Γιώργος Μυλωνάκης στην «Κ»: «Η στήριξη των δικών μου ανθρώπων με κράτησε όρθιο»

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ μιλησε στην «Κ» για τη δύσκολη περιπέτεια που πέρασε με την υγεία του, τις 26 ημέρες που βρισκόταν σε κώμα, τη στήριξη της οικογένειάς του, τις πιέσεις της πολιτικής ζωής, αλλά και το κλίμα έντονης τοξικότητας που, όπως λέει, έχει διαμορφωθεί στη δημόσια σφαίρα μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Παράλληλα, αναφέρεται στους απαιτητικούς ρυθμούς λειτουργίας του Μεγάρου Μαξίμου, στη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και στη νέα στάση ζωής που αποφάσισε να υιοθετήσει μετά τη δοκιμασία που βίωσε.

Στο σπίτι του Γιώργου Μυλωνάκη, η υποδοχή έγινε από ένα ιδιαίτερο μέλος της οικογένειας. Το καφέ κανίς του, η Κόμπι, ήταν εκεί για να τον καλωσορίσει, όπως έκανε και όλες τις νύχτες που εκείνος έδινε τη δική του μάχη στο νοσοκομείο. Το σκυλάκι του τον περίμενε καθημερινά στον καναπέ, ξάγρυπνο, όσο εκείνος νοσηλευόταν μακριά από το σπίτι.

Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε στον κήπο, παρουσία και της συζύγου του, δημοσιογράφου Τίνας Μεσσαροπούλου, σε ένα καλοκαιρινό σκηνικό με τα τζιτζίκια του Ιουλίου να γεμίζουν τον χώρο με τον χαρακτηριστικό τους ήχο. Ο Γιώργος Μυλωνάκης εμφανίζεται εμφανώς αδυνατισμένος, αλλά με καλή διάθεση και δύναμη. Στο βλέμμα του, ωστόσο, διακρίνεται μια ανεπαίσθητη σκιά συγκίνησης, κάτι απολύτως φυσιολογικό για έναν άνθρωπο που βρέθηκε αντιμέτωπος με τον θάνατο και κατάφερε να επιστρέψει.

Ο ίδιος παραμένει πνευματικά οξύς, με σκέψη οργανωμένη και απαντήσεις άμεσες. Η σχέση του με τη σύζυγό του αποτυπώνει μια βαθιά σύνδεση και αλληλοστήριξη, η οποία έγινε ακόμη πιο εμφανής μετά τη μεγάλη δοκιμασία που πέρασαν μαζί.

Η δύναμη της οικογένειας στη μεγαλύτερη δοκιμασία

Η Τίνα Μεσσαροπούλου περιγράφει έναν άνθρωπο που, παρά τη σοβαρότητα της κατάστασης, δεν πίστεψε ποτέ ότι η περιπέτεια θα είχε άσχημη κατάληξη. «Ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές δεν σκέφτηκα ότι θα του συμβεί κάτι κακό, ούτε τις 26 ημέρες που βρισκόταν σε κώμα», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Κι όμως, το πρωινό της 15ης Απριλίου η ζωή του Γιώργου Μυλωνάκη κρεμόταν κυριολεκτικά από μια κλωστή. Υπέστη ρήξη ανευρύσματος και χρειάστηκε άμεση μεταφορά στον «Ευαγγελισμό», όπου η έγκαιρη αντιμετώπιση από τους γιατρούς, η επιστημονική τους κατάρτιση και η τύχη έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην επιβίωσή του.

Ο ίδιος θυμάται εικόνες από εκείνο το πρωινό, όταν βρισκόταν σε έναν καφέ με τον πρωθυπουργό και ξαφνικά κατέρρευσε μπροστά του. «Έχω εικόνα από τη στιγμή που έπεσα. Θυμάμαι την αναστάτωση, τους ανθρώπους γύρω μου, τα πρόσωπά τους πάνω από εμένα, την αγωνία τους. Θυμάμαι να με μεταφέρουν στο ασθενοφόρο και τον ήχο της σειρήνας. Μετά οι επόμενες αναμνήσεις μου έρχονται όταν άρχισα σταδιακά να επιστρέφω μετά το κώμα», περιγράφει.

