«Κοίταζε συνέχεια χαμηλά»: Τι αποκαλύπτει ο οδηγός ταξί που μετέφερε τον γυναικοκτόνο της Κρήτης

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σε μια αποκαλυπτική μαρτυρία προχώρησε η οδηγός ταξί που μετέφερε τον καθ’ ομολογίαν δράστη και μετέπειτα αυτόχειρα της στυγερής γυναικοκτονίας στην Κρήτη, περιγράφοντας τις τελευταίες στιγμές του πριν εξαφανιστεί και βρεθεί νεκρός. Η γυναίκα, που κλήθηκε να τον παραλάβει το μεσημέρι της Κυριακής, μιλά για έναν άνθρωπο γεμάτο ένταση, που προσπαθούσε να διατηρήσει ένα «προσωπείο» κανονικότητας.

«Βιαζόταν και έδειχνε νευρικός»

Σύμφωνα με όσα δήλωσε στην εκπομπή, η κλήση έγινε το μεσημέρι της Κυριακής. Ο δράστης την περίμενε έξω από ένα βενζινάδικο με προορισμό τις Δάφνες. Από την πρώτη στιγμή που επιβιβάστηκε στο όχημα, η νευρικότητά του ήταν έκδηλη.

«Ήταν πολύ νευρικός στις κινήσεις του και βιαζόταν υπερβολικά. Επειδή οδηγούσα, δεν μπορούσα να τον παρατηρήσω καλά, αλλά είδα ότι κοίταζε συνεχώς χαμηλά, προς το πάτωμα του αυτοκινήτου», ανέφερε η οδηγός.

Το άλλοθι της «μετακόμισης» και οι τέντες

Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, ο δράστης προσπάθησε να πιάσει κουβέντα, ίσως για να αποπροσανατολίσει ή να δικαιολογήσει την αναστάτωσή του. Ισχυρίστηκε ότι είχε μετακομίσει πρόσφατα στην Αγία Βαρβάρα και ότι είχε μεταφέρει εκεί τη δουλειά του, καθώς ασχολούνταν με την τοποθέτηση τεντών.

Μάλιστα, ανέφερε ότι έχει ένα κοριτσάκι, χωρίς όμως να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες για την οικογένειά του ή για το τι είχε προηγηθεί. Όσο για τη νευρικότητά του, την απέδωσε σε μια υποτιθέμενη ζημιά που είχε πάθει το αυτοκίνητό του, γεγονός που τον ανάγκασε να καλέσει ταξί.

«Απέδωσα τα πάντα στη βιασύνη του»

Η διαδρομή ολοκληρώθηκε στο εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα. Ο δράστης, αφού την ευχαρίστησε, αποβιβάστηκε από το όχημα. Η οδηγός τόνισε πως δεν παρατήρησε κανένα σημάδι ή ίχνος πάλης στο πρόσωπό του, ούτε κάτι μεμπτό στα ρούχα του που να της κινήσει την υποψία για το έγκλημα που είχε διαπράξει λίγο πριν.

«Δεν μου έδωσε την εντύπωση ότι είχε συμβεί κάτι τόσο κακό. Απέδωσα τα πάντα στη βιασύνη του», κατέληξε, σοκαρισμένη πλέον από τις εξελίξεις που ακολούθησαν.

Το χρονικό της φρίκης που συγκλόνισε το πανελλήνιο

Η υπόθεση, που ξεκίνησε ως αναζήτηση μιας αγνοούμενης μητέρας, κατέληξε σε μια από τις πιο ανατριχιαστικές τραγωδίες των τελευταίων ετών. Η Ελευθερία είχε εξαφανιστεί το πρωί της περασμένης Κυριακής, αφήνοντας ένα σημείωμα στα παιδιά της ότι θα επέστρεφε σύντομα. Δυστυχώς, η συνάντηση με τον 39χρονο πρώην σύντροφό της σε ένα ξωκλήσι κοντά στις Δαφνές έμελλε να είναι η τελευταία της.

Σύμφωνα με τα ιατροδικαστικά ευρήματα και την έρευνα της αστυνομίας, ο δράστης την πυροβόλησε εξ επαφής στο κεφάλι ενώ εκείνη βρισκόταν στη θέση του οδηγού. Στη συνέχεια, σε μια προσπάθεια να εξαφανίσει τα ίχνη της, μετέφερε τη σορό της στο πίσω κάθισμα, τη σκέπασε με ένα χαλί και οδήγησε το λευκό τζιπ της σε μια δύσβατη ρεματιά στην περιοχή της Αγίας Βαρβάρας. Ο ίδιος, δύο 24ωρα αργότερα και υπό την πίεση των ερευνών, έδωσε τέλος στη ζωή του με καραμπίνα.

Οι μαρτυρίες από το στενό περιβάλλον της Ελευθερίας συγκλονίζουν. Ο αδελφός της, ο άνθρωπος που κίνησε γη και ουρανό για να την εντοπίσει, είχε εκφράσει από την πρώτη στιγμή τους φόβους του. Περιγράφει τον 39χρονο δράστη ως έναν άνθρωπο εμμονικό και κτητικό, ο οποίος δεν μπορούσε να αποδεχτεί τον χωρισμό τους που είχε συμβεί δύο μήνες νωρίτερα.

«Καταλάβαμε ότι είχε προβλήματα και της το είχαμε επισημάνει», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η Ελευθερία προσπαθούσε να διαχειριστεί την κατάσταση με ψυχραιμία για χάρη των παιδιών της. Η είδηση της εύρεσης της σορού της μέσα στο αυτοκίνητο, σκεπασμένης με ένα χαλί, ήταν το τελειωτικό χτύπημα για μια οικογένεια που μέχρι την τελευταία στιγμή ήλπιζε σε ένα θαύμα.

Το αίτημα για δικαιοσύνη και η λέξη «Γυναικοκτονία»

Η δολοφονία της Ελευθερίας Γιακουμάκη φέρνει για άλλη μια φορά στο προσκήνιο τη συζήτηση για την έμφυλη βία και την ανάγκη νομικής κατοχύρωσης του όρου γυναικοκτονία. Συλλογικότητες και φορείς στην Κρήτη επισημαίνουν ότι είναι το 2026 και ακόμα βλέπουμε το ίδιο «γνωστό» μοτίβο: άνδρες που θεωρούν τις γυναίκες ιδιοκτησία τους και οπλίζονται από την πατριαρχία.

Σήμερα, την ώρα που το φέρετρο της Ελευθερίας θα κατεβαίνει στη γη της Κρήτης, το ερώτημα που πλανάται δεν είναι το «γιατί», αλλά το «μέχρι πότε». Τρία παιδιά μένουν πίσω ορφανά, μια μάνα θρηνεί το σπλάχνο της και μια κοινωνία προσπαθεί να καταλάβει πώς ο «έρωτας» μετατρέπεται σε θανατηφόρα σφαίρα πίσω από το αυτί.