Η απογοήτευση μιας Ελληνίδας δασκάλας για την αδιαφορία ενός γονιού για το παιδί του!

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ένα περιστατικό που έγινε viral στα social media, μέσω του χρήστη: nitsanats6 φέρνει στο προσκήνιο ένα διαχρονικό ζήτημα της ελληνικής εκπαίδευσης: τη συνεργασία – ή πολλές φορές την έλλειψη συνεργασίας – μεταξύ σχολείου και οικογένειας.

Σύμφωνα με την περιγραφή της δασκάλας, αποφάσισε να επικοινωνήσει με τη μητέρα ενός μαθητή, καθώς το παιδί παρουσίαζε επαναλαμβανόμενη δυσκολία να παρακολουθήσει το μάθημα και να ακολουθήσει τις οδηγίες μέσα στην τάξη. Στόχος της δεν ήταν να κατηγορήσει τον μαθητή, αλλά να ενημερώσει την οικογένεια και να αναζητήσει από κοινού μια λύση.

Η απάντηση όμως που έλαβε ήταν απρόσμενη:

«Ούτε εμένα με ακούει στο σπίτι, αλλά δεν σας πήρα τηλέφωνο», φέρεται να απάντησε η μητέρα, αφήνοντας τη δασκάλα απογοητευμένη και προβληματισμένη.

Το σχολείο δεν μπορεί να λειτουργήσει μόνο του

Το συγκεκριμένο περιστατικό αναδεικνύει μια πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν πολλοί εκπαιδευτικοί. Το σχολείο έχει σημαντικό ρόλο στη μόρφωση και την κοινωνικοποίηση των παιδιών, όμως δεν μπορεί να υποκαταστήσει την οικογένεια.

Η διαπαιδαγώγηση ξεκινά από το σπίτι. Εκεί τα παιδιά μαθαίνουν τις πρώτες έννοιες του σεβασμού, της υπευθυνότητας, της πειθαρχίας και των ορίων. Όταν οι γονείς αδιαφορούν ή θεωρούν ότι η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στο σχολείο, τότε δημιουργείται ένα κενό που δύσκολα μπορεί να καλυφθεί από τον εκπαιδευτικό μόνο.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα παιδιά χρειάζονται σταθερούς κανόνες τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο. Όταν τα μηνύματα που λαμβάνουν είναι αντιφατικά, συχνά δυσκολεύονται να κατανοήσουν ποιες συμπεριφορές είναι αποδεκτές και ποιες όχι.

Οι γονείς πρέπει να είναι σύμμαχοι των εκπαιδευτικών

Η επικοινωνία ανάμεσα σε γονείς και εκπαιδευτικούς δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια διαδικασία αναζήτησης ευθυνών, αλλά ως μια προσπάθεια συνεργασίας προς όφελος του παιδιού.

Όταν ένας δάσκαλος ή μια δασκάλα επικοινωνεί με την οικογένεια, συνήθως το κάνει επειδή επιθυμεί να βοηθήσει τον μαθητή να βελτιωθεί. Η άρνηση, η ειρωνεία ή η αδιαφορία σπάνια λύνουν το πρόβλημα. Αντίθετα, μια συζήτηση με ειλικρίνεια και διάθεση συνεργασίας μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά αποτελέσματα.

Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν θέτοντας σαφή όρια, ενισχύοντας τη συνέπεια, δείχνοντας ενδιαφέρον για την καθημερινότητα του παιδιού στο σχολείο και υποστηρίζοντας το έργο των εκπαιδευτικών.

Τι μπορεί να κάνει ο εκπαιδευτικός για να κερδίσει τους μαθητές του

Από την άλλη πλευρά, και οι εκπαιδευτικοί καλούνται καθημερινά να διαχειριστούν σύνθετες καταστάσεις μέσα στις τάξεις τους. Η επιβολή κανόνων είναι απαραίτητη, όμως εξίσου σημαντική είναι η δημιουργία μιας ουσιαστικής σχέσης με τους μαθητές.

Ένας εκπαιδευτικός μπορεί να κερδίσει τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη των παιδιών όταν δείχνει ενδιαφέρον για τις ανάγκες τους, ακούει τις απόψεις τους και δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου αισθάνονται ασφαλείς να εκφραστούν. Η συνέπεια στους κανόνες, η δικαιοσύνη και η αναγνώριση της προσπάθειας κάθε μαθητή αποτελούν επίσης βασικά στοιχεία μιας επιτυχημένης εκπαιδευτικής σχέσης.

Παράλληλα, η αξιοποίηση πιο διαδραστικών μεθόδων διδασκαλίας, η σύνδεση του μαθήματος με την καθημερινότητα των παιδιών και η ενθάρρυνση της συμμετοχής μπορούν να αυξήσουν σημαντικά το ενδιαφέρον των μαθητών.

Το περιστατικό με τη δασκάλα και τη μητέρα ίσως να μοιάζει με μια απλή καθημερινή ιστορία. Στην πραγματικότητα όμως αγγίζει ένα βαθύτερο ζήτημα: τη συνεργασία μεταξύ οικογένειας και σχολείου.

Κανένας γονιός και κανένας εκπαιδευτικός δεν μπορεί να διαμορφώσει μόνος του έναν υπεύθυνο και ολοκληρωμένο άνθρωπο. Όταν οι δύο πλευρές συνεργάζονται, τα παιδιά έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν δεξιότητες, να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και να εξελιχθούν σε υπεύθυνους πολίτες.