Αλέξης Σταμάτης: Ποια ήταν η μεγάλη μάχη που είχε κερδίσει πριν προσβληθεί από τη σπάνια νόσο

Πριν έρθει αντιμέτωπος με τη σοβαρή αιματολογική ασθένεια που τελικά του κόστισε τη ζωή, ο Αλέξης Σταμάτης είχε διανύσει έναν μακρύ και δύσκολο δρόμο, δίνοντας μια μεγάλη προσωπική μάχη αρκετά χρόνια νωρίτερα.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο γνωστός συγγραφέας πάλευε με την εξάρτηση από το αλκοόλ. Ήταν μια δοκιμασία για την οποία επέλεγε πάντα να μιλά με απόλυτη ειλικρίνεια και παρρησία, θέλοντας να περάσει το μήνυμα πως η αλλαγή και η λύτρωση είναι εφικτές, ακόμα και μέσα από τις πιο σκοτεινές διαδρομές.
Η διολίσθηση στην εξάρτηση και το σημείο μηδέν
Όπως είχε περιγράψει ο ίδιος σε παλαιότερες συνεντεύξεις του, η σχέση του με το ποτό ξεκίνησε αμέσως μετά την περίοδο του Πολυτεχνείου. Σταδιακά, η κατανάλωση αλκοόλ ξέφυγε από τον έλεγχό του, παίρνοντας τη μορφή ενός σοβαρού εθισμού.
Οι ποσότητες που κατανάλωνε άρχισαν να επηρεάζουν καταλυτικά την καθημερινότητα και την ποιότητα της ζωής του, καθώς αδυνατούσε να βάλει ένα όριο. Η μεγάλη ανατροπή, όμως, σημειώθηκε στις 10 Απριλίου 1996. Εκείνη την ημέρα έλαβε την απόφαση να κόψει το αλκοόλ μαχαίρι – μια υπόσχεση στον εαυτό του που τήρησε πιστά, αφού από τότε δεν ήπιε ποτέ ξανά ούτε σταγόνα.
Η αναγέννηση, η συγγραφή και ο ερχομός του γιου του
Αυτή η κομβική απόφαση άλλαξε άρδην την πορεία του. Του προσέφερε τη διαύγεια και τη δύναμη να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στην τέχνη του, τη συγγραφή, αλλά και στην προσωπική του ευτυχία.
Καταλυτικό ρόλο στη νέα σελίδα της ζωής του έπαιξε η δημιουργία οικογένειας δίπλα στην Εύα Σιμάτου. Η γέννηση του γιου τους, Ερμή, λειτούργησε ως πηγή αναγέννησης για τον συγγραφέα. Ο ίδιος ομολογούσε συχνά πως η πατρότητα επαναπροσδιόρισε την οπτική του για τον κόσμο, γεμίζοντας την καθημερινότητά του με νόημα, φως και αισιοδοξία.
Το συγκλονιστικό «αντίο» μέσα από το νοσοκομείο
Ο γιος της Μπέτυς Αρβανίτη έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 67 ετών, έπειτα από μάχη με μια σπάνια αιματολογική ασθένεια. Λίγες μόλις ημέρες πριν το τέλος, έκανε μια ανάρτηση από το δωμάτιο του νοσοκομείου που σήμερα προκαλεί ρίγη συγκίνησης.
Συνοδεύοντας τη δημοσίευση με τη φωτογραφία ενός άδειου μεταλλικού ορθοστάτη για τις σακούλες αίματος, ο Αλέξης Σταμάτης αποτύπωσε με τον μοναδικό, ποιητικό του λόγο τις σκέψεις του για την αναμονή, την αλληλεγγύη και την ανώνυμη αιμοδοσία:
«Οι παλιοί αλχημιστές περίμεναν την πρώτη σταγόνα του ελιξιρίου με απελπισία που έμοιαζε ήδη με πίστη. Η αναμονή έχει κάτι από ναό και από σφαγείο. Στον ίδιο χώρο ελπίδα και αποσύνθεση…»
Συνεχίζοντας το συγκινητικό του κείμενο, εξήρε την πράξη της προσφοράς αίματος ως την απόλυτη μορφή ανιδιοτελούς αγάπης μεταξύ αγνώστων:
Διαβάστε επίσης
«Το αίμα. Η μόνη αριστοκρατία που δεν αναγνωρίζει τίτλους… Ένας άγνωστος θα κατοικήσει για λίγο μέσα σου. Κανένα μυστήριο της Εκκλησίας δεν υπήρξε πιο κυριολεκτικό… Δεν περιμένω ένα φάρμακο αλλά έναν επισκέπτη. Η ευγένεια της ανωνυμίας. Μορφή αγάπης που δεν επιθυμεί να αγαπηθεί πίσω… Ο πρώτος άνθρωπος γεννήθηκε από το αίμα μιας γυναίκας. Ο τελευταίος ίσως σωθεί από το αίμα ενός ξένου».






0 ΣΧΟΛΙΑ