Μουτίδου εναντίον Χριστόπουλου στο Real View: «Η ύπαρξη άλλων προβληματικών συμπεριφορών δεν δικαιολογεί το…»
Μια εξαιρετικά ζωντανή και γεμάτη εντάσεις συζήτηση εξελίχθηκε στο τηλεοπτικό στούντιο, ανάμεσα στην Σοφία Μουτίδου και την Έλενα Χριστοπούλου, με αφορμή το κοινωνικό αποτύπωμα της trap μουσικής και το κατά πόσο οι στίχοι της επηρεάζουν τη νέα γενιά. Το πάνελ της εκπομπής διχάστηκε, με τις απόψεις να συγκρούονται γύρω από την καλλιτεχνική ελευθερία, τα εμπορικά κίνητρα, αλλά και τις ιστορικές ρίζες των μουσικών κινημάτων.
Δείτε το σχετικό απόσπασμα από την εκπομπή εδώ
Η αντιπαράθεση ξεκίνησε όταν υποστηρίχθηκε η άποψη πως η trap είναι απλώς «ένα τραγούδι» και ότι υπάρχουν καλλιτέχνες σε άλλα είδη, όπως οι μπαλάντες, οι οποίοι στην προσωπική τους ζωή μπορεί να είναι «πολύ χειρότεροι άνθρωποι», χωρίς όμως να δέχονται την ίδια κριτική. Η αντίθετη πλευρά αντέκρουσε αμέσως το επιχείρημα, τονίζοντας πως υπάρχει τεράστια διαφορά όταν κάποιος «πουλάει δίσκους» και προωθεί εμπορικά συγκεκριμένα μηνύματα, ξεκαθαρίζοντας ότι η ύπαρξη άλλων προβληματικών συμπεριφορών δεν δικαιολογεί το περιεχόμενο της trap.
VIRAL
Η συζήτηση απέκτησε ιστορικό βάθος όταν έγινε προσπάθεια να παραλληλιστεί η trap με τη γέννηση της rap στο Bronx των ΗΠΑ, αλλά και με το ελληνικό ρεμπέτικο. Υποστηρίχθηκε ότι και το ρεμπέτικο στην εποχή του είχε υποστεί λογοκρισία και «αποκλεισμό» (block) επειδή οι στίχοι του αναφέρονταν σε ναρκωτικά και περιθωριακές καταστάσεις. Η σύγκριση αυτή, ωστόσο, προκάλεσε την έντονη αντίδραση άλλων μελών του πάνελ, που επισήμαναν ότι οι ρεμπέτες εξέφραζαν τα βιώματά τους με έναν «τόσο διαφορετικό τρόπο», που καθιστά τη σύγκριση με τη σύγχρονη trap εντελώς άστοχη.
Στο τελευταίο μέρος της συζήτησης, το ενδιαφέρον στράφηκε γύρω από μια πρόσφατη συνέντευξη ενός προσώπου που αντιμετωπίζει σοβαρές κατηγορίες. Οι συμμετέχοντες σχολίασαν τη στάση του, με μια εκ των ομιλητριών να σημειώνει με νόημα πως «αν έβλεπε το αποτέλεσμα των πράξεών του και το ότι το μάτι του καίει δίπλα στον πατέρα του, δεν θα έδινε αυτή τη συνέντευξη». Το πάνελ επέλεξε να μην προχωρήσει σε βαθύτερη ανάλυση, δηλώνοντας με χιούμορ ότι «δεν είμαστε ψυχοθεραπευτές», κλείνοντας τη συζήτηση με τη φράση «περί ορέξεως σπανάκι» και περνώντας στο επόμενο θέμα της επικαιρότητας. Στη συζήτηση γίνεται μια προσπάθεια διαχωρισμού («άλλο rapper, άλλο trapper»). Η rap (που ξεκίνησε από το Bronx της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του ’70) είχε έντονα κοινωνικοπολιτικό χαρακτήρα, αποτελώντας τη φωνή των καταπιεσμένων αφροαμερικανών ενάντια στο σύστημα και τον ρατσισμό. Αντίθετα, η trap (που γεννήθηκε αργότερα στην Ατλάντα) εστιάζει περισσότερο στον τρόπο ζωής των “trap houses” (σπίτια διακίνησης) και στον ηλεκτρονικό, πιο εμπορικό ήχο. Το σίγουρο είναι ότι η κόντρα για την trap και τα όρια της τέχνης παραμένει ανοιχτή, απασχολώντας έντονα τη δημόσια σφαίρα.
Διαβάστε επίσης
Στη συζήτηση έγινε μια προσπάθεια διαχωρισμού («άλλο rapper, άλλο trapper»). Η rap (που ξεκίνησε από το Bronx της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του ’70) είχε έντονα κοινωνικοπολιτικό χαρακτήρα, αποτελώντας τη φωνή των καταπιεσμένων αφροαμερικανών ενάντια στο σύστημα και τον ρατσισμό. Αντίθετα, η trap (που γεννήθηκε αργότερα στην Ατλάντα) εστιάζει περισσότερο στον τρόπο ζωής των “trap houses” (σπίτια διακίνησης) και στον ηλεκτρονικό, πιο εμπορικό ήχο.
0 ΣΧΟΛΙΑ