Η ειρωνεία είναι πως μόλις το προηγούμενο βράδυ, σε οικογενειακή συγκέντρωση, συζητώντας για τη μέχρι τότε πορεία του, είχε αναφερθεί στα 13 χρόνια έντονης εργασίας και συνεχούς πίεσης που είχε προηγηθεί.

«Ήξερα ότι κάποια στιγμή θα συμβεί»

Η σύζυγός του παραδέχεται ότι το περιστατικό δεν την βρήκε εντελώς απροετοίμαστη. «Ανατριχιάζω που το λέω, αλλά περίμενα κάποια στιγμή αυτό το τηλεφώνημα. Ήξερα ότι θα συμβεί», σημειώνει. Η ίδια θυμάται πως λίγο πριν από τις εκλογές του 2019 ο Γιώργος Μυλωνάκης είχε μεταφερθεί στο Ωνάσειο με πολύ υψηλή πίεση, γεγονός που της προκαλούσε έντονη ανησυχία κάθε φορά που εκείνος δεν απαντούσε στις κλήσεις της, ειδικά τις πρωινές ώρες που η ίδια βρισκόταν στην εκπομπή της. Η αγωνία της ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ζητούσε ακόμη και από τα παιδιά τους να ελέγχουν αν είναι καλά όταν δεν σήκωνε το τηλέφωνο.

Η πίεση της δουλειάς και τα όρια που δεν έβαζε ποτέ

Η Τίνα Μεσσαροπούλου παραδέχεται πως πολλές φορές τόσο η ίδια όσο και τα παιδιά τους προσπάθησαν να τον πείσουν να μειώσει τους ρυθμούς εργασίας του. Ωστόσο, όπως εξηγεί, υπήρχε ένα σημείο πέρα από το οποίο δεν μπορούσε να παρέμβει κανείς, καθώς η αφοσίωσή του σε αυτό που έκανε ήταν χαρακτηριστικό στοιχείο της προσωπικότητάς του.

«Πολλές φορές του το είπαμε και εγώ και τα παιδιά. Όμως μέχρι ένα σημείο μπορείς να πιέσεις έναν άνθρωπο. Έτσι είναι ο χαρακτήρας του. Ήξερα πόσο αγαπά τη δουλειά του και πόσο έχει ταυτιστεί με αυτή», αναφέρει.

Όπως σημειώνει, ο Γιώργος Μυλωνάκης είχε πάντα την ικανότητα να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της θέσης του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στερούσε πράγματα από την οικογένειά του. Παρά τους έντονους ρυθμούς και τις πολλές υποχρεώσεις, κατάφερναν να ταξιδεύουν, να κάνουν διακοπές και να διατηρούν οικογενειακές στιγμές.

Αυτό που δεν είχε αντιληφθεί πλήρως, όπως λέει η ίδια, ήταν το πόσο βαθιά μέσα του απορροφούσε όλα όσα συνέβαιναν γύρω του και πόσο μεγάλο βάρος κουβαλούσε καθημερινά.

Η κατάσταση της υγείας του, ωστόσο, δεν προκλήθηκε μόνο από την κόπωση και τις αυξημένες ευθύνες. Σύμφωνα με τον ίδιο, σημαντικό ρόλο έπαιξε και η ψυχολογική πίεση που είχε συσσωρευτεί το προηγούμενο διάστημα, σε συνδυασμό με μια περίοδο έντονης δημόσιας αντιπαράθεσης.

Οι επιθέσεις, η τοξικότητα και η κρίση στον δημόσιο διάλογο

Ο Γιώργος Μυλωνάκης περιγράφει μια περίοδο κατά την οποία, πέρα από τις απαιτήσεις της κυβερνητικής καθημερινότητας, βρέθηκε αντιμέτωπος με μια οργανωμένη επίθεση εναντίον του, την οποία χαρακτηρίζει πρωτοφανή.

Όπως αναφέρει, επί χρόνια είχε μάθει να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες που συνοδεύουν μια θέση ευθύνης, από το μεταναστευτικό και την πανδημία μέχρι μεγάλες κρίσεις που κλήθηκε να διαχειριστεί ως στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού. Ωστόσο, όπως υποστηρίζει, όσα συνέβησαν εκείνη την περίοδο ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο.

