Μουρτζούκου: Στο «φως» η εισαγγελική πρόταση – Οι 8 λέξεις που «πάγωσαν» το πανελλήνιο! «Απολάμβανε τα…»

Νέα στοιχεία για την υπόθεση της Ειρήνης Μουρτζούκου έρχονται στη δημοσιότητα μέσα από την εισαγγελική πρόταση που υιοθέτησε το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αχαΐας, ανοίγοντας τον δρόμο για την παραπομπή της στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «ΜΠΑΜ στο Ρεπορτάζ», η πολυσέλιδη πρόταση περιγράφει αναλυτικά το υλικό της δικογραφίας, τις πράξεις που αποδίδονται στην κατηγορουμένη, το φερόμενο μοτίβο δράσης της και τους λόγους για τους οποίους απορρίπτεται ο ισχυρισμός περί μειωμένου καταλογισμού. Η 25χρονη παραμένει προσωρινά κρατούμενη στις φυλακές Κορυδαλλού και παραπέμπεται να δικαστεί για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, κατά συρροή, καθώς και για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Οι κατηγορίες αφορούν τους θανάτους τριών βρεφών και την απόπειρα σε βάρος πρώην συντρόφου της. Μέχρι την οριστική απόφαση του δικαστηρίου, πάντως, ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας.
Η φράση που προκάλεσε ανατριχίλα
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η φράση που αποδίδεται στην εισαγγελική λειτουργό για τον τρόπο με τον οποίο, κατά την κρίση της, η κατηγορουμένη αντιμετώπιζε τα θύματά της: «Απολάμβανε τα θύματά της, έρμαια στα χέρια της, χωρίς καμία ενοχή». Η εισαγγελική πρόταση σκιαγραφεί ένα εξαιρετικά σκληρό ψυχολογικό προφίλ, κάνοντας λόγο για ένα άτομο οργανωμένο, υπολογιστικό, βίαιο και επικίνδυνο. Κατά την ίδια κρίση, οι ενέργειες που της αποδίδονται δεν ήταν αυθόρμητες ούτε αποτέλεσμα σύγχυσης, αλλά συνειδητές και μεθοδικά σχεδιασμένες.
Η εισαγγελική πρόταση ξεκινά την ανάλυσή της από το 2014 και τον θάνατο της μικρότερης αδελφής της κατηγορουμένης, Ζωής. Παρότι η Ειρήνη Μουρτζούκου δεν θα δικαστεί για τη συγκεκριμένη υπόθεση λόγω παραγραφής, η εισαγγελική λειτουργός θεωρεί ότι το περιστατικό αυτό αποτέλεσε την αρχή μιας καταστροφικής πορείας που συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια. Στο κείμενο αναφέρεται ότι ήδη από την εφηβεία της η κατηγορουμένη «άνοιξε τους ασκούς της καταστροφικότητας», ενώ γίνεται λόγος για «τη συναισθηματική της αποσύνδεση και την ερεβώδη πτυχή του χαρακτήρα της». Σύμφωνα με την πρόταση, η επιλογή των θυμάτων δεν ήταν τυχαία. Η κατηγορουμένη φέρεται να επέλεγε ανθρώπους ιδιαίτερα ευάλωτους και ανίκανους να αντισταθούν, γεγονός που ερμηνεύεται ως ανάγκη για έλεγχο, κυριαρχία και επιβολή.
Η εισαγγελική λειτουργός αναφέρεται και στο περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσε η κατηγορουμένη. Περιγράφει μια παιδική ηλικία χωρίς σταθερότητα, με μετακινήσεις και συνεχείς αλλαγές στη δομή της οικογένειας. Το συγκεκριμένο υπόβαθρο, όμως, δεν παρουσιάζεται ως δικαιολογία για τις πράξεις που της αποδίδονται. Αντίθετα, σημειώνεται ότι η ίδια φέρεται να ανέπτυξε από νωρίς «χειριστικούς – παραπλανητικούς μηχανισμούς», όπως ψέματα, άρνηση και διαστρέβλωση των γεγονότων. Κατά την εισαγγελική εκτίμηση, οι συγκεκριμένοι μηχανισμοί εξελίχθηκαν με τον χρόνο και χρησιμοποιήθηκαν για την απόκρυψη των πράξεων και τη χειραγώγηση ανθρώπων του στενού της περιβάλλοντος.
Το φερόμενο μοτίβο δράσης
Κεντρικό σημείο της πρότασης αποτελεί ο τρόπος δράσης που αποδίδεται στην κατηγορουμένη. Η εισαγγελέας υποστηρίζει ότι η Ειρήνη Μουρτζούκου είχε την ικανότητα να δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες ώστε να βρίσκεται μόνη με τα θύματα. Φέρεται να επέλεγε είτε σπίτια είτε ακόμη και θαλάμους νοσοκομείων, αξιοποιώντας στιγμές κατά τις οποίες δεν υπήρχε άλλος άνθρωπος παρών. Σύμφωνα με την πρόταση, δημιουργούσε «σκηνικά θανάτου» και στη συνέχεια επιχειρούσε να παρουσιάσει τον εαυτό της ως πρόσωπο που προσπαθούσε να βοηθήσει ή να σώσει το θύμα. Η εισαγγελική κρίση κάνει λόγο για επαναλαμβανόμενο σχέδιο: απομόνωση, έλεγχος του χώρου, ψύχραιμη δράση και στη συνέχεια κατασκευή μιας διαφορετικής εκδοχής για όσα είχαν συμβεί.
