Με μεγάλη συγκίνηση το ύστατο χαίρε στον θρυλικό Παπα-Τσάκαλο (βίντεο)

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και καθολικού σεβασμού, συγγενείς, φίλοι, αλλά και εκατοντάδες πιστοί συγκεντρώθηκαν σήμερα για να αποχαιρετήσουν τον πρεσβύτερο Σπυρίδωνα Τσιάκαλο, τον ιερέα που αγαπήθηκε από το πανελλήνιο ως παπα-Τσάκαλος. Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό Γεννήσεως του Χριστού στο Καματερό, έναν χώρο που ο ίδιος λάτρεψε και αναμόρφωσε ριζικά με προσωπικό μόχθο. Η είδηση της κοίμησής του την Τρίτη, 5 Μαΐου 2026, βύθισε στη θλίψη όχι μόνο την τοπική κοινότητα αλλά και ολόκληρη τη χώρα, καθώς ο εκλιπών υπήρξε μια προσωπικότητα που ξεπέρασε τα στενά όρια της ενορίας του μέσα από τη δράση και τις τηλεοπτικές του παρεμβάσεις.

Λίγα λόγια για τον ιερέα Σπυρίδων Τσιάκαλο

Ο παπα-Τσάκαλος υπήρξε ένας ιερέας που συνδύαζε την εκκλησιαστική ταπεινότητα με μια ασυνήθιστη δυναμικότητα. Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης πορείας του, υπηρέτησε σε πολλές ενορίες του Πειραιά και της Αθήνας, όμως το Καματερό αποτέλεσε τον σταθμό της ζωής του. Εκεί, ο ναός της Γεννήσεως του Χριστού στέκει ως το σημαντικότερο μνημείο της προσφοράς του, καθώς ο ίδιος φρόντισε προσωπικά για την εκ βάθρων ανακατασκευή του, καθιστώντας τον πνευματικό φάρο για την περιοχή. Η ζωή του ήταν μια διαρκής μάχη απέναντι στις δυσκολίες, ξεκινώντας από το Καταφύλλι της Καρδίτσας, όπου γνώρισε τη φτώχεια από παιδί.

Ο γιος του, Κωνσταντίνος Τσιάκαλος, σκιαγράφησε με λόγια καρδιάς την προσωπικότητα του πατέρα του, αναδεικνύοντας το όραμά του για μια Εκκλησία δίπλα στον πολίτη. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος προσέφερε στην κοινωνία, προσέφερε στην Εκκλησία, προσέφερε στην πατρίδα. Γι’ αυτόν αυτά δεν ήταν έννοιες χωρίς νόημα. Ήταν η πραγματικότητά του. Με το σύνθημα “Ξύπνα παπά, ξύπνα λαέ!” ξεκίνησε τη δεκαετία του ’80 και έφερε την ανατροπή τόσο στην Εκκλησία όσο και στην ελληνική κοινωνία». Αυτή η επαναστατική φύση του, σε συνδυασμό με την αμεσότητά του, τον κατέστησε ιδιαίτερα δημοφιλή, καθώς δεν δίσταζε να θίξει τα κακώς κείμενα της εποχής του.

Η κοινωνική του δράση ήταν εξίσου εμβληματική με την πνευματική. Η γειτόνισσά του, Αθηνά, περιέγραψε έναν άνθρωπο που έκανε πράξη τη χριστιανική αγάπη κάθε μέρα: «Ταΐζε όλο τον κόσμο, ταΐζε τους φτωχούς. Έπαιρνε από τον πλούσιο, έδινε στον φτωχό. Πάντα αυτή ήταν η δουλειά του. Έδινε πολύ. Δοτικός άνθρωπος. Όλος ο κόσμος είναι πικραμένος. Όλοι στεναχωρημένοι είναι. Δεν είναι κανείς χαρούμενος. Το έργο του έμεινε, η εκκλησία Γεννήσεως του Χριστού». Η φιλανθρωπία του δεν είχε όρια, κάτι που αποδείχθηκε και κατά την εξόδιο ακολουθία, όπου αντί στεφάνων είχε τοποθετηθεί κουτί οικονομικής ενίσχυσης για την ΕΛΕΠΑΠ, στηρίζοντας τα παιδιά με αναπηρία.

Η πορεία του από την εργασία στην ηλικία των 12 ετών μέχρι την αποφοίτησή του από την Αθωνιάδα Ιερατική Σχολή και αργότερα τη Θεολογική Σχολή Αθηνών, αποτελεί παράδειγμα θέλησης. Χειροτονήθηκε διάκονος μόλις στα 20 του χρόνια και ιερέας στα 22, αφιερώνοντας όλο του το είναι στη διακονία του ανθρώπου. Μετά το σημερινό στερνό αντίο στο Καματερό, η σορός του θα μεταφερθεί στη γενέτειρά του, το Καταφύλλι Καρδίτσας, όπου θα πραγματοποιηθεί η ταφή αύριο, 8 Μαΐου 2026. Ο παπα-Τσάκαλος φεύγει αφήνοντας πίσω του μια κοινωνία που νιώθει φτωχότερη, αλλά και μια παρακαταθήκη αγάπης που θα μνημονεύεται για πολλά χρόνια.