«Έβλεπαν μπάλα ενώ το πλοίο βούλιαζε»: Το αδιανόητο λάθος που έστειλε στον θάνατο 81 ανθρώπους!
26 Σεπτεμβρίου 2000. Μια ημερομηνία που έχει χαραχτεί με τα πιο μελανά χρώματα στη συλλογική μνήμη του ελληνισμού. Ώρα 22:00 το βράδυ. Το Αιγαίο σείεται από ανέμους 8 μποφόρ, αλλά τίποτα δεν προμηνύει την τραγωδία που πρόκειται να εκτυλιχθεί. Μέσα σε μόλις 25 λεπτά, ένα επιβατικό οχημαγωγό πλοίο 115 μέτρων, γεμάτο με 533 ψυχές, θα μετατραπεί σε μια υδάτινη παγίδα θανάτου έξω από την Πάρο.
Ο απολογισμός; 81 νεκροί, αμέτρητα τραύματα και μια αλυσίδα εγκληματικών αμελειών, ανευθυνότητας και παραλείψεων που αποκάλυψαν τις πιο σκοτεινές πτυχές της ελληνικής ακτοπλοΐας.
Το «μοιραίο» 36ο λεπτό: Ο αγώνας στο Αμβούργο και η αφηρημένη γέφυρα
Εκείνο το βράδυ της Τρίτης, η Ελλάδα παρακολουθούσε καθηλωμένη στους τηλεοπτικούς δέκτες τον κρίσιμο αγώνα του Παναθηναϊκού στη Γερμανία απέναντι στο Αμβούργο για το Champions League. Στο 36ο λεπτό, ο Γιώργος Νασιόπουλος σκοράρει για το 0-1, πανηγυρίζοντας έξαλλα.
Την ίδια ακριβώς στιγμή, μόλις δύο ναυτικά μίλια ανοιχτά της Πάρου, το Express Σάμινα πλησιάζει την είσοδο του λιμανιού της Παροικιάς, ταξιδεύοντας με 18 κόμβους. Το πλοίο βρίσκεται στον αυτόματο πιλότο. Στη γέφυρα επικρατεί χαλάρωση. Όπως θα αποδειχθεί αργότερα, μέλη του πληρώματος είχαν αποσπάσει την προσοχή τους παρακολουθώντας τον ποδοσφαιρικό αγώνα στην τηλεόραση, αφήνοντας το γιγαντιαίο σκάφος να πλέει στα τυφλά μέσα στο σκοτάδι.
VIRAL
Ώρα 22:04: Η πρόσκρουση στις βραχονησίδες Πόρτες
Ξαφνικά, ένας εφιαλτικός, μεταλλικός ήχος διαπερνά το σκαρί. Το πλοίο δονείται ολόκληρο. Το Σάμινα προσκρούει με τη δεξιά του πλευρά πάνω στις περιβόητες βραχονησίδες Πόρτες — δύο ύπουλους βράχους που δεσπόζουν στην είσοδο του κόλπου της Πάρου.
Η πρόσκρουση ανοίγει ένα ρήγμα μήκους 3 μέτρων στη βάση του δεξιού πτερυγίου ευστάθειας. Το θαλασσινό νερό εισβάλλει ανεξέλεγκτα στο μηχανοστάσιο. Οι μηχανές σβήνουν αμέσως, ο έλεγχος χάνεται και το πλοίο παίρνει απότομα επικίνδυνη κλήση προς τα δεξιά.
Ώρα 22:20: Σκοτάδι, πανικός και η απόλυτη εγκατάλειψη
Μέσα σε ελάχιστα λεπτά, τα φώτα σβήνουν. Η γεννήτρια ανάγκης υπολειτουργεί και καταρρέει. Η σειρήνα κινδύνου δεν ήχησε ποτέ. Από τα μεγάφωνα δεν ακούστηκε καμία απολύτως οδηγία.
Στους σκοτεινούς διαδρόμους επικρατεί το απόλυτο χάος. Επιβάτες προσπαθούν ψηλαφητά να βρουν σωσίβια, ενώ ορισμένα μέλη του πληρώματος τρέχουν να σωθούν μόνοι τους, εγκαταλείποντας τους επιβάτες στην τύχη τους.
«Δεν μας ειδοποίησαν, δεν μας καθοδήγησε κανείς. Μας άφησαν βοηθούς του Θεού!» θα καταθέσουν αργότερα έντρομοι οι διασωθέντες.
Σαν να μην έφτανε αυτό, αποκαλύφθηκε πως οι υδατοστεγείς πόρτες που θα μπορούσαν να στεγανοποιήσουν τα τμήματα του πλοίου και να αποτρέψουν τη γρήγορη βύθιση, ήταν όλες παρανόμως ανοιχτές. Το νερό διαπερνούσε ανεμπόδιστα από διαμέρισμα σε διαμέρισμα.
