Λευκάδα: Έκοψαν ξαφνικά το επίδομα στέγασης και σίτισης 450 ευρώ για τους αγροτικούς ιατρούς

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σε έναν «αγώνα επιβίωσης» έχουν επιδοθεί οι αγροτικοί ιατροί που υπηρετούν σε απομακρυσμένες περιοχές της χώρας, με τη Λευκάδα να αποτελεί το επίκεντρο μιας νέας, σοβαρής καταγγελίας που βλέπει το φως της δημοσιότητας. Όπως αποκαλύφθηκε στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα Mega», η αιφνιδιαστική διακοπή του επιδόματος στέγασης και σίτισης, ύψους 450 ευρώ, θέτει σε κίνδυνο την ομαλή λειτουργία των Περιφερειακών Ιατρείων και των Κέντρων Υγείας στα νησιά, την ώρα μάλιστα που οι ανάγκες λόγω της τουριστικής περιόδου είναι αυξημένες.

Το «ψαλίδι» που προκαλεί απόγνωση

Το ζήτημα ανέδειξε ο κ. Ερωτόκριτος Ρομποτής, υπόχρεος υπηρεσίας υπαίθρου στο Κέντρο Υγείας Βασιλικής στη Λευκάδα. Σύμφωνα με τον ίδιο, το εν λόγω επίδομα των 450 ευρώ –το οποίο χρηματοδοτούνταν από το πρόγραμμα της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων– διεκόπη ξαφνικά, αφήνοντας τους γιατρούς «εκτεθειμένους» απέναντι στο δυσβάσταχτο κόστος ζωής στα νησιά.

Όπως εξήγησε ο κ. Ρομποτής, η απόφαση αυτή ελήφθη από το Περιφερειακό Συμβούλιο τον Ιανουάριο του 2026, με αποτέλεσμα από τον Φεβρουάριο να σταματήσει η καταβολή του ποσού. «Στην ουσία επρόκειτο για ένα επίδομα που κάλυπτε βασικά έξοδα διαμονής και διατροφής, τα οποία σε τουριστικούς προορισμούς όπως η Λευκάδα είναι εκτοξευμένα. Το ενοίκιο, το κόστος των τροφίμων και τα έξοδα μετακίνησης γίνονται δυσβάσταχτα όταν ο βασικός μισθός παραμένει στα ίδια επίπεδα, χωρίς καμία πρόβλεψη για την τοπική ακρίβεια», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Είναι αδύνατο να ζήσεις με αυτά τα χρήματα»

Στο στούντιο της εκπομπής, ο κ. Μιχάλης Γιαννάκος, πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, υπογράμμισε την τραγική κατάσταση που επικρατεί. «Πιστεύετε εσείς ότι με αυτά τα χρήματα μπορεί να ζήσει κάποιος σε ένα νησί; Ούτε το ενοίκιο δεν μπορεί να καλύψει», τόνισε με έμφαση. Ο ίδιος εξήγησε ότι η υποστελέχωση των νησιωτικών ιατρείων δεν είναι απλώς θέμα γραφειοκρατίας, αλλά θέμα επιβίωσης των ίδιων των λειτουργών υγείας.

Ο κ. Γιαννάκος ανέφερε ότι ο μισθός ενός νεοδιόριστου αγροτικού ιατρού κυμαίνεται στα 850 ευρώ, ενώ ενός τραυματιοφορέα στα 700 ευρώ, ποσά που απέχουν έτη φωτός από τις πραγματικές ανάγκες διαβίωσης. «Όταν κόβεις το κίνητρο των 450 ευρώ σε έναν άνθρωπο που επιλέγει να υπηρετήσει σε ένα απομακρυσμένο Κέντρο Υγείας, πρακτικά τον διώχνεις», πρόσθεσε ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, κάνοντας λόγο για μια απόφαση που στερείται κάθε λογικής, ειδικά σε μια χώρα που το ΕΣΥ «αιμορραγεί» από την έλλειψη προσωπικού.

