Άρης Μουγκοπέτρος: Ένας χρόνος μετά το ατύχημα του – Οι ριζικές αλλαγές, η μεγάλη πίστη στον Θεό και το νέο ξεκίνημα

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ένας χρόνος συμπληρώθηκε από τη μέρα που άλλαξε για πάντα η ζωή του Άρη Μουγκοπέτρου, του ανθρώπου που ταύτισε το όνομά του με την τέχνη και το παίξιμο του στο κλαρίνο.Ο βιρτουόζος καλλιτέχνης βρέθηκε σήμερα καλεσμένος στην εκπομπή της Ζήνας Κουτσελίνη, σε μια βαθιά εξομολογητική συνέντευξη ανοίγοντας την ψυχή του για όλα όσα συνέβησαν και τον άλλαξαν ολοκληρωτικά τους τελευταίους μήνες.

Το σοκαριστικό ατύχημα και η παρέμβαση του Θεού

Ήταν Πάσχα του 2025 όταν μια κροτίδα εξερράγη στα χέρια του, προκαλώντας τον ακρωτηριασμό δακτύλων του. Για έναν μουσικό του δικού του επιπέδου, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει το τέλος της καριέρας του. Όμως, ο ίδιος ο Άρης Μουγκοπέτρος δεν μίλησε για τέλος, αλλά για ένα «μάθημα» και μια συνεχή προστασία από το Θείο.

«Είχα πολλές φορές τον Θεό δίπλα μου», δήλωσε συγκινημένος. