Όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έλεγε πως έχουμε ανάγκη τον λιγνίτη στην Κοζάνη και σήμερα ανατινάζουμε τους γερανούς

Οι σοκαριστικές εικόνες που είχαν έρθει στο φως της δημοσιότητας από το ορυχείο της Μαυροπηγής στον νομό Κοζάνης, όταν η ΔΕΗ προχώρησε στην ελεγχόμενη ανατίναξη τριών γιγαντιαίων καδοφόρων εκσκαφέων, είχαν προκαλέσει τότε ένα τεράστιο κύμα αντιδράσεων, ανοίγοντας εκ νέου την πληγή της βίαιης απολιγνιτοποίησης της χώρας. Τα συγκεκριμένα μηχανήματα, μήκους 100 μέτρων και βάρους εκατοντάδων τόνων, που για δεκαετίες αποτελούσαν την «καρδιά» της εγχώριας εξορυκτικής δραστηριότητας, μετατράπηκαν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα σε παλιοσίδερα. Για πολλούς, η ενέργεια εκείνη δεν ήταν μια απλή τεχνική διαδικασία απόσυρσης, αλλά ο βίαιος ενταφιασμός της εθνικής ενεργειακής μας ανεξαρτησίας.
Θυμηθείτε τα τότε λόγια του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για τον λιγνίτη, στο βίντεο του χρήστη nektaria.aggelidaki στο Tik tok:
Το ζήτημα είχε λάβει άμεσα έντονες πολιτικές και κοινωνικές διαστάσεις. Από τη μία πλευρά, η επίσημη κυβερνητική γραμμή παρουσίαζε το γεγονός ως ένα αναγκαίο βήμα για την απόσυρση παλαιού εξοπλισμού ηλικίας άνω των 50 ετών και ως προαπαιτούμενο για το νέο επενδυτικό πλάνο της «πράσινης μετάβασης» στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας. Από την άλλη πλευρά, όμως, η τοπική κοινωνία και πληθώρα ειδικών έκαναν λόγο για ένα προμελετημένο σχέδιο απαξίωσης και οριστικής καταστροφής των παραγωγικών δομών της χώρας. Σε παρέμβασή του, ο Δρ. Χωροταξίας και Μηχανικός Βιοκλιματικής Αρχιτεκτονικής, Κώστας Στεφάνου Τσίπηρας, είχε εξαπολύσει τότε δριμύ κατηγορώ, χαρακτηρίζοντας τις ανατινάξεις ως «εικόνες μιας χώρας που καταστρέφει μόνη της τα στρατηγικά της αποθέματα». Όπως τόνιζε χαρακτηριστικά, την ίδια ώρα που χώρες όπως η Γερμανία δημιουργούσαν νέες λιγνιτικές μονάδες ή άλλες ευρωπαϊκές χώρες εξασφάλιζαν πολυετείς παρατάσεις για λόγους ενεργειακής ασφάλειας, η Ελλάδα έσπευδε ετσιθελικά να ξηλώσει το δικό της παραγωγικό δυναμικό.
Η κριτική είχε επικεντρωθεί στο γεγονός ότι ο λιγνίτης υπήρξε για δεκαετίες η πραγματική «ραχοκοκαλιά» της ελληνικής οικονομίας, εξασφαλίζοντας φθηνό ρεύμα στα νοικοκυριά, στηρίζοντας τη βιομηχανία, την αγροτική παραγωγή και συντηρώντας χιλιάδες θέσεις εργασίας. Η ολοκληρωτική καταστροφή υποδομών τεράστιας αξίας —και όχι η διατήρησή τους ως εθνική ενεργειακή εφεδρεία στέρησε τελικά από την πατρίδα κάθε μελλοντική δυνατότητα αξιοποίησης του εγχώριου πλούτου σε περιπτώσεις διεθνών γεωπολιτικών κρίσεων, όπως αυτή που βιώσαμε έντονα το 2022.
Διαβάστε επίσης
Το τοπίο στη Δυτική Μακεδονία σημαδεύτηκε έκτοτε από την ερημοποίηση και την ανεργία, ενώ τα λαϊκά νοικοκυριά σε όλη την επικράτεια βρέθηκαν αντιμέτωπα με την ενεργειακή φτώχεια και τους δυσβάσταχτους λογαριασμούς του ρεύματος. Το ερώτημα που παρέμεινε αναπάντητο, πλανώμενο πάνω από τα συντρίμμια της Μαυροπηγής, ήταν σαφές: Ποιος κυβερνητικός σχεδιασμός επέβαλλε τη μετατροπή της δημόσιας ενεργειακής περιουσίας σε μπάζα, τη στιγμή που η ενεργειακή ασφάλεια της χώρας κρεμόταν από μια κλωστή; Η ιστορία έδειξε τελικά αν η επιλογή εκείνη ήταν ένα βήμα προς το μέλλον ή ένα ασυγχώρητο εθνικό σφάλμα.






0 ΣΧΟΛΙΑ