Το πρόβλημα της επιλογής των τοπικών φορέων

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της καταγγελίας είναι το γεγονός ότι η χρηματοδότηση των 450 ευρώ δεν προερχόταν απευθείας από το κεντρικό κράτος, αλλά από προγράμματα των Περιφερειών. Αυτό σημαίνει ότι η δυνατότητα ενός αγροτικού ιατρού να παραμείνει σε μια ακριτική περιοχή εξαρτάται συχνά από την «πολιτική βούληση» ή τις δημοσιονομικές προτεραιότητες της εκάστοτε τοπικής αρχής.

Όπως επισημάνθηκε, σε ορισμένες άλλες περιφέρειες της χώρας, αντίστοιχα επιδόματα εξακολουθούν να δίνονται, δημιουργώντας πολίτες –και λειτουργούς υγείας– δύο ταχυτήτων. «Γιατί να πάει ένας γιατρός στη Λευκάδα ή στις Κυκλάδες, όταν ξέρει ότι θα πρέπει να πληρώνει από την τσέπη του το ενοίκιο ενός studio για να προσφέρει υπηρεσίες υγείας;», διερωτήθηκε ο κ. Ρομποτής, τονίζοντας ότι το θέμα είναι πρωτίστως πολιτικό και απαιτεί άμεση παρέμβαση από το Υπουργείο Υγείας.

Τι ζητούν οι αγροτικοί ιατροί

Τα αιτήματα των ιατρών είναι σαφή:

• Αποκατάσταση του επιδόματος: Άμεση επαναφορά του ποσού των 450 ευρώ για όσους υπηρετούν σε απομακρυσμένες περιοχές, μέχρι να βρεθεί μια μόνιμη και καθολική λύση.
• Θεσμοθέτηση κινήτρων: Δεν μπορεί η στελέχωση των Κέντρων Υγείας να επαφίεται στην «καλή θέληση» των περιφερειαρχών. Απαιτείται μια κεντρική πολιτική που θα εξασφαλίζει αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.
• Διαφάνεια: Ενημέρωση για το πού κατευθύνονται τα κονδύλια και γιατί επιλέγεται η περικοπή σε τομείς που αφορούν τη δημόσια υγεία.

Η «σιωπηλή» απειλή για το ΕΣΥ

Η υπόθεση της Λευκάδας δεν είναι η μοναδική. Σε ολόκληρη την Ελλάδα, τα Περιφερειακά Ιατρεία «στενάζουν» υπό το βάρος των ελλείψεων. Το γεγονός ότι ένας αγροτικός ιατρός μπορεί να είναι ο μοναδικός άνθρωπος που εφημερεύει για ολόκληρα χωριά, διαχειριζόμενος ακόμα και έκτακτα περιστατικά (όπως τροχαία ή καρδιακά επεισόδια), καθιστά την παρουσία του απαραίτητη.

Το ερώτημα που παραμένει αναπάντητο είναι πώς το ελληνικό κράτος θα μπορέσει να πείσει τους νέους επιστήμονες να παραμείνουν στο ΕΣΥ, όταν οι συνθήκες εργασίας και διαβίωσης γίνονται καθημερινά δυσκολότερες. Η «έξοδος» των ιατρών προς το εξωτερικό ή προς τον ιδιωτικό τομέα στις μεγάλες πόλεις δεν είναι απλώς μια επαγγελματική επιλογή, αλλά μια φυσιολογική αντίδραση στην αποψίλωση του δημόσιου συστήματος υγείας.

Όπως τόνισε ο κ. Γιαννάκος κλείνοντας την παρέμβασή του στην εκπομπή: «Η υγεία δεν μπορεί να περιμένει και οι γιατροί δεν είναι εθελοντές. Η Πολιτεία οφείλει να δώσει κίνητρα, όχι να τα αφαιρεί, αν θέλει πραγματικά να μιλά για ένα ισχυρό ΕΣΥ».