«Άδειασαν» το υποπολυβόλο στον Ανδρέα Παΐζη: Το αιματηρό ξεκαθάρισμα λογαριασμών και ο ατελείωτος κύκλος αίματος στην Πάτρα!

Υπάρχουν ιστορίες στην ελληνική πραγματικότητα που μοιάζουν βγαλμένες από κινηματογραφικό σενάριο σκοτεινού θρίλερ, κι όμως αποτελούν την πιο σκληρή και αιματηρή πραγματικότητα της ελληνικής νύχτας. Μια τέτοια υπόθεση, που πάγωσε το πανελλήνιο και άλλαξε για πάντα τα δεδομένα στον υπόκοσμο της Πάτρας, εκτυλίχθηκε μεσημέρι Τετάρτης, στις 14 Απριλίου του 2005. Ο πεζόδρομος των Τριών Ναυάρχων, στην καρδιά της αχαϊκής πρωτεύουσας, έσφυζε από ζωή, με τους πολίτες να απολαμβάνουν ανέμελα τον καφέ τους κάτω από τον ανοιξιάτικο ήλιο. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ο δρόμος αυτός θα μετατρεπόταν σε πεδίο μαφιόζικης εκτέλεσης.

Από ταρινγκ των ρινγκ στον αδίστακτο «Νονό» της Πάτρας

Ο άνδρας που έπεσε νεκρός στην άσφαλτο, χτυπημένος από τις σφαίρες ενός υποπολυβόλου τύπου Scorpion, δεν ήταν τυχαίος. Πρόκειται για τον Ανδρέα Παΐζη, γνωστό στην τοπική κοινωνία και την πιάτσα ως το «λιοντάρι της Πάτρας». Η πορεία του, ωστόσο, δεν ξεκίνησε στα μονοπάτια του εγκλήματος. Γεννημένος στα τέλη της δεκαετίας του ’60, ο Παΐζης διακρίθηκε αρχικά στον αθλητισμό, φοβώντας τα γάντια της πυγμαχίας και αναδεικνυόμενος σε πρωταθλητή με συμμετοχή στην Εθνική Ομάδα. Χάρη στις αθλητικές του επιτυχίες, πέρασε άνευ εξετάσεων στη Γυμναστική Ακαδημία και κατέβηκε στην Αθήνα για σπουδές.

Εκεί, στα γυμναστήρια της πρωτεύουσας, οι δρόμοι του διασταυρώθηκαν με τη «νύχτα». Τα μεγάλα κυκλώματα της εποχής είδαν στο πρόσωπό του ένα γεροδεμένο, πειθαρχημένο παλικάρι και τον μύησαν στον κόσμο της προστασίας των νυχτειμών κέντρων. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, ο Παΐζης επέστρεψε στην Πάτρα με αποστολή να στήσει ένα πανίσχυρο συνδικάτο εκβιασμών και προστασίας.

Γύρω του συσπείρωσε δεκάδες νεαρά παιδιά από τα τοπικά σωματεία πυγμαχίας, τα οποία τον έβλεπαν σαν ζωντανό θρύλο. Η ομάδα αυτή, γνωστή στην πιάτσα ως τα «πιτμαχάκια», επέβαλε τον νόμο της σιωπής με πρωτοφανή αγριότητα. Όποιος επιχειρηματίας τολμούσε να αρνηθεί την «προστασία», έβλεπε το μαγαζί του ή το αυτοκίνητό του να τυλίγεται στις φλόγες, ενώ οι ξυλοδαρμοί και οι τραμπουκισμοί μέσα σε καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος αποτελούσαν καθημερινό φαινόμενο για να «εδραιώνεται ο φόβος».

