Μπάτλερ του Παλατιού τα είπε όλα: Τι έκανε η Ελισάβετ στα δείπνα όταν ήθελε… κουτσομπολιό – Το «παμπόνηρο» κόλπο της βασίλισσας

Ο Τζούλιους Σμιθ, ένας άνθρωπος που εργάστηκε επί 35 ολόκληρα χρόνια στην άμεση εξυπηρέτηση υψηλών προσώπων και της βασιλικής οικογένειας,αποκάλυψε ότι η βασίλισσα Ελισάβετ απέφευγε συστηματικά τις γαστρονομικές υπερβολές και έδειχνε σταθερή αδυναμία σε πολύ συγκεκριμένες, απλές γεύσεις.
Ο έμπειρος πρώην εργαζόμενος του παλατιού θυμάται χαρακτηριστικά ότι η πρώην βασίλισσα προτιμούσε πάντοτε τα μικρά και λιτά γεύματα αντί για τα πλούσια και βαριά συμπόσια, ενώ «της άρεσε πολύ το λευκό ψωμί με μαρμελάδα και βούτυρο». Παράλληλα, ο Σμιθ έσπευσε να διαψεύσει κατηγορηματικά τις έντονες φήμες των βρετανικών ταμπλόιντ που την ήθελαν να καταναλώνει συστηματικά σκληρό αλκοόλ πριν από το μεσημεριανό της γεύμα. Όπως εξήγησε ο ίδιος, «σίγουρα δεν έπινε και τέτοια πράγματα ως μέρος της ρουτίνας της», συμπληρώνοντας ότι η συγκεκριμένη καθημερινή συνήθεια χαρακτήριζε περισσότερο τη Βασιλομήτορα και όχι την ίδια την Ελισάβετ.
Ωστόσο, η μακροβιότερη μονάρχης χρησιμοποιούσε το κρασί με έναν αρκετά ιδιαίτερο και στρατηγικό τρόπο κατά τη διάρκεια των επίσημων κοινωνικών συναντήσεων και των δεξιώσεων. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρώην μπάτλερ: «Της άρεσε πολύ να κουτσομπολεύει». Για τον λόγο αυτό, η Ελισάβετ επιθυμούσε τα ποτήρια των προσκεκλημένων της να είναι ανά πάσα στιγμή γεμάτα, καθώς θεωρούσε ότι το αλκοόλ διευκολύνει τη χαλάρωση και τη ροή της συζήτησης. Μάλιστα, ακόμα και αν κάποιος από τους καλεσμένους προσπαθούσε ευγενικά να σταματήσει το διαρκές σερβίρισμα βάζοντας το χέρι του πάνω από το ποτήρι του, η βασίλισσα ήταν ανένδοτη και «έλεγε να το χύσουν μέσα από τα δάχτυλά τους!».
Η ίδια ακριβώς λιτή φιλοσοφία γύρω από το φαγητό φαίνεται να χαρακτηρίζει και τον διάδοχό της στο θρόνο, ο οποίος αποφεύγει τις χρονοβόρες διαδικασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας του. Ο Κάρολος περιγράφεται από τον Σμιθ ως ένας άνθρωπος που «δεν είναι καθόλου μεγάλος φαγάς» και επιλέγει σταθερά εξαιρετικά ελαφριά πιάτα, ενώ πολύ συχνά προσπερνά εντελώς το μεσημεριανό του γεύμα για χάρη του παραδοσιακού απογευματινού τσαγιού. Στο τσάι του μάλιστα, το οποίο είναι συνήθως ποικιλίας Earl Grey ή χαμομήλι, το μέλι πρέπει να είναι ήδη ανακατεμένο από το προσωπικό πριν του σερβιριστεί. Όπως σημειώνει ο Σμιθ, «δεν χρειάζεται να χάνεις τον χρόνο του προσφέροντας πράγματα και κάνοντας ερωτήσεις, επειδή γνωρίζεις ήδη τι του αρέσει».
Υπήρξαν πάντως και αρκετές στιγμές στην ιστορία του παλατιού που το προτεινόμενο μενού εξέπληξε και σόκαρε τους πάντες. Σε ένα συγκεκριμένο επίσημο γεύμα, οι υψηλοί καλεσμένοι βρέθηκαν ξαφνικά μπροστά σε μια «τερίνα από σκίουρο» (terrine of squirrel). Αν και ο Κάρολος παρέμεινε απόλυτα ψύχραιμος, πολλοί από τους παρευρισκόμενους αντέδρασαν έντονα στο θέαμα. Ο Σμιθ αναφέρει με χιούμορ ότι εκείνο το βράδυ εμφανίστηκαν «μερικοί χορτοφάγοι της τελευταίας στιγμής» και πάρα πολλά πιάτα επέστρεψαν εντελώς άθικτα στην κουζίνα. Ο ίδιος εκτιμά ότι ο Κάρολος είχε φροντίσει να ελέγξει το φαγητό νωρίτερα, καθώς «υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να γνώριζε τι ερχόταν και να το είχε δοκιμάσει ήδη για να βεβαιωθεί ότι ήταν βρώσιμο».
Η αυστηρή τήρηση των κανόνων του παλατιού και του πρωτοκόλλου δεν ήταν πάντα μια εύκολη υπόθεση για το προσωπικό, ειδικά όταν οι επίσημοι καλεσμένοι προέρχονταν από τελείως διαφορετικά πολιτικά ή κοινωνικά περιβάλλοντα. Κατά τη διάρκεια της μακράς θητείας του, ο Σμιθ χρειάστηκε να εφαρμόσει το πρωτόκολλο κάτω από απίστευτα απαιτητικές συνθήκες, όπως συνέβη κατά την επίσημη επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ. Σε εκείνο το δείπνο, το προσωπικό έπρεπε να σερβίρει και να μαζέψει τέσσερα διαφορετικά πιάτα μέσα στο χρόνο-ρεκόρ των μόλις 25 λεπτών. Παρά τις τεράστιες δυσκολίες, ο πρώην μπάτλερ αναφέρει για τον Αμερικανό πρόεδρο ότι «ήταν απίστευτα εντυπωσιακός… πραγματικά, πάρα πολύ συγκεντρωμένος».
Στον αντίποδα, οι αυστηροί κανόνες συμπεριφοράς και οι απαγορεύσεις προκάλεσαν έντονο εκνευρισμό σε άλλους αριστοκράτες της Ευρώπης. Όταν ο Σμιθ χρειάστηκε να υπενθυμίσει σε έναν Γερμανό κόμη την καθολική απαγόρευση του καπνίσματος μέσα στους χώρους του παλατιού, εκείνος έσβησε επιδεικτικά το τσιγάρο του και δήλωσε φανερά ενοχλημένος: «Αν το ήξερα, δεν θα είχα έρθει», με τον έμπειρο μπάτλερ να σχολιάζει με περίσσιο φλέγμα εκ των υστέρων πως «λοιπόν, δεν θα λείπατε και ιδιαίτερα». Αντίθετα, ένας ξένος μονάρχης αντέδρασε με εξαιρετική ευγένεια στο ίδιο ακριβώς παράπτωμα, ζητώντας απλώς «ακόμα μία τζούρα» πριν το σβήσει οριστικά.
Συνοψίζοντας την πολυετή και πλούσια εμπειρία του στην υπηρεσία του στέμματος, ο Σμιθ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η πραγματική πολυτέλεια κρύβεται πάντοτε στην ουσιαστική προσοχή προς τις ανάγκες του καλεσμένου και όχι στην κενή επίδειξη πλούτου. Παράλληλα, επισημαίνει με νόημα δύο βασικά σφάλματα συμπεριφοράς που γίνονται πολύ συχνά στα σύγχρονα τραπέζια από τους ανθρώπους: «Το χειρότερο πράγμα που μπορείς να κάνεις είναι να πάρεις το τελευταίο μπισκότο χωρίς να το προσφέρεις – και να βγάζεις φωτογραφίες το φαγητό. Απλά απολαύστε το!».






0 ΣΧΟΛΙΑ