Ξεσπάνε στο Περιστέρι για τα 6 παιδιά: «Ήταν ανατριχιαστική κατάσταση» λέει ο διευθυντής του σχολείου – Βίντεο από τις καταγγελίες

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Μια συγκλονιστική υπόθεση παραμέλησης ανηλίκων που προκαλεί βαθιά θλίψη και έντονο προβληματισμό για τα αντανακλαστικά των αρμόδιων αρχών έρχεται στο φως της δημοσιότητας, από το Περιστέρι. Στο επίκεντρο της τραγικής αυτής ιστορίας βρίσκεται μια πολυμελής οικογένεια με έξι ανήλικα παιδιά, ηλικίας από τριών έως έντεκα ετών, τα οποία εξαναγκάζονταν να διαβιούν κάτω από εξαιρετικά άθλιες και ανθυγιεινές συνθήκες, στερούμενα ακόμη και τις πιο βασικές ανάγκες καθαριότητας, φροντίδας και αξιοπρεπούς διαμονής, κλεισμένα μέσα σε ένα μικρό δώμα στην ταράτσα ενός κτιρίου.

Η αποκάλυψη της υπόθεσης οδήγησε στην άμεση κινητοποίηση των δικαστικών αρχών, με αποτέλεσμα τη σύλληψη των δύο γονέων κατόπιν σχετικής εισαγγελικής εντολής, με την κατηγορία της έκθεσης ανηλίκων σε κίνδυνο. Ωστόσο, προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι οι γονείς αφέθηκαν στη συνέχεια ελεύθεροι, ενώ η εξέλιξη και η διαχείριση της κατάστασης έχει τεθεί πλέον υπό τη στενή διερεύνηση και παρακολούθηση των αρμόδιων κοινωνικών υπηρεσιών, οι οποίες καλούνται να αποφασίσουν για το μέλλον των παιδιών.

Περιστέρι: Τι δήλωσε ο διευθυντής του σχολείου

Η άκρη του νήματος άρχισε να ξετυλίγεται από το σχολικό περιβάλλον των παιδιών, με τον διευθυντή του σχολείου να προχωρά στην πρώτη επίσημη καταγγελία, παρατηρώντας την παρατεταμένη απουσία τους από τα μαθήματα αλλά και την εμφανή παραμέλησή τους. Μιλώντας στην τηλεοπτική εκπομπή Live News, ο διευθυντής περιέγραψε με μελανά χρώματα την καθημερινότητα της οικογένειας, τονίζοντας τις τραγικές ελλείψεις ακόμη και σε στοιχειώδη μέσα προστασίας. «Αν δίδυμα έρχονται με μονό καρότσι χωρίς ομπρέλα, όταν βρέχει έξω, έξι άτομα οικογένεια, κοιμούνται, όπως φάνηκε τελικά στρωματσάδα, ας πούμε, σε ένα δωμάτιο και τα παιδιά λόγω αυτών των συνθηκών έχουν μαζέψει παρά πολλές απουσίες, μα οι πολλές απουσίες είναι που ξεκίνησαν το πράγμα», υπογράμμισε χαρακτηριστικά, αναδεικνύοντας πώς η μαρτυρία στο σχολείο αποτέλεσε το καμπανάκι του κινδύνου.

Οι περιγραφές του εκπαιδευτικού για τον χώρο όπου στοιβάζονταν τα έξι ανήλικα παιδιά προκαλούν ανατριχίλα, καθώς αποκαλύπτουν μια συνειδητή προσπάθεια απομόνωσης της οικογένειας από τον εξωτερικό κόσμο. «Αυτά τα παιδάκια, δυστυχώς, σίγουρα θα έχουν πάθει καμιά πνευμονία, δεν υπάρχει περίπτωση. Δεν μπορεί, ήταν ανατριχιαστική κατάσταση», ανέφερε γεμάτος ανησυχία για την οργανική υγεία των μαθητών του, ενώ πρόσθεσε: «Όταν ζεις σε ένα δωμάτιο, με κλειστά παντζούρια, παράθυρα με χαρτοκιβώτια καρφωμένα πάνω στα παράθυρα για να μην μπαίνει καθόλου φως, να μην τους βλέπει κανένας και το λες αυτό. Ξεκινάς τις διαδικασίες και στη συνέχεια τα δίνουν πάλι πίσω. Τι να σας πω τώρα; Λειτουργεί το σύστημα; Δε λειτουργεί».

