Αλέξης Τσίπρας: Το πολιτικό μήνυμα πίσω από το νέο ντοκιμαντέρ – «Πιστεύω στη διάκριση της Αριστεράς με την Δεξιά»

Στη δημοσιότητα δόθηκε το πρώτο μέρος μιας κινηματογραφικής τριλογίας που επιχειρεί να φωτίσει την πολιτική διαδρομή και τις ιδεολογικές αναφορές του Αλέξη Τσίπρα, μέσα από μια περισσότερο προσωπική και αυτοβιογραφική αφήγηση. Το εγχείρημα δημιουργήθηκε από ομάδα εθελοντών και εθελοντριών της ΕΛ.Α.Σ., με επιστημονική επιμέλεια και δημιουργικό συντονισμό της Φανής Κουντούρη, αναπληρώτριας καθηγήτριας Πολιτικής Επιστήμης και Επικοινωνίας. Το πρώτο μέρος, με τίτλο «Το πρόσημο της πολιτικής», δεν περιορίζεται στην καταγραφή πολιτικών γεγονότων. Αντίθετα, επιχειρεί να συνδέσει την προσωπική ιστορία του πρώην πρωθυπουργού με τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες μέσα στις οποίες διαμορφώθηκε.
Από τους Αμπελόκηπους στην πολιτική
Ο Τσίπρας ξεκινά την αφήγησή του από τα παιδικά του χρόνια. Αναφέρεται στη γειτονιά των Αμπελοκήπων, στο οικογενειακό του περιβάλλον και στην πολιτική συζήτηση που, όπως περιγράφει, υπήρχε έντονα μέσα στο σπίτι του. «Γεννήθηκα και μεγάλωσα στους Αμπελόκηπους, στην οδό Φθιώτιδος αριθμός 41», αναφέρει χαρακτηριστικά, τοποθετώντας τη γέννησή του στις 28 Ιουλίου 1974, λίγες μόλις ημέρες μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στις πολιτικές διαφορετικές αφετηρίες της οικογένειάς του. Όπως λέει, ο πατέρας του ήταν ΠΑΣΟΚ, ενώ τα αδέλφια του είχαν ενταχθεί στην ΚΝΕ. Ο ίδιος, όπως περιγράφει, «ακολούθησε τον δικό του δρόμο». Η αναφορά αυτή έχει πολιτικό ενδιαφέρον, καθώς επιχειρεί να παρουσιάσει την πολιτική του ταυτότητα όχι ως προϊόν μιας μονοδιάστατης οικογενειακής επιρροής, αλλά ως αποτέλεσμα μιας προσωπικής διαδρομής που διαμορφώθηκε μέσα από διαφορετικές πολιτικές αναφορές.
«Η πολιτική έχει ένα στοιχείο ρομαντισμού»
Ένα από τα βασικά σημεία της αφήγησης αφορά τη σχέση του με την πολιτική. Ο πρώην πρωθυπουργός περιγράφει την ενασχόλησή του με τα κοινά ως μια διαδικασία που συνδέεται με τον «ρομαντισμό», την προσδοκία και τη διεκδίκηση ενός πολιτικού οράματος. «Αυτό το συναρπαστικό ότι μπορεί κάποιοι άνθρωποι να αλλάζουν τον κόσμο, ότι μπορεί μέσα από τη δράση μας να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο», σημειώνει.
Παράλληλα, όμως, αναγνωρίζει ότι η πολιτική έχει πλέον αρνητική φόρτιση για ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας. Η απογοήτευση, η αίσθηση αδυναμίας αλλαγής και οι διαψεύσεις προσδοκιών αποτελούν, σύμφωνα με τον ίδιο, βασικούς λόγους για τους οποίους η πολιτική συχνά αντιμετωπίζεται με δυσπιστία. Η συγκεκριμένη διαπίστωση δεν αποτελεί αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο. Η απόσταση ανάμεσα στους πολίτες και τους πολιτικούς θεσμούς, η κρίση εμπιστοσύνης και η απογοήτευση από την αποτελεσματικότητα της πολιτικής αποτελούν ευρύτερες προκλήσεις για τις σύγχρονες δημοκρατίες.
Η Αριστερά, η Δεξιά και η ιδεολογική διαφορά
Το πιο σαφές πολιτικό μήνυμα του ντοκιμαντέρ έρχεται όταν ο Τσίπρας αναφέρεται στη διάκριση Αριστεράς και Δεξιάς. «Αλλά πιστεύω στη διάκριση της Αριστεράς με την Δεξιά», δηλώνει, για να προσθέσει: «Πιστεύω στη διαφορά των ιδεολογιών». Η τοποθέτηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία σε μια εποχή κατά την οποία τα παραδοσιακά ιδεολογικά όρια των ευρωπαϊκών πολιτικών συστημάτων συχνά εμφανίζονται περισσότερο ρευστά. Ο Τσίπρας επιλέγει να υπερασπιστεί την άποψη ότι οι πολιτικές επιλογές εξακολουθούν να έχουν διαφορετικό ιδεολογικό και κοινωνικό πρόσημο.
Δεν πρόκειται, επομένως, μόνο για μια αναφορά στην κομματική αντιπαράθεση. Είναι μια ευρύτερη θέση για τον ρόλο της πολιτικής και για το εάν οι ιδεολογικές διαφορές εξακολουθούν να μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά τη ζωή των πολιτών.
Το πολιτικό μήνυμα της τριλογίας
Το ντοκιμαντέρ φαίνεται να επιχειρεί να λειτουργήσει περισσότερο ως πολιτικό και προσωπικό αφήγημα παρά ως συμβατική παρουσίαση μιας κομματικής ιστορίας. Μέσα από τις αναμνήσεις του Τσίπρα, η αφήγηση μετακινείται από την οικογενειακή ζωή και τα παιδικά χρόνια προς τη σταδιακή πολιτικοποίησή του και, τελικά, στη δική του ερμηνεία για την πολιτική. «Από το πρόσημο που έχει η πολιτική. Μπορεί να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Διαβάστε επίσης
Η φράση αυτή συμπυκνώνει ουσιαστικά τον βασικό άξονα του πρώτου μέρους: την αντίληψη ότι η πολιτική δεν αποτελεί απλώς διαχείριση της εξουσίας, αλλά μηχανισμό που μπορεί να επηρεάσει τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν οι πολίτες. Το κατά πόσο η συγκεκριμένη αφήγηση θα λειτουργήσει ως αφετηρία για μια νέα πολιτική παρουσία ή απλώς ως αναδρομή στη διαδρομή του πρώην πρωθυπουργού είναι κάτι που θα κριθεί στην πορεία. Προς το παρόν, το πρώτο μέρος της τριλογίας επιχειρεί να ανοίξει ξανά τη συζήτηση για την ιδεολογία, την πολιτική συμμετοχή και τον ρόλο της Αριστεράς και της Δεξιάς στη σύγχρονη Ελλάδα. Και ο ίδιος ο Τσίπρας κλείνει την αφήγησή του με μια φράση που λειτουργεί περισσότερο ως πολιτική διακήρυξη παρά ως απλή κατακλείδα: «Και ο αγώνας συνεχίζεται από όλους μας».






0 ΣΧΟΛΙΑ