Η απόπειρα κατά της πρώην συντρόφου
Στο κατηγορητήριο περιλαμβάνεται και η απόπειρα ανθρωποκτονίας της πρώην συντρόφου της, τα Χριστούγεννα του 2020. Κατά την εισαγγελική πρόταση, η κατηγορουμένη φέρεται να επιχείρησε να την πνίξει με μαξιλάρι ενώ εκείνη κοιμόταν. Η γυναίκα ξύπνησε, αντιστάθηκε και κατάφερε να σωθεί. Στην κατάθεσή της υποστήριξε ότι άκουσε την Ειρήνη Μουρτζούκου να της λέει: «Θα σε σκοτώσω». Η εισαγγελέας θεωρεί ότι η συγκεκριμένη πράξη πραγματοποιήθηκε με πλήρη διαύγεια και σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, απορρίπτοντας τον ισχυρισμό ότι υπήρξε στιγμιαία απώλεια ελέγχου.
Ιδιαίτερα αναλυτική είναι η αναφορά στα περιστατικά που αφορούν τα τρία βρέφη. Σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση, η κατηγορουμένη φέρεται να προκαλούσε ασφυξία φράζοντας τις αναπνευστικές οδούς των παιδιών. Στη συνέχεια, κατά την ίδια εκτίμηση, επιχειρούσε να παρουσιάσει τα επεισόδια ως ξαφνικά παθολογικά συμβάντα. Η πρόταση αναφέρει ότι σε αρκετές περιπτώσεις οι γιατροί ή οι νοσηλευτές επενέβησαν εγκαίρως και απέτρεψαν το μοιραίο, μέχρι να υπάρξει τελικά θανατηφόρα κατάληξη. Για το δεύτερο παιδί της κατηγορουμένης, η εισαγγελική λειτουργός υποστηρίζει ότι είχαν προηγηθεί αποτυχημένες απόπειρες, πριν ολοκληρωθεί η φερόμενη πράξη μέσα σε νοσοκομείο.
Οι φωτογραφίες και η συμπεριφορά μετά τους θανάτους
Σοκ προκαλούν και οι αναφορές της πρότασης στη συμπεριφορά της κατηγορουμένης μετά τους θανάτους. Σύμφωνα με το κείμενο, φέρεται να φωτογράφισε νεκρό βρέφος και να έστειλε τις εικόνες σε τρίτους, ενώ ζήτησε να φωτογραφίσει και το δικό της νεκρό παιδί. Η εισαγγελική λειτουργός θεωρεί ότι αυτή η στάση αποτυπώνει την ανάγκη για έλεγχο και συμβολική κατοχή των θυμάτων, χαρακτηρίζοντας τις εικόνες ως ένα είδος «λαφύρου».
Η υπεράσπιση είχε υποστηρίξει ότι η κατηγορουμένη έπασχε από μεταιχμιακή διαταραχή προσωπικότητας και ότι η κατάστασή της είχε επηρεάσει την αντίληψη και την κρίση της. Η επίσημη ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη, όμως, κατέληξε ότι δεν παρουσίαζε ψυχωτική διαταραχή ή σοβαρή συμπτωματολογία ικανή να καταργήσει την ικανότητά της να αντιλαμβάνεται το σωστό και το λάθος. Η εισαγγελική πρόταση υιοθετεί αυτή την εκτίμηση και χαρακτηρίζει τους ισχυρισμούς περί μειωμένου καταλογισμού αβάσιμους και επιστημονικά ατεκμηρίωτους. Απορρίπτεται επίσης ο ισχυρισμός της κατηγορουμένης ότι «κάθε φορά θόλωνα». Κατά την εισαγγελική κρίση, «κάθε ενέργειά της ήταν αποτέλεσμα συνειδητής επιλογής».
Διαβάστε επίσης
Η εισαγγελική πρόταση αναφέρεται και στην ομολογία της Ειρήνης Μουρτζούκου, υποστηρίζοντας ότι δεν προήλθε από μεταμέλεια αλλά από την πίεση των αποδεικτικών στοιχείων. Στο κείμενο σημειώνεται χαρακτηριστικά ότι «Η ομολογία ήταν μονόδρομος», καθώς η κατηγορουμένη βρέθηκε αντιμέτωπη με ευρήματα που, κατά την εισαγγελική εκτίμηση, δεν μπορούσε πλέον να αντικρούσει. Η εισαγγελέας καταλήγει ότι δεν έχει δείξει ουσιαστική ενοχή ή μεταμέλεια και ότι ενεργούσε με πλήρη συνείδηση των πράξεών της.






0 ΣΧΟΛΙΑ