Σαν σήμερα (09/06/1976): Ο αξέχαστος τελικός που μίλησε ο Χατζηπαναγής – Όταν ο «Βάσια» λύγισε τον Ολυμπιακό στο επικό 4-4 της Νέας Φιλαδέλφειας!
Υπάρχουν ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις που απλώς καταγράφονται στα στατιστικά βιβλία και περνούν στη λήθη του χρόνου, και υπάρχουν και παιχνίδια-μύθοι, που σημαδεύουν ανεξίτηλα την αθλητική ιστορία μιας χώρας. Σαν σήμερα, στις 9 Ιουνίου του 1976, διεξήχθη στο στάδιο της Νέας Φιλαδέλφειας ο αναμφισβήτητα συγκλονιστικότερος, πιο παραγωγικός και δραματικός τελικός στην ιστορία του Κυπέλλου Ελλάδος. Μια τιτάνια μάχη ανάμεσα στον πανίσχυρο Ολυμπιακό της δεκαετίας του ’70 και τον διψασμένο Ηρακλή, η οποία κρίθηκε στη ρώσικη ρουλέτα των πέναλτι με 6-5, αφού ο κανονικός αγώνας και η παράταση ολοκληρώθηκαν με το αδιανόητο 4-4!
Το συγκεκριμένο απόγευμα, όμως, δεν έμεινε στην ιστορία μόνο για τη διακύμανση του σκορ ή το πάθος των ποδοσφαιριστών. Έμεινε ως η απόλυτη αγωνιστική «σφραγίδα» του μεγαλύτερου αρτίστα που πάτησε ποτέ το πόδι του στα ελληνικά γήπεδα: του Βασίλη Χατζηπαναγή. Ο «Νουρέγιεφ» του ελληνικού ποδοσφαίρου πραγματοποίησε μια εξωπραγματική εμφάνιση, οδηγώντας τον «Γηραιό» στον πρώτο και μοναδικό τίτλο Κυπέλλου της ιστορίας του, απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που φάνταζε το απόλυτο φαβορί.
Το χρονικό ενός ποδοσφαιρικού θρίλερ
Η Νέα Φιλαδέλφεια ήταν κατάμεστη από χιλιάδες οπαδούς και των δύο ομάδων, που περίμεναν να δουν ένα μεγάλο παιχνίδι, αλλά κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί το έπος που θα ακολουθούσε. Ο Ηρακλής, έχοντας το ελεύθερο και δημιουργικό πνεύμα που του εμφυσούσε ο Χατζηπαναγής, μπήκε χωρίς φόβο και κατάφερε να προηγηθεί στο 25ο λεπτό με γκολ του ίδιου του «Βάσια», ο οποίος πήρε την μπάλα, ελίχθηκε μοναδικά και «εκτέλεσε» την ερυθρόλευκη άμυνα.
Ο Ολυμπιακός, ομάδα με τεράστια ποιότητα και προσωπικότητες, αντέδρασε στο δεύτερο ημίχρονο. Στο 60′, ο Κώστας Καραβίτης έφερε το παιχνίδι στα ίσια (1-1), δίνοντας το σύνθημα για μια ανεπανάληπτη καταιγίδα εκατέρωθεν. Στο 72′, ο Ηρακλής πήρε ξανά το προβάδισμα με γκολ του Λάκη Κουντουρά, κάνοντας το 2-1, όμως η χαρά των Θεσσαλονικέων κράτησε μόλις δέκα λεπτά, καθώς στο 82′ ο Μιχάλης Κρητικόπουλος ισοφάρισε σε 2-2 για τον Ολυμπιακό. Το τελικό σφύριγμα της κανονικής διάρκειας βρήκε τις δύο ομάδες ισόπαλες, στέλνοντας το ματς στην παράταση και τους θεατές σε κατάσταση απόλυτης έκστασης.
VIRAL
Η παράταση των «καρδιακών»
Αν το πρώτο ενενηντάλεπτο ήταν συναρπαστικό, τα τριάντα λεπτά της παράτασης μετατράπηκαν σε έναν πραγματικό εφιάλτη για τους καρδιοπαθείς. Ο Ηρακλής μπήκε με κεκτημένη ταχύτητα και στο 102′ ο Βασίλης Χατζηπαναγής, με μια ακόμη μαγική ενέργεια, σκόραρε για το 3-2, ξεσηκώνοντας την κερκίδα των «κυανόλευκων». Πριν προλάβουν όμως να κοπάσουν οι πανηγυρισμοί, ο Ολυμπιακός απάντησε σχεδόν αμέσως. Στο 115′, ο θρυλικός Γιώργος Δεληκάρης με ένα απίστευτο τέρμα έκανε το 3-3.
Το δράμα κορυφώθηκε στα τελευταία λεπτά. Στο 117′, ο Ηρακλής έδειξε να αγκαλιάζει το τρόπαιο όταν ο Γκέσιος έγραψε το 4-3 μέσα σε παραλήρημα. Κι όμως, ο Ολυμπιακός αρνήθηκε να παραδοθεί. Στο 119′, στην τελευταία ουσιαστικά φάση της παράτασης, ο Πέτρος Καραβίτης με ψυχραιμία νίκησε την άμυνα του Ηρακλή, διαμορφώνοντας το τελικό 4-4 και στέλνοντας τις δύο ομάδες στη διαδικασία των πέναλτι.
Διαβάστε επίσης
Η ρώσικη ρουλέτα και η λύτρωση του «Γηραιού»
Με την κόπωση να έχει λυγίσει τους ποδοσφαιριστές, η κούπα της χρονιάς εκείνης θα κρινόταν από τα έντεκα βήματα. Εκεί, οι παίκτες του Ηρακλή αποδείχθηκαν πιο ψύχραιμοι και εύστοχοι. Για τον Ολυμπιακό, ο Σιώκος, ο Βιέρα, ο Καραβίτης, ο Κρητικόπουλος και ο Συνετόπουλος βρήκαν δίχτυα, όμως ο Φουντουκίδης αστόχησε.
Από την άλλη πλευρά, οι Χατζηπαναγής, Γκέσιος, Χριστοφορίδης, Ορφανίδης και Καλαϊτζίδης ευστόχησαν για τον Ηρακλή. Το καθοριστικό πέναλτι εκτέλεσε ο Τουμπόγλου, ο οποίος έστειλε την μπάλα στα δίχτυα, γράφοντας το 6-5 στα πέναλτι και χαρίζοντας στον Ηρακλή τον ιστορικότερο τίτλο της πορείας του.
Ο τελικός της 9ης Ιουνίου 1976 δεν ήταν απλώς ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, αλλά η μέρα που το ελληνικό ποδόσφαιρο υποκλίθηκε οριστικά στην ιδιοφυΐα του Βασίλη Χατζηπαναγή. Η νίκη του Ηρακλή έσπασε το κατεστημένο των μεγάλων ομάδων της Αθήνας και απέδειξε ότι το ταλέντο και η αυθεντικότητα μπορούν να θριαμβεύσουν.
Ακόμη και σήμερα, μισό αιώνα μετά από εκείνο το ιστορικό απόγευμα στη Νέα Φιλαδέλφεια, οι παλαιότεροι θυμούνται με δέος τα οκτώ γκολ, τις ανατροπές και τις ντρίμπλες του «Βάσια», ενώ οι νεότεροι μνημονεύουν το 4-4 ως το απόλυτο σημείο αναφοράς για το τι σημαίνει πραγματικό, αγνό και συναρπαστικό ελληνικό ποδόσφαιρο.
0 ΣΧΟΛΙΑ