Νικόλας Ράπτης: Έτσι τον “έκοψε”ο Δημήτρης Ουγγαρέζος από το ραδιόφωνο – “Το παιδί δεν κάνει…” – Απίθανη ιστορία
Η πορεία προς την επιτυχία στον χώρο των media σπάνια είναι μια ευθύγραμμη και εύκολη υπόθεση, και ο Νικόλας Ράπτης αποτελεί ένα από τα πιο τρανταχτά και απολαυστικά παραδείγματα αυτού του κανόνα.
Σε μια άκρως εξομολογητική και αυθόρμητη δήλωσή του, ο δημοφιλής παρουσιαστής και ραδιοφωνικός παραγωγός γύρισε τον χρόνο πίσω, στο μακρινό 2009, για να περιγράψει το ξεκίνημά του στα ερτζιανά, αποκαλύπτοντας ένα άγνωστο παρασκήνιο με πρωταγωνιστή τον Δημήτρη Ουγγαρέζο, ο οποίος λίγο έλειψε να του κοστίσει την καριέρα του πριν καν αυτή αρχίσει.
Από το διαφημιστικό τμήμα στο μικρόφωνο
Όλα ξεκίνησαν τον Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς. Ο Νικόλας Ράπτης δεν βρέθηκε αμέσως πίσω από ένα μικρόφωνο, καθώς τα πρώτα του βήματα έγιναν στο εμπορικό και διαφημιστικό κομμάτι του σταθμού.
VIRAL
Ωστόσο, ο εκρηκτικός του χαρακτήρας, το έμφυτο χιούμορ και η τάση του να κάνει συνεχώς πλάκα δεν γινόταν να περάσουν απαρατήρητα. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία ήταν που άνοιξαν την πόρτα για το Mad Radio 106,2, όπου κλήθηκε να συνεργαστεί με μια ήδη δυνατή και γρήγορη ραδιοφωνική ομάδα: τον Δημήτρη Ουγγαρέζο και τον Σταμάτη Din Dan Done.
Η δυσκολία της προσαρμογής και η «εισήγηση» του Ουγγαρέζου
Η μετάβαση, όμως, από τα γραφεία στο ζωντανό στούντιο αποδείχθηκε μια τεράστια πρόκληση. Όπως εξομολογήθηκε ο ίδιος, οι πρώτες δύο εβδομάδες ήταν γεμάτες υπομονή και παρατήρηση. Ο ρυθμός και η ταχύτητα των έμπειρων συναδέλφων του ήταν τόσο καταιγιστικοί, που ο ίδιος ένιωθε ότι δεν μπορούσε να τους προλάβει.
Αυτή η αρχική αμηχανία και η σιωπή του οδήγησαν τον Δημήτρη Ουγγαρέζο στο να πάρει μια δραστική απόφαση. Πιστεύοντας ότι ο νεαρός τότε Ράπτης δεν «το είχε», ο Ουγγαρέζος πήγε στον διευθυντή προγράμματος και του είπε ορθά-κοφτά: «Το παιδί δεν κάνει, ρε παιδί μου, ας φύγει». Αυτή η κίνηση, που υπό άλλες συνθήκες θα σήμαινε το τέλος, λειτούργησε ως το απόλυτο ξυπνητήρι για τον Νικόλα Ράπτη.
Το «κλακ» της επιτυχίας
Ευτυχώς για τον ίδιο και για το ραδιοφωνικό κοινό, η αντίδρασή του ήταν ακαριαία. «Έκανα ένα κλακ και πήρα μπροστά», θυμάται χαρακτηριστικά, με τον ίδιο τον Ουγγαρέζο να αναγνωρίζει αμέσως τη μεταμόρφωσή του. Η επιθυμία του Ράπτη να πετύχει ήταν τεράστια, καθώς μεγάλωσε ως «παιδί του ραδιοφώνου», διαβάζοντας πάντα με τη συντροφιά των ερτζιανών.
Διαβάστε επίσης
Κλείνοντας, ο Νικόλας Ράπτης έκανε μια ενδιαφέρουσα σύγκριση με το σήμερα, κουβεντιάζοντας και με τον συνάδελφό του, Αλέξανδρο Τζουβέλα. Όπως εξήγησε, οι παλαιότερες γενιές δεν είχαν εικόνα των παραγωγών, δεν ήξεραν τα πρόσωπά τους και απλώς τους φαντάζονταν, κάτι που έκανε τη μαγεία του μέσου ακόμη πιο ισχυρή, σε αντίθεση με τη σημερινή εποχή της απόλυτης οπτικής έκθεσης.
0 ΣΧΟΛΙΑ