«Ήμουν συνηθισμένος στην κριτική, όμως αυτό που έγινε ξεπέρασε κάθε όριο. Δημιουργήθηκαν ακόμη και ψεύτικα μηνύματα από το κινητό μου, αλλοιώθηκε η φωνή μου. Υπήρξε μια κατάσταση που δεν μπορεί να θεωρηθεί φυσιολογική», σημειώνει.

Αναφερόμενος στη δημόσια συζήτηση που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια, κάνει λόγο για ένα πρόβλημα που αφορά συνολικά την κοινωνία και όχι μόνο τον ίδιο.

Όπως επισημαίνει, όταν η πολιτική αντιπαράθεση συνδέεται με την τοξικότητα και τη διάδοση ψευδών πληροφοριών, τότε δημιουργείται ένα επικίνδυνο περιβάλλον για όλους.

«Δεν το λέω επειδή συνέβη σε εμένα. Το λέω γιατί θεωρώ ότι η χώρα έχει πρόβλημα όταν ο δημόσιος διάλογος και η πολιτική λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία με τόσο δηλητήριο», αναφέρει.

Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι για την υπόθεση που τον αφορούσε στην Κύπρο ακολούθησε όλες τις νόμιμες διαδικασίες και απευθύνθηκε στη Δικαιοσύνη, όμως θεωρεί πως το φαινόμενο της ακραίας στοχοποίησης πρέπει να αντιμετωπιστεί.

«Η δημόσια σφαίρα έχει γίνει αρένα»

Ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ παραδέχεται ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μεγαλύτερη εμπειρία στη διαχείριση της πολιτικής πίεσης και έχει μάθει να μην επιτρέπει στην αρνητικότητα να επηρεάζει τη σκέψη και τη λειτουργία του.

«Ο πρωθυπουργός είναι μαθημένος να μην αφήνει την τοξικότητα να μπαίνει μέσα του. Εγώ δεν το είχα καταφέρει στον ίδιο βαθμό», λέει χαρακτηριστικά.

Όπως εξηγεί, η εποχή των κοινωνικών δικτύων έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο γίνεται ο δημόσιος διάλογος. Πολλές φορές, όπως σημειώνει, κυριαρχεί το συναίσθημα και η αντίδραση αντί για η ψύχραιμη σκέψη, με αποτέλεσμα η δημόσια συζήτηση να μετατρέπεται εύκολα σε πεδίο σύγκρουσης.

Η σύζυγός του προσπάθησε να τον βοηθήσει να αντιμετωπίσει τα δημοσιεύματα που είχαν κυκλοφορήσει εις βάρος του, υπενθυμίζοντάς του πως η πραγματικότητα δεν καθορίζεται από ανυπόστατους ισχυρισμούς.

Του έλεγε χαρακτηριστικά ότι αυτά που γράφονταν ήταν τόσο ακραία που έμοιαζαν με σενάριο μυθιστορήματος. Ωστόσο, εκείνος ανησυχούσε περισσότερο για το ενδεχόμενο να φτάσουν τέτοιες πληροφορίες στα παιδιά τους.

Παρότι η οικογένεια είχε προσπαθήσει να δημιουργήσει μια ισορροπία και να προστατεύσει τα παιδιά από τον θόρυβο της δημοσιότητας, η συσσώρευση της πίεσης, η εξάντληση και οι επιθέσεις φαίνεται πως αποτέλεσαν έναν ιδιαίτερα δύσκολο συνδυασμό.

«Θα τραβήξω κουρτίνα» – Η νέα στάση ζωής μετά την περιπέτεια

Μετά τη σοβαρή περιπέτεια υγείας που πέρασε, ο Γιώργος Μυλωνάκης δηλώνει αποφασισμένος να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την πίεση και τις εξωτερικές επιθέσεις. Όπως εξηγεί, το γεγονός αυτό λειτούργησε ως μια ισχυρή υπενθύμιση ότι χρειάζεται να θέσει όρια και να προστατεύσει περισσότερο τον εαυτό του.

