στους γιατρούς και τους νοσηλευτές της Κεφαλονιάς, στο ΕΚΑΒ και σε όλους όσοι συνέβαλαν στην ασφαλή μεταφορά της κόρης μας στην Αθήνα, καθώς και στους γιατρούς, τους χειρουργούς, τους νοσηλευτές, το προσωπικό της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας και κάθε τμήμα του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία». Ανήκει στο δημόσιο σύστημα υγείας της Ελλάδας και, πάνω απ’ όλα, στους ανθρώπους που αποτελούν την καρδιά αυτού του συστήματος. Δεν υπάρχουν αρκετά λόγια για να μπορέσουν οι γονείς να ευχαριστήσουν πραγματικά τους ανθρώπους που βοήθησαν να σωθεί το παιδί τους. Γι’ αυτό, εκ μέρους ολόκληρης της οικογένειάς μας, μπορούμε μόνο να πούμε:
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ, ΕΛΛΑΔΑ.
Ευχαριστούμε τους γιατρούς.
Ευχαριστούμε τους νοσηλευτές και τις νοσηλεύτριες.
Ευχαριστούμε τα νοσοκομεία.
Ευχαριστούμε κάθε άνθρωπο του οποίου το όνομα γνωρίζουμε, αλλά και όλους εκείνους των οποίων τα ονόματα ίσως να μη μάθουμε ποτέ.
Διαβάστε επίσης
Η οικογένειά μας μπήκε σε αυτή την περιπέτεια φοβισμένη και χωρίς να γνωρίζει τι θα έφερνε το μέλλον. Βγήκαμε όμως από αυτή έχοντας καταλάβει κάτι που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ: Όταν η γνώση μοιράζεται, όταν τα τμήματα επικοινωνούν, όταν τα νοσοκομεία συνεργάζονται και όταν άνθρωποι με γνώσεις και ικανότητες ενώνονται για τη ζωή ενός ασθενούς, η ιατρική δεν έχει σύνορα. Μερικές φορές, ένα ολόκληρο σύστημα υγείας μπορεί να γίνει μία ομάδα που αγωνίζεται για ένα παιδί. Για τη δική μας οικογένεια, το δημόσιο σύστημα υγείας της Ελλάδας έγινε αυτή η ομάδα. Και θα του είμαστε ευγνώμονες για όλη μας τη ζωή. Οικογένεια Μενεγάτου».
0 ΣΧΟΛΙΑ