Αφροδίτη Νέστορα: «Το κενό που αφήνει η μητέρα μου δεν θα γεμίσει ποτέ» – 41 ημέρες μετά τη φονική επίθεση μιλά αποκλειστικά για τη νύχτα που άλλαξε τη ζωή της
Σαράντα μία ημέρες μετά τη νύχτα που άλλαξε για πάντα τη ζωή της, η Αφροδίτη Νέστορα επιστρέφει στις δραματικές στιγμές της φονικής εμπρηστικής επίθεσης που κόστισε τη ζωή στη μητέρα της, Βάγια. Σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση, μιλά για τις εκρήξεις, τη φωτιά που ανέβηκε στους ορόφους της πολυκατοικίας, την αγωνία της οικογένειας και τον αγώνα που δίνει ακόμη για να επουλώσει τα τραύματα, σωματικά και ψυχικά.
Η επίθεση σημειώθηκε τα ξημερώματα της 1ης Ιουλίου 2026, στην πυλωτή της πολυκατοικίας όπου διέμενε η οικογένεια στη Θεσσαλονίκη. Η Βάγια Νέστορα, 72 ετών, μεταφέρθηκε σε εξαιρετικά σοβαρή κατάσταση στο Ιπποκράτειο, έχοντας υποστεί βαριά εγκαύματα. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, κατέληξε το ίδιο απόγευμα. Η Αφροδίτη Νέστορα τραυματίστηκε επίσης σοβαρά και χρειάστηκε νοσηλεία στη Μονάδα Εγκαυμάτων του νοσοκομείου Παπανικολάου. Ο πατέρας της και ακόμη δύο ένοικοι της πολυκατοικίας τραυματίστηκαν επίσης από την επίθεση.
«Οι εκρήξεις ήταν διαδοχικές»
Η ίδια περιγράφει εκείνες τις στιγμές με λόγια που αποτυπώνουν τον τρόμο που έζησε η οικογένεια. «Οι εκρήξεις ήταν διαδοχικές. Ο καπνός, η φωτιά που ανέβηκε μέχρι και τον έκτο και έβδομο όροφο ήταν απίστευτη».
Η μητέρα της, όπως εξηγεί, κατάφερε να κατέβει μόλις λίγα σκαλιά μέσα στον πανικό. «Η μητέρα μου κατάφερε να κατέβει πέντε σκαλιά και αυτό από την αγωνία της να δει το τι συμβαίνει». Η ίδια κατέβηκε στην είσοδο προκειμένου να καταλάβει τι είχε συμβεί και στη συνέχεια επέστρεψε προς την οικογένειά της, προσπαθώντας να διαχειριστεί την κατάσταση.
VIRAL
«Ποτέ δεν κατέβηκε στην είσοδο της οικοδομής. Εγώ ήμουν αυτή που κατέβηκα να δω τι συμβαίνει και ανέβηκα μετά προσπαθώντας να διευθετήσω την κατάσταση». Πίσω από το γεγονός, όμως, δεν βρίσκεται μόνο μια φονική επίθεση. Για την Αφροδίτη Νέστορα, βρίσκεται η απώλεια της μητέρας της.
«Η μαμά μου ήταν ένας απόλυτα ολοκληρωμένος, υπέροχος άνθρωπος»
Η Βάγια Νέστορα δεν ήταν για εκείνη απλώς ένα θύμα μιας επίθεσης. Ήταν η μητέρα της, ο άνθρωπος που βρισκόταν στο κέντρο της οικογένειάς τους. «Η μαμά μου ήταν ένας απόλυτα ολοκληρωμένος, υπέροχος άνθρωπος, πάρα πολύ δοτική. Μια γυναίκα η οποία έδωσε τη ζωή της ολόκληρη για την οικογένειά της, για τα παιδιά της». Με συγκίνηση μιλά για την εικόνα που είχε αφήσει η μητέρα της στους ανθρώπους που τη γνώρισαν.
«Όλοι οι συνάδελφοι, οι συνεργάτες, οι άνθρωποι που έτυχε να συναναστραφεί έχουν να πούνε τα καλύτερα και πραγματικά είμαι πάρα πολύ περήφανη που η γυναίκα αυτή υπήρξε η δική μου μητέρα, η σύζυγος του πατέρα μου». Και συνεχίζει: «Είχε πάντα μια μεγάλη αγκαλιά για όλους μας και πραγματικά το κενό που αφήνει είναι ένα κενό το οποίο δεν θα γεμίσει ποτέ».
Πήγε τραυματισμένη στην κηδεία της μητέρας της
Μία από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές μετά την επίθεση ήταν η παρουσία της Αφροδίτης Νέστορα στην κηδεία της μητέρας της. Παρά τα σοβαρά εγκαύματα και τις συστάσεις των γιατρών να μην καταπονήσει τον οργανισμό της, πήρε ειδική άδεια και ταξίδεψε για να την αποχαιρετήσει. «Στην κηδεία της πήγε τραυματισμένη».
