Συρίγος: «Κλέβουν τον Παναθηναϊκό» – Ολόθερμη στήριξη στον Γιαννακόπουλο εναντίον των Αγγελόπουλων

Το κλίμα των τελικών της Basket League κινείται, για ακόμα μια φορά, στα όρια της απόλυτης πόλωσης. Οι εξωαγωνιστικές παρεμβάσεις, οι καταγγελίες για τη διαιτησία και ο πόλεμος των ανακοινώσεων έχουν μετατρέψει το παρκέ σε δευτερεύον σκηνικό. Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό περιβάλλον, η δημόσια συζήτηση συχνά εγκλωβίζεται σε μια απλοϊκή, επικοινωνιακή «καραμέλα»: από τη μία πλευρά οι «καλοί και θεσμικοί» αδελφοί Αγγελόπουλοι και από την άλλη ο «κακός και παρορμητικός» Δημήτρης Γιαννακόπουλος. Αυτός ο ισοπεδωτικός διαχωρισμός, όμως, αδυνατεί να ερμηνεύσει την πραγματική ρίζα των γεγονότων.
Οι αιχμές του Συρίγου για τα δύο παιχνίδια στο ΣΕΦ
«…και επίσης θέλω να πω και κάτι άλλο. Επειδή ακούω πολύ αυτή την καραμέλα, ότι η καλή Αγγελόπουλου και ο κακός Γιαννακόπουλος… Δεν την είπα ποτέ εγώ. Όχι εσύ, γενικά λέω, γενικά. Γενικά, η καλή Αγγελόπουλου και ο κακός Αγγελόπουλος… θέλω να πω… και ο κακός Γιαννακόπουλος, θέλω να πω κάτι κάτι πάρα πολύ απλό. Όταν μπαίνει ο κλέφτης σπίτι σου, δεν φωνάζει ο κλέφτης. Φωνάζεις εσύ. Λες: “Όπα, βοήθεια, με κλέβουνε”. Αυτό λοιπόν, μην ξεχά- μην τρελαθούμε κιόλας για τις αντιδράσεις. Μην τρελαθούμε. Είπαμε, κακός που μπήκε μέσα, κακός αν έχει αν έχει πει αυτά που λένε, ιδιαιτέρως στο φύλο αγώνα, αλλά αλλά εδώ υπάρχει κάτι. Μπαίνουν… κλέβουν τον Παναθηναϊκό. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Καλά, δεν τον κλέβουν…».
Η ουσία της έντασης δεν βρίσκεται στο ποιος χρησιμοποιεί τους πιο κομψούς τρόπους, αλλά στο ποιος αισθάνεται ότι απειλείται το δίκιο του. Η ρητορική αποστροφή, «Όταν μπαίνει ο κλέφτης στο σπίτι σου, δεν φωνάζει ο κλέφτης. Φωνάζεις εσύ», αποτυπώνει με απόλυτη ακρίβεια την ψυχολογία της «πράσινης» πλευράς. Όταν ένας σύλλογος βιώνει το αίσθημα της αδικίας, η αντίδραση αποτελεί μια αυθόρμητη κραυγή αυτοάμυνας για την προστασία της ομάδας. Ο αμυνόμενος είναι εκείνος που θα φωνάξει «βοήθεια, με κλέβουν», προκαλώντας τον θόρυβο. Σε αυτό το σημείο, η παρέμβαση του αθλητικού συντάκτη Νίκου Συρίγου έρχεται να βάλει τα πράγματα στη σωστή τους βάση, προσφέροντας μια ψύχραιμη δημοσιογραφική οπτική.
Ο Συρίγος ξεκαθαρίζει το προφανές: η είσοδος οποιουδήποτε διοικητικού παράγοντα στον αγωνιστικό χώρο ή οι ακραίες εκφράσεις που καταγράφονται στα φύλλα αγώνα παραμένουν μια αντικειμενικά λανθασμένη ενέργεια που πλήττει το άθλημα. Ωστόσο, ο ίδιος επισημαίνει ότι αν μείνουμε μόνο στην επιφάνεια και στην καταδίκη της συμπεριφοράς, χάνουμε το δάσος. Η πραγματική ουσία κρύβεται στην αιτία που πυροδοτεί την έκρηξη. Όταν η διοίκηση του Παναθηναϊκού βλέπει να εξελίσσεται μια κατάσταση που τη θίγει αγωνιστικά, η αντίδρασή της όσο λανθασμένη κι αν κρίνεται θεσμικά αποτελεί το αποτέλεσμα και όχι την αφετηρία του προβλήματος.
Διαβάστε επίσης
Αν δεν διορθωθούν οι παθογένειες και οι προκλητικές αποφάσεις που προκαλούν το αίσθημα της «κλοπής», είναι υποκριτικό να απαιτούμε από τους πρωταγωνιστές να παραμένουν απαθείς. Το ελληνικό μπάσκετ δεν θα βγει από το τέλμα με εύκολους αφορισμούς και επικοινωνιακά προσωπεία. Η εξυγίανση του κλίματος απαιτεί την αναγνώριση των αιτιών που γεννούν την οργή. Όσο το σύστημα αρνείται να προστατεύσει την ισονομία, οι φωνές μέσα στο «σπίτι» θα συνεχίσουν να θυμίζουν ότι η αυτοδικία και η ένταση είναι οι μόνιμοι συνοδοί της αδικίας.AI responses may include






0 ΣΧΟΛΙΑ