Ώρα 10:40: Η βύθιση και οι ήρωες του απόλυτου σκοτάδους
Μόλις 25 λεπτά μετά την πρόσκρουση, η πλώρη του Express Σάμινα εξαφανίζεται κάτω από την επιφάνεια του νερού. Εκατοντάδες άνθρωποι βρίσκονται ξαφνικά στα παγωμένα κύματα, παλεύοντας με τα κύματα των 8 μποφόρ, μέσα στο σκοτάδι.
Μέσα στην κόλαση του ναυαγίου, γεννήθηκαν όμως και σπουδαίες πράξεις αυτοθυσίας:
- Θέμης Κυπριώτης (43χρονος καμαρώτος): Αρνήθηκε να μπει σε σωσίβια λέμβο αν δεν έσωζε πρώτα όσους περισσότερους μπορούσε. Άρπαξε ένα βρέφος 16 μηνών και προσπάθησε τρεις φορές να το περάσει σε ψαροκάικο. Όταν τα κύματα τον εμπόδισαν, βούτηξε ο ίδιος στο νερό κρατώντας το παιδί στην αγκαλιά. Ένα κύμα του ξέφυγε το μωρό. Βούτηξε ξανά στο βυθό για να το βρει και χάθηκε μαζί του για πάντα.
- Βασίλης Ραχούτης (19χρονος φαντάρος): Ένας από τους περίπου 20 νεαρούς στρατιώτες που ταξίδευαν στο πλοίο. Αφού ανέβασε μια μητέρα σε σωστική λέμβο, βούτηξε ξανά στα παγωμένα νερά κάτω από τα συντρίμμια για να βρει το μωρό της. Δεν ξαναβγήκε ποτέ ζωντανός.
- Οι ηρωικοί Ψαράδες της Πάρου: Πριν φτάσει το Λιμενικό ή οποιαδήποτε επίσημη αρχή, οι ντόπιοι ψαράδες βγήκαν στη φουρτουνιασμένη θάλασσα με τα καΐκια τους. Βουτώντας στο σκοτάδι, ανέσυραν δεκάδες επιζώντες, σώζοντας εκατοντάδες ανθρώπους από βέβαιο θάνατο.
Την ίδια νύχτα, ο Λιμενάρχης Πάρου, Δημήτρης Μάλαμας, υπέστη ανακοπή καρδιάς από την υπεράνθρωπη προσπάθεια και την αγωνία να συντονίσει τη διάσωση, αφήνοντας την τελευταία του πνοή πάνω στο καθήκον.
Οι αποκαλύψεις, η παραίτηση-προειδοποίηση και η αυτοκτονία του εφοπλιστή
Όταν ξημέρωσε η 27η Σεπτεμβρίου, η Ελλάδα έμεινε αποσβολωμένη. Οι αποκαλύψεις που ακολούθησαν ήταν ανατριχιαστικές:
- Το «σαπάκι» των 34 ετών: Το Σάμινα ήταν ένα γερασμένο σκαρί του 1966 που βάσει νόμου έπρεπε να αποσυρθεί σε μόλις τρεις μήνες.
- Η προφητική καταγγελία του Δεύτερου Μηχανικού: Μόλις 7 ημέρες πριν την τραγωδία (19 Σεπτεμβρίου 2000), ο δεύτερος μηχανικός Αναστάσιος Σορόκας είχε παραιτηθεί καταγγέλλοντας ότι το πλοίο ήταν αναξιόπιστο, με ελαττωματική εφεδρική γεννήτρια, προβλήματα στα τιμόνια και μη λειτουργικές υδατοστεγείς πόρτες. Κανείς δεν τον άκουσε.
- Η αυτοκτονία του Παντελή Σφενιά: Δύο μήνες μετά το ναυάγιο, στις 29 Νοεμβρίου 2000, ο αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της πλοιοκτήτριας εταιρείας Minoan Flying Dolphins, Παντελής Σφενιάς, μη αντέχοντας βάρος των ευθυνών και την κοινωνική κατακραυγή, έπεσε από τον 6ο όροφο του γραφείου του στον Πειραιά, βάζοντας τέλος στη ζωή του.
Διαβάστε επίσης
Η κληρονομιά μιας εθνικής τραγωδίας
Το δικαστήριο που ακολούθησε επέβαλε βαρύτατες ποινές φυλάκισης στον πλοίαρχο, τον ύπαρχο και μέλη του πληρώματος για εγκληματική αμέλεια.
Το ναυάγιο του Express Σάμινα καταγράφηκε ως η δεύτερη μεγαλύτερη ναυτική τραγωδία στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Έγινε η αφορμή να αλλάξει άρδην το νομοθετικό πλαίσιο της ελληνικής ακτοπλοΐας, να καταργηθεί το όριο ηλικίας των πλοίων με αυστηρότατους ελέγχους και να καθιερωθούν αυστηρά πρωτόκολλα ασφαλείας.
Για τις 81 ψυχές που χάθηκαν στα νερά της Πάρου, το Express Σάμινα θα θυμίζει για πάντα πως όταν η ανευθυνότητα και η εγκληματική αμέλεια υπερνικούν το καθήκον, το τίμημα πληρώνεται πάντα με ανθρώπινο αίμα.
0 ΣΧΟΛΙΑ