Η φράση που επαναλαμβάνει κατά τη διάρκεια της συζήτησης είναι χαρακτηριστική: «Θα τραβήξω κουρτίνα». Με αυτόν τον τρόπο περιγράφει την απόφασή του να μην επιτρέπει πλέον σε κάθε αρνητικό σχόλιο, κάθε επίθεση ή κάθε προσπάθεια απαξίωσης να εισέρχεται στον προσωπικό του κόσμο.

«Η γυναίκα μου έχει μάθει μέσα από τη δημοσιογραφία να διαχειρίζεται τη δημοσιότητα. Η έκθεση τόσων χρόνων της έχει δημιουργήσει ένα είδος προστασίας. Εγώ, αντίθετα, ακόμη και πράγματα που δεν έχουν αξία μπορούν να με επηρεάσουν. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να αλλάξω», αναφέρει.

Ο ίδιος αναγνωρίζει ότι η πολιτική ζωή απαιτεί αντοχές, όμως παραδέχεται πως ο καθένας έχει διαφορετικό τρόπο να αντιμετωπίζει την πίεση. Παρά το γεγονός ότι βρίσκεται επί χρόνια στο πλευρό του πρωθυπουργού και έχει διαχειριστεί δύσκολες καταστάσεις, θεωρεί ότι χρειάζεται να αποκτήσει μεγαλύτερη απόσταση από την τοξικότητα.

Παρά τη δοκιμασία που πέρασε, δεν εμφανίζεται απογοητευμένος ούτε αποστασιοποιημένος από το έργο του. Αντίθετα, δηλώνει ότι εξακολουθεί να αισθάνεται πως υπηρετεί έναν σκοπό που θεωρεί σημαντικό.

Η σχέση εμπιστοσύνης με τον Κυριάκο Μητσοτάκη

Ο Γιώργος Μυλωνάκης μιλά με ιδιαίτερη αναφορά για τη σχέση του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον οποίο γνωρίζει από την περίοδο που ο σημερινός πρωθυπουργός ήταν υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης.

Όπως περιγράφει, η συνεργασία τους ξεκίνησε μέσα από την κοινή τους αντίληψη για την ανάγκη αλλαγών στη δημόσια διοίκηση. Εκείνη την περίοδο, ο ίδιος είχε αναλάβει προσπάθειες που αφορούσαν τη λειτουργία του κράτους και την αντιμετώπιση χρόνιων προβλημάτων.

«Δεν τον γνώριζα πολιτικά τότε. Είδα όμως έναν άνθρωπο που είχε γνώση της πραγματικότητας και θέληση να αλλάξει πράγματα. Πίστεψα ότι μπορεί να συμβάλει σε μια διαφορετική πορεία», σημειώνει.

Από τότε, όπως λέει, η συνεργασία τους εξελίχθηκε σε σχέση εμπιστοσύνης. Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι παραμένει στο πλευρό του πρωθυπουργού όχι για προσωπικό όφελος, αλλά επειδή θεωρεί ότι υπηρετεί έναν στόχο.

«Είμαι άνθρωπος που πιστεύει στο καθήκον. Μέσα μου αισθάνομαι ότι εδώ και 22 χρόνια εργάζομαι για το δημόσιο συμφέρον», αναφέρει.

Παράλληλα, ξεκαθαρίζει ότι δεν έχει προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες και δεν επιδιώκει δημόσια προβολή. «Δεν θέλω να κατέβω στην πολιτική, δεν έχω προσωπική ατζέντα και δεν με ενδιαφέρει να προβάλλομαι», σημειώνει.

Μάλιστα, όπως αναφέρει, η αυξημένη αναγνωρισιμότητα που απέκτησε μετά την περιπέτεια της υγείας του τού δημιουργεί περισσότερο αμηχανία παρά ικανοποίηση.

«Μπορώ να του πω την αλήθεια, ακόμη κι αν τον στενοχωρήσω»

Αναφερόμενος στον τρόπο συνεργασίας του με τον πρωθυπουργό, ο Γιώργος Μυλωνάκης υποστηρίζει ότι η σχέση τους βασίζεται στην ειλικρίνεια.

Όπως εξηγεί, δεν διστάζει να εκφράσει τη διαφωνία του όταν θεωρεί ότι κάτι πρέπει να ειπωθεί, ακόμη κι αν αυτό μπορεί να είναι δύσκολο να ακουστεί.

«Είμαι σκληρός. Μπορώ να πω την αλήθεια. Το έχω κάνει πολλές φορές και σε πράγματα που δεν ήταν εύκολα. Ο πρωθυπουργός γνωρίζει ότι όταν λέω κάτι, το κάνω επειδή πιστεύω ότι είναι προς το καλό», αναφέρει.

Ο ίδιος τονίζει ότι η σχέση τους δεν βασίζεται στην απόλυτη συμφωνία, αλλά στην εμπιστοσύνη και στην κοινή πεποίθηση ότι στόχος είναι η καλύτερη λειτουργία της κυβέρνησης.

Η σύζυγός του συμπληρώνει πως οι δυο τους έχουν αναπτύξει έναν τρόπο επικοινωνίας που πολλές φορές δεν χρειάζεται καν λόγια. «Συνεννοούνται με τα μάτια», λέει χαρακτηριστικά περιγράφοντας τη σχέση συνεργασίας που έχει χτιστεί όλα αυτά τα χρόνια.

Από τη δημοσιογραφία στη δημόσια διοίκηση

Η πορεία του Γιώργου Μυλωνάκη δεν ξεκίνησε από την πολιτική, αλλά από τη δημοσιογραφία. Η γνωριμία του με την Τίνα Μεσσαροπούλου έγινε το 1999, όταν και οι δύο εργάζονταν για ένα διάστημα στην εφημερίδα «Απογευματινή».

Εκείνος είχε ολοκληρώσει τις σπουδές του στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και εκείνη ετοιμαζόταν να συνεχίσει την εκπαίδευσή της στη δημοσιογραφία στο εξωτερικό. Αρχικά συνδέθηκαν με φιλία, η οποία στη συνέχεια εξελίχθηκε σε σχέση ζωής.

Με τα χρόνια δημιούργησαν οικογένεια, αποκτώντας δύο γιους, ηλικίας σήμερα 16 και 19 ετών.

Η σύζυγός του ήταν εκείνη που τον ενθάρρυνε να ακολουθήσει έναν διαφορετικό επαγγελματικό δρόμο. Όπως λέει ο ίδιος, του είχε επισημάνει ότι δύο δημοσιογράφοι σε ένα σπίτι θα ήταν δύσκολη συνθήκη και τον ώθησε να δοκιμάσει τις δυνατότητές του μέσω του ΑΣΕΠ.

Η επιλογή αυτή αποτέλεσε την αρχή μιας νέας διαδρομής, που τον οδήγησε σταδιακά σε σημαντικές θέσεις της δημόσιας διοίκησης.

Από τη δημόσια διοίκηση στο πλευρό του πρωθυπουργού

Η επαγγελματική διαδρομή του Γιώργου Μυλωνάκη στη δημόσια διοίκηση εξελίχθηκε σταδιακά, μέσα από διαφορετικούς ρόλους και θέσεις ευθύνης. Μετά την ολοκλήρωση των μεταπτυχιακών του σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στον τομέα της Διεθνούς Πολιτικής και Ασφάλειας, πέρασε μέσω ΑΣΕΠ στον δημόσιο τομέα. Η επαγγελματική του πορεία ξεκίνησε από την Περιφέρεια Αττικής και συνεχίστηκε στην Επιτροπή Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης, ενώ το 2008 μετακινήθηκε στην Επιτροπή Ανταγωνισμού ως διευθυντής του Γραφείου Προέδρου και εκπρόσωπος Τύπου. Αργότερα, διετέλεσε ειδικός σύμβουλος στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και συμμετείχε στο Εθνικό Συμβούλιο Καταναλωτή και Αγοράς. Αυτή η πλούσια εμπειρία του στον κρατικό μηχανισμό, η γνώση της δημόσιας διοίκησης και η ικανότητά του στη διαχείριση σύνθετων προβλημάτων αξιολογήθηκαν θετικά από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με αποτέλεσμα ο Γιώργος Μυλωνάκης να γίνει από το 2016 ένας από τους στενούς του συνεργάτες, αναλαμβάνοντας απαιτητικές αποστολές συντονισμού.

