Το «αντίο» του Φοίβου στον Δημήτρη Κόκοτα: «Ήταν ένας άνθρωπος καθαρός, γενναιόδωρος και αυθεντικός, με σπάνια καλοσύνη»

Με λόγια γεμάτα συγκίνηση και προσωπικές αναμνήσεις αποχαιρέτησε ο Φοίβος τον Δημήτρη Κόκοτα, έναν άνθρωπο με τον οποίο δεν συνδέθηκε μόνο καλλιτεχνικά, αλλά ανέπτυξε και μια βαθιά φιλία που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Δύο ημέρες μετά τον θάνατο του τραγουδιστή, ο γνωστός δημιουργός επέλεξε να μοιραστεί δημόσια όσα αισθάνεται, δημοσιεύοντας στα social media μια παλιά κοινή τους φωτογραφία και ένα ιδιαίτερα φορτισμένο συναισθηματικά μήνυμα.

Από τα πρώτα όνειρα στην Κηφισιά μέχρι τις μεγάλες επιτυχίες

Η σχέση των δύο ανδρών είχε αρχίσει πολύ πριν από τις μεγάλες επιτυχίες και την αναγνωρισιμότητα. Ήταν περίπου το 1992 όταν συναντήθηκαν για πρώτη φορά, σε μια περίοδο κατά την οποία και οι δύο βρίσκονταν ακόμη στα πρώτα τους επαγγελματικά βήματα. Ο Δημήτρης Κόκοτας επιχειρούσε να χαράξει τη δική του διαδρομή στο ελληνικό τραγούδι, ενώ ο Φοίβος έκανε τα πρώτα σημαντικά βήματά του ως δημιουργός. Η γνωριμία τους έμελλε να εξελιχθεί σε μια συνεργασία που άφησε το αποτύπωμά της στην ελληνική δισκογραφία της δεκαετίας του ’90.

Για τον Φοίβο, ωστόσο, οι αναμνήσεις δεν περιορίζονται στις ηχογραφήσεις, στα τραγούδια και στην επαγγελματική τους πορεία. Εκείνο που φαίνεται να έχει μεγαλύτερη σημασία είναι οι στιγμές της καθημερινότητάς τους, όταν δύο νέοι άνθρωποι μοιράζονταν τις ίδιες αγωνίες και προσπαθούσαν να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους. Στην αρχή της ανάρτησής του, ο συνθέτης γράφει χαρακτηριστικά: «Δεν ξέρω αν υπάρχουν αρκετές λέξεις για να αποχαιρετήσεις έναν άνθρωπο, που σημάδεψε με τόσο ξεχωριστό τρόπο την ζωή σου». Στη συνέχεια γυρίζει τον χρόνο πίσω και θυμάται εκείνα τα χρόνια της κοινής τους διαδρομής: «Με τον Δημήτρη γνωριστήκαμε γύρω εκεί στο 1992. Ήμασταν και οι δύο στην αρχή της διαδρομής μας και, χωρίς να το ξέρουμε τότε, ξεκινούσαμε μαζί ένα από τα πιο όμορφα κεφάλαια της ζωής μας. Ατελείωτες ώρες στην Κηφισιά όπου μέναμε, με βόλτες, συζητήσεις, γέλια, στούντιο, μουσική… αμέτρητες φορές στο Καράβι στον Σχοινιά, του φίλου μας του Μπάμπη. Δυο παιδιά που ονειρεύονταν, πάλευαν και πίστευαν πως όλα ήταν μπροστά τους».

Μέσα από αυτές τις αναφορές αποτυπώνεται μια σχέση που είχε δημιουργηθεί μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Η Κηφισιά, όπου έμεναν εκείνη την περίοδο, οι συζητήσεις, οι βόλτες και οι ώρες στο στούντιο έγιναν μέρος μιας κοινής ιστορίας που αργότερα θα συνοδευόταν από σημαντικές μουσικές επιτυχίες. Η συνεργασία τους συνέβαλε καθοριστικά στην πορεία του Δημήτρη Κόκοτα. Τα τραγούδια που δημιούργησαν μαζί αγαπήθηκαν από το κοινό και συνδέθηκαν με μια ολόκληρη εποχή της ελληνικής μουσικής. Μπροστά στην απώλεια, όμως, ο Φοίβος ξεκαθαρίζει ότι οι επαγγελματικές επιτυχίες περνούν σε δεύτερη μοίρα.

VIRAL

Πριν τον Κόκοτα: Η διάσημη Ελληνίδα που «έσβησε» από σηπτικό σοκ στα 39 της – Ετοιμαζόταν για γάμο

Ανδρομάχη: Ερωτευμένη ξανά μετά τον χωρισμό από τον Λιβάνη;

Δημήτρης Οικονόμου: Η απάντηση μετά τον σάλο για το σχόλιο στη Μάρω Καρούση – «Εδώ είμαστε φίλοι»

Ο συγκινητικός αποχαιρετισμός του Φοίβου στον Κόκοτα

Επιλέγει, αντίθετα, να μιλήσει για τον χαρακτήρα του φίλου του και για όσα εκείνος αντιπροσώπευε στην προσωπική του ζωή: «Ο Δημήτρης δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος τραγουδιστής. Ήταν ένας άνθρωπος καθαρός, γενναιόδωρος, αυθεντικός, με σπάνια καλοσύνη και μια αρχοντιά, που δεν είχε ανάγκη να αποδειχθεί. Και πάνω απ’ όλα, ήταν φίλος. Από εκείνους τους φίλους που η ζωή μπορεί να σε απομακρύνει για λίγο, αλλά δεν καταφέρνει ποτέ να σβήσει». Πρόκειται για μια περιγραφή που δείχνει πόσο έντονα είχε παραμείνει στη μνήμη του η ανθρώπινη πλευρά του Δημήτρη Κόκοτα. Παρά τις αλλαγές που φέρνει ο χρόνος και τις διαφορετικές διαδρομές που μπορεί να ακολουθήσουν δύο άνθρωποι, ο δεσμός τους, όπως εξηγεί, δεν χάθηκε.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλεί και το σημείο στο οποίο ο Φοίβος συγκρίνει όσα πέτυχαν μαζί επαγγελματικά με τις προσωπικές στιγμές που μοιράστηκαν. Τα τραγούδια μπορεί να έμειναν στον χρόνο, ωστόσο για εκείνον οι ανθρώπινες αναμνήσεις έχουν πλέον μεγαλύτερη αξία: «Μαζί κάναμε τραγούδια που αγαπήθηκαν και έμειναν στον χρόνο. Όμως σήμερα, μπροστά στην απώλειά του, όλα αυτά μοιάζουν μικρά μπροστά σε όσα μοιραστήκαμε ως άνθρωποι. Δημήτρη, σε αποχαιρετώ με ευγνωμοσύνη και βαθιά συγκίνηση. Θα κρατήσω για πάντα μέσα μου τον άνθρωπο που γνώρισα τότε, εκείνον τον νέο που είχε όνειρα, καθαρή καρδιά και μια υπέροχη ψυχή».