Η ίδια εξηγεί γιατί δεν μπορούσε να απουσιάζει από εκείνη τη στιγμή: «Καθένας στη θέση μου θα έκανε το ίδιο. Το να μην αποχαιρετήσει κανείς τη μητέρα του, τον άνθρωπο που τον έφερε στη ζωή το θεωρώ αδιανόητο και θεωρώ ότι ήταν χρέος μου το ελάχιστο που θα μπορούσα να κάνω να είμαι παρούσα στην κηδεία της μαμάς μου».
Τα εγκαύματα στο σώμα και οι πληγές στην ψυχή
Σήμερα, οι συνέπειες της επίθεσης εξακολουθούν να είναι εμφανείς στο σώμα της. Τα σοβαρότερα εγκαύματα εντοπίζονται στα πόδια και η αποκατάσταση συνεχίζεται. «Στο σώμα της εξακολουθεί να κουβαλά τα σημάδια της επίθεσης. Τα βαρύτερα εγκαύματα είναι στα πόδια και ακόμη δυσκολεύεται να περπατήσει. Οι πληγές λένε οι γιατροί θα υπολωθούν». Όμως η ίδια γνωρίζει πως η σωματική αποκατάσταση είναι μόνο ένα κομμάτι της διαδρομής. Η απώλεια της μητέρας της και ο τρόπος με τον οποίο συνέβη η τραγωδία έχουν αφήσει ένα βαθύτερο τραύμα. «Οι πληγές της ψυχής της όμως δεν έχουν χρόνο αποκατάστασης».
Και προσθέτει: «Θεωρώ ότι δεν πρόκειται να ξεπεράσω ποτέ. Είναι ο τρόπος που έγινε ο οποίος θεωρώ ότι ήταν ακραίος, τρομακτικός και πραγματικά εύχομαι σε κανέναν άνθρωπο να μην βιώσει ποτέ όλη αυτή την ένταση και τον τρόμο που βιώσαμε όλοι εμείς οικογενειακά, όλη η οικοδομή, όλη η γειτονιά και όλη η Θεσσαλονίκη θεωρώ».
Το χρονικό της φονικής επίθεσης
Η επίθεση της 1ης Ιουλίου δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό. Εκείνο το πρωί σημειώθηκε μπαράζ εμπρηστικών ενεργειών σε σημεία που συνδέονταν με στελέχη της Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη. Στην περίπτωση της οικογένειας Νέστορα, η επίθεση στην πυλωτή εξελίχθηκε σε τραγωδία, καθώς η φωτιά και οι εκρήξεις προκάλεσαν σοβαρότατους τραυματισμούς.
Εννέα ημέρες αργότερα, στις 10 Ιουλίου, η Αντιτρομοκρατική προχώρησε σε τρεις συλλήψεις. Πρόκειται για έναν 29χρονο και μία 26χρονη, που σύμφωνα με τις Αρχές φέρονται να είχαν ρόλο στην τοποθέτηση των μηχανισμών, καθώς και έναν 24χρονο που κατηγορήθηκε για παροχή καταφυγίου.
Σε βάρος τους ασκήθηκαν βαριές ποινικές διώξεις, μεταξύ άλλων για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, τετελεσμένη και σε απόπειρα, καθώς και για αδικήματα που σχετίζονται με τρομοκρατική οργάνωση. Οι δύο πρώτοι κρίθηκαν προσωρινά κρατούμενοι στις 14 Ιουλίου και ο 24χρονος την επόμενη ημέρα. Στις 20 Ιουλίου προφυλακίστηκε και τέταρτος κατηγορούμενος, ένας 25χρονος, ενώ η δικαστική έρευνα για την υπόθεση συνεχίζεται.
«Να συνεχίσω έτσι να έχω μια παρουσία στα κοινά της πόλης»
Μέσα σε αυτή την ανείπωτη απώλεια, η Αφροδίτη Νέστορα προσπαθεί να βρει έναν τρόπο να προχωρήσει. Δεν κρύβει ότι η ζωή της έχει αλλάξει και ότι τίποτα δεν μπορεί να επιστρέψει στην προηγούμενη κατάσταση. Επιλέγει, ωστόσο, να μη σταματήσει. «Παρά όλα αυτά που αισθάνομαι, θεωρώ ότι είναι χρέος μου και στους ανθρώπους που με έχουν στηρίξει και στην οικογένειά μου να συνεχίσω έτσι να έχω μια παρουσία στα κοινά της πόλης».
Σαράντα μία ημέρες μετά, το σπίτι, η γειτονιά και η ίδια κουβαλούν ακόμη τα σημάδια εκείνης της νύχτας. Για την Αφροδίτη, όμως, το μεγαλύτερο σημάδι έχει ένα όνομα: Βάγια. Μια μητέρα που χάθηκε μέσα σε λίγα λεπτά, αλλά, όπως η ίδια λέει, άφησε πίσω της ένα κενό που δεν θα γεμίσει ποτέ.
0 ΣΧΟΛΙΑ