Οι πραγματικές δυσκολίες πίσω από τις αποφάσεις του Μαξίμου

Ο ίδιος εξηγεί ότι υπάρχει συχνά μια λανθασμένη εικόνα για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η κυβέρνηση και το Μέγαρο Μαξίμου. Πολλοί θεωρούν πως μια απόφαση του πρωθυπουργού υλοποιείται αυτόματα, χωρίς εμπόδια. Ωστόσο, η πραγματικότητα της διακυβέρνησης είναι διαφορετική, καθώς ακόμη και τα πιο απλά ζητήματα συναντούν γραφειοκρατία, αντιστάσεις και καθυστερήσεις. Ο ρόλος του ήταν να εντοπίζει προβλήματα και να ξεμπλοκάρει καταστάσεις, βασιζόμενος όχι στην εξειδικευμένη γνώση για κάθε κρίση, αλλά στη βαθιά γνώση της λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού και της δημόσιας διοίκησης. Μέσα σε αυτή την καθημερινή πίεση, όπου κάθε ζήτημα απαιτούσε άμεση παρέμβαση, η οικογένειά του —η γυναίκα του και τα παιδιά του— αποτελούσε το σταθερό του καταφύγιο και τους δικούς του «βράχους».

Η ημέρα που όλα άλλαξαν

Η μεγάλη δοκιμασία για την υγεία του ξεκίνησε Η άμεση μεταφορά του στον «Ευαγγελισμό» και η ταχύτητα των γιατρών αποδείχθηκαν καθοριστικές, καθώς δεν χάθηκε πολύτιμος χρόνος, δίνοντάς του την ευκαιρία να παλέψει. Η σύζυγός του, η οποία δέχθηκε το πρώτο τηλεφώνημα από τον πρωθυπουργό καθ’ οδόν προς το νοσοκομείο, κατάφερε να διατηρήσει την ψυχραιμία της επειδή προέρχεται από οικογένεια γιατρών, αν και η βαθιά της πίστη ήταν εκείνο που τη βοήθησε περισσότερο. Μάλιστα, επέλεξε να μην ενημερώσει αμέσως τα παιδιά τους, περιμένοντας να μάθει την πραγματική κατάσταση ώστε να τα προστατεύσει από μια σοκαριστική εικόνα.το πρωινό της 15ης Απριλίου. Ο Γιώργος Μυλωνάκης υπέστη ρήξη ανευρύσματος και η κατάστασή του ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη.

Οι 26 ημέρες στο κώμα

Οι πρώτες 26 ημέρες ήταν οι πιο δύσκολες. Ο Γιώργος Μυλωνάκης παρέμενε σε κώμα, ενώ η οικογένειά του περίμενε καθημερινά ένα σημάδι βελτίωσης. Η σύζυγός του, με την παρότρυνση των νοσηλευτών, προσπαθούσε με κάθε τρόπο να επικοινωνήσει μαζί του για να προκαλέσει κάποια αντίδραση, με τον ίδιο να θυμάται σήμερα εκείνες τις στιγμές με χιούμορ. Σταδιακά άρχισε να εμφανίζει μικρά σημάδια επαφής, όπως το να ανοιγοκλείνει τα μάτια του, όμως η πρώτη ξεκάθαρη στιγμή ανάκαμψης ήρθε κατά την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο νοσοκομείο, όταν ο Γιώργος Μυλωνάκης αντέδρασε στην παρουσία του, χαμογέλασε και έκανε με το χέρι του το σήμα ότι όλα είναι εντάξει.