Η κριτική του απέναντι στους χειρισμούς των κοινωνικών υπηρεσιών ήταν ιδιαίτερα αιχμηρή, καθώς, όπως εξήγησε, οι γονείς χρησιμοποιούσαν διάφορες προφάσεις για να δικαιολογήσουν το χάος που επικρατούσε στο οίκημα. «Όπως έλεγε η κοινωνική υπηρεσία βρήκε τα δύο δωμάτια φουλ με πράγματα, κιβώτια μαζεμένα, δήθεν ότι ήταν έτοιμοι να κάνουν μετακόμιση αν έβρισκαν σπίτι, που δεν έβρισκαν ποτέ. Η κουζίνα σε αχρηστία, το μπάνιο σε ημιαχρηστία. Τι άλλο να σας πω;», σχολίασε με απογοήτευση. Ο ίδιος κατέληξε περιγράφοντας έναν χώρο γεμάτο υγρασία, χωρίς φυσικό φως, όπου τα παιδιά απομακρύνθηκαν προσωρινά αλλά επέστρεψαν γρήγορα στο ίδιο νοσηρό περιβάλλον: «Είχαν ένα δωμάτιο για στρωματσάδα κάτω, με φουλ υγρασία στους τοίχους και καθόλου ήλιο μέσα. Τι να σας πω τώρα; Και είπαμε ότι αυτή η κατάσταση δεν είναι για τα παιδιά που είδε και η κοινωνική λειτουργός. Προχώρησε η διαδικασία, τα πήρανε για μια εβδομάδα, δύο και μετά τα ξαναέδωσαν πίσω».

Οι μαρτυρίες της γειτονιάς

Παράλληλα με την καταγγελία του σχολείου, η τοπική κοινωνία ήταν εν μέρει μάρτυρας της ένδειας στην οποία ζούσε η οικογένεια, με τους γείτονες να προσφέρουν βοήθεια, η οποία όμως φαινόταν να πηγαίνει χαμένη. Μια μητέρα συμμαθητών των παιδιών προχώρησε σε μια εξίσου συγκλονιστική μαρτυρία, περιγράφοντας την εικόνα των παιδιών στον δρόμο και την άρνηση ή αδυναμία των γονέων να αξιοποιήσουν τη στήριξη της γειτονιάς. «Τους δώσαμε πόσες σακούλες ρούχα, έχει περάσει ολόκληρη η σχολική χρονιά, δεν έχουμε δει τα παιδιά να φορέσουν ένα από τα ρούχα που δώσαμε. Η πεθερά μου έτυχε και την έβλεπε τη γυναίκα που κατέβαινε με το καρότσι μια, δυο, τρεις φορές. Την είδε με τα πολλά παιδάκια. Κάποια στιγμή μας λέει: “Σταμάτα ρε κορίτσι μου”, λέει, “που σε θέλω”. Και της έδωσε μια τσάντα τρόφιμα, μακαρόνια, ρύζια, σάλτσα ζάχαρη, τα πάντα», δήλωσε στην ίδια εκπομπή.