VIRAL

«Έκλαιγε συνέχεια, μόλις πέθανε ηρέμησε το σπίτι»: Φρίκη με το βρέφος στην Κυψέλη – Ποιος το δολοφόνησε

Θρήνος στη Μακρακώμη: Πέθανε ξαφνικά ο 32χρονος γιος του αντιδημάρχου – «Δεν μπορώ να το δεχτώ»

«Βόμβα» για τη διασώστρια στη Σύρο: Τι ήξερε η 41χρονη πριν δολοφονηθεί – Η οικογένεια «σπάει» τη σιωπή της

Η προδοσία εκ των έσω και η κινηματογραφική εκτέλεση

Στον κόσμο της παρανομίας, ωστόσο, η απόλυτη εξουσία φέρνει νομοτελειακά και την αποσταθεροποίηση. Καθώς τα κέρδη από τους εκβιασμούς ζάλιζαν τα μέλη του κυκλώματος, ένας 25χρονος στενός συνεργάτης του Παΐζη, γνωστός με το προσωνύμιο «ο Κουβανός», άρχισε να αισθάνεται αδικημένος. Επιδιώκοντας να πάρει τα ηνία και τα τεράστια ποσά της «προστασίας», αποσχίστηκε, έφτιαξε τη δική του ομάδα και άνοιξε έναν ανελέητο πόλεμο χαρακωμάτων στην Πάτρα.

Το σχέδιο της δολοφονίας οργανώθηκε με ανατριχιαστική μεθοδικότητα. Οι δράστες νοίκιασαν ένα διαμέρισμα ακριβώς απέναντι από τη λέσχη όπου σύχναζε το «λιοντάρι», παρακολουθώντας τον επί μέρες. Τη μοιραία μέρα, ένα τηλεφώνημα από δήθεν φιλικό πρόσωπο τον έβγαλε στον πεζόδρομο ανυποψίαστο.

Τότε εμφανίστηκε ο εκτελεστής. Φορώντας μια πρόχειρη περούκα και κρατώντας ένα υποπολυβόλο Scorpion, πλησίασε τον Παΐζη χωρίς να πει κουβέντα και άδειωσε το γεμιστήρα πάνω του. Οκτώ από τις 13 σφαίρες τον βρήκαν στο κεφάλι και στο στήθος, αφήνοντάς τον νεκρό μέσα σε μια λίμνη αίματος μπροστά σε εκατοντάδες εμβρόντητους περαστικούς. Ο δράστης, με ψυχραιμία επαγγελματία, επέστρεψε στο κρυψώνα του, πέταξε τα ρούχα και την περούκα και, φορώντας άλλα ρούχα, κατέβηκε ξανά στον τόπο του εγκλήματος για να παίξει το θέατρο του «συμμεριστή» και του σοκαρισμένου φίλου ανάμεσα στο πλήθος.

Η δίκη, η ανατροπή και ο ατέλειωτος κύκλος του αίματος

Η δολοφονία αυτή λειτούργησε ως θρυαλλίδα εξελίξεων. Παρά το γεγονός ότι αργότερα, μετά από μαρτυρίες και πιέσεις, εξαρθρώθηκε πολυμελής εγκληματική οργάνωση και οδηγήθηκαν στη δικαιοσύνη δεκάδες άτομα, η δικαστική έκβαση επεφύλασσε τεράστιες ανατροπές. Στη δίκη του Δεύτερου Βαθμού το 2011, το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πάτρας προχώρησε στην πλήρη αθώωση των τεσσάρων βασικών κατηγορουμένων για την εκτέλεση λόγω αμφιβολιών, αφήνοντας τον φάκελο της δολοφονίας επισήμως ανεξιχνίαστο.

Όταν η δικαιοσύνη αφήνει κενά, ο υπόκοσμος αναλαμβάνει να κλείσει τους λογαριασμούς με το αίμα. Τα επόμενα χρόνια, η Πάτρα μετατράπηκε σε πεδίο σφοδρών βενετών και ξεκαθαρίσματος λογαριασμών. Δολοφονικές ενέδρες, όπως αυτή έξω από κλαμπ στην οδό Σταχτούρη με 23 σφαίρες, η επίθεση επί της οδού Ανθείας εναντίον του Πάνου Τσίρκα, αλλά και η μεταγενέστερη δολοφονία του γνωστού πυγμάχου Τάσου Μπερδέση στην Αθήνα, απέδειξαν ότι ο κύκλος του αίματος που άνοιξε το 2005 δεν έκλεισε ποτέ πραγματικά.

Σήμερα, ο πεζόδρομος των Τριών Ναυάρχων παραμένει ήσυχος, με τους πολίτες να απολαμβάνουν την καθημερινότητά τους πάνω από τα σημάδια μιας σκοτεινής εποχής που παραμένει ανεξίτηλη στα συρτάρια της ασφάλειας.