Η αποκατάσταση και η μάχη για την επιστροφή στην καθημερινότητα

Μετά τη σταδιακή έξοδό του από το κώμα, ο Γιώργος Μυλωνάκης συνέχισε τη δύσκολη πορεία της αποκατάστασης, αρχικά στην Ελλάδα και στη συνέχεια σε εξειδικευμένο κέντρο στη Γερμανία. Εκεί, όπως περιγράφει η σύζυγός του, η κατάσταση ήταν διαφορετική από την εμπειρία που είχαν ζήσει στον «Ευαγγελισμό». Η ίδια εξαίρει την ανθρώπινη πλευρά και την ηρωική προσπάθεια του νοσηλευτικού προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία, εκφράζοντας την βαθιά της ευγνωμοσύνη για την αφοσίωση και την αυταπάρνησή τους. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του Γιώργου Μυλωνάκη στη Γερμανία, όπου αντιμετώπιζε δυσκολίες στην επικοινωνία, η σύζυγός του τον βοηθούσε καθημερινά να ανακτήσει τις δυνάμεις του, ζητώντας του με αγάπη και χιούμορ να της δείξει ότι την αναγνωρίζει, μέχρι που εκείνος κατάφερε τελικά να ανταποκριθεί και να εκφράσει ξανά τα συναισθήματά του.

Η συγκινητική συμπαράσταση από ανθρώπους όλων των πλευρών

Μέσα σε αυτή τη δύσκολη περίοδο, η οικογένεια του Γιώργου Μυλωνάκη βίωσε και μια διαφορετική πλευρά της κοινωνίας, αυτή της συμπαράστασης και της αλληλεγγύης. Η Τίνα Μεσσαροπούλου αναφέρει ότι δέχθηκε μηνύματα και τηλεφωνήματα στήριξης από ανθρώπους όλων των πολιτικών χώρων, καθώς και από απλούς πολίτες που έστειλαν ευχές, προσευχήθηκαν ή ακόμα και άφησαν αγιασμένο λάδι στον «Ευαγγελισμό». Για τον Γιώργο Μυλωνάκη αυτή η μαζική καλοσύνη λειτούργησε θεραπευτικά και ως τεράστια ανακούφιση απέναντι στην προηγούμενη ένταση και τοξικότητα, δίνοντάς του τη δύναμη να συνεχίσει ώστε να μην επικρατήσει το κακό.

«Ο Θεός μου έστειλε μια προειδοποίηση»

Η περιπέτεια αυτή άλλαξε, όπως παραδέχεται, και τον τρόπο με τον οποίο βλέπει πλέον τη ζωή.Βρισκόμενος σε μια διαδικασία επαναπροσδιορισμού των προτεραιοτήτων του, προσπαθεί πλέον να θέσει νέα όρια στην καθημερινότητά του και να διαχειριστεί διαφορετικά τον χρόνο και την πίεση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εγκαταλείπει τις ευθύνες του. Στο πλαίσιο αυτό, αποφάσισε για πρώτη φορά να πάρει έναν ολόκληρο μήνα διακοπών για να ξεκουραστεί με την οικογένειά του, ενώ ερμηνεύει όσα συνέβησαν ως ένα θεϊκό δώρο και μια προειδοποίηση, νιώθοντας ότι μια ανώτερη δύναμη τον προστάτεψε και τον βοήθησε να αξιολογήσει ξανά τις επιλογές και τη στάση του στη ζωή.

Το μήνυμα μετά τη μεγάλη δοκιμασία

Σήμερα, μετά την περιπέτεια που τον έφερε αντιμέτωπο με τον θάνατο, ο Γιώργος Μυλωνάκης δηλώνει πως παραμένει προσηλωμένος στην αντίληψη ότι η δημόσια υπηρεσία είναι πάνω από προσωπικές φιλοδοξίες. Δεν θεωρεί ότι η δοκιμασία αυτή τον απομάκρυνε από τον στόχο του, αλλά αντίθετα ενίσχυσε την πεποίθησή του να συνεχίσει να προσφέρει με καθαρή συνείδηση, χωρίς να καθορίζεται από την άποψη των άλλων. Η ιστορία του, όπως την αφηγείται ο ίδιος και η οικογένειά του, αποτελεί μια υπενθύμιση ότι πίσω από τους πολιτικούς ρόλους κρύβονται άνθρωποι με προσωπικές μάχες, οι οποίοι καταφέρνουν να επιστρέψουν δυνατοί χάρη στους «βράχους» τους —τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα τους και τους έδωσαν τη δύναμη να συνεχίσουν την πορεία τους.