Η ίδια μάρτυρας επιβεβαίωσε τα ευρήματα των κοινωνικών λειτουργών αναφορικά με την πλήρη αχρηστία των υποδομών του σπιτιού, μεταφέροντας τις δικαιολογίες που πρόβαλλε η οικογένεια. «Όταν πήγε όμως η Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου Περιστερίου στο σπίτι, είπαν ότι βρέθηκε η κουζίνα, αλλά στην οποία κουζίνα δεν έχει μαγειρευτεί ποτέ φαγητό. Ήταν μη αξιοποιήσιμη τελείως. Το σπίτι ακατάστατο, χωρίς κρεβάτια, χωρίς να κοιμόντουσαν στο πάτωμα. Και τότε είχε πει ότι δεν μαγειρεύουν γιατί ο μπαμπάς δουλεύει σε ξενοδοχείο και φέρνει φαγητό από εκεί», πρόσθεσε, ενώ συμπλήρωσε πως η εικόνα του πατέρα στον δρόμο δεν συμβάδιζε με την υποτιθέμενη σίτιση από την εργασία του. «Εγώ τον μπαμπά όσες φορές τον πετύχαινα στο δρόμο, γιατί κάποιες φορές τον είχα πετύχει να κοιμάται και στο αμάξι, ένα παλιό κόκκινο αυτοκίνητο. Όσες ώρες τον πετύχαινα τον μπαμπά στον δρόμο, θα τον έβλεπα να τρώει είτε σάντουιτς τυποποιημένο είτε κάνα κρουασάν. Δηλαδή πάντα κάτι να σου έφερνε ο μπαμπάς στο δρόμο. Ήταν και δύο μέτρα. Ήταν ένας νταγκλαράς», ανέφερε.

Η παραμέληση της προσωπικής υγιεινής των ανηλίκων ήταν το πιο εμφανές και θλιβερό στοιχείο της καθημερινότητάς τους, καθώς εμφανίζονταν μόνιμα με τα ίδια φθαρμένα ενδύματα. «Όλα ατημέλητα, ατημέλητα, βρώμικα, σκισμένα. Μπορώ να σου πω ότι ήταν όλο το χρόνο με τα ίδια ρούχα, ίδια παπούτσια. Όλες τις ημέρες δεν τα βγάζανε από πάνω τους. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται και δεν βρωμάει. Δηλαδή τα πλένανε με σκέτο νερό και τα ξαναβάζανε. Δηλαδή έρχονταν κοντά σου και δεν σου ερχόταν η μυρωδιά αφού ήξερες ότι αυτός ο άνθρωπος είναι τελείως άπλυτος. Δεν μπορώ να το εξηγήσω αυτό», συμπλήρωσε η μητέρα, αποτυπώνοντας την απόγνωση της γειτονιάς.

Μέσα σε αυτό το κλίμα των αποκαλύψεων, θέση πήρε και η γιαγιά των παιδιών από την πλευρά της μητέρας, η οποία επιχείρησε να υπεραμυνθεί των ενεργειών της οικογένειας, αποδίδοντας την κατάσταση σε μια προσωρινή δυσκολία εύρεσης στέγης και ανακοινώνοντας την πρόθεσή της να αναλάβει η ίδια την ευθύνη των εγγονιών της.

«Με είχε πάρει ο γαμπρός μου τηλέφωνο ότι έχουν βρει σπίτι. Σε δύο μέρες ήταν να μπουν μέσα, αλλά επειδή δεν είχαν φύγει ακόμη οι νοικάρηδες που τους είχαν πει και ήθελαν να βάλουν το νερό και το ρεύμα στο όνομά τους, γι’ αυτό δεν μπήκανε μέσα ακόμα και έμεναν στον πεθερό τους. Πού θα πήγαιναν να έμεναν στον δρόμο;» δήλωσε η ίδια, δικαιολογώντας τις κούτες και την ακαταστασία, ενώ κατέληξε αναφερόμενη σε μια παλαιότερη παρέμβαση της πρόνοιας: «Τα είχε ξαναπάρει άλλη μια φορά τα παιδιά. Πάλι σε ένα σπίτι. Ήταν έτοιμα τότε πάλι να κατέβουν κάτω και είχαν φτιάξει τις κούτες, είχαν κλείσει το σπίτι, τα είχαν κλείσει όλα. Και πήγαν ξαφνικά και τα πήραν τα παιδιά. Εγώ θέλω να πάρω την επιμέλειά των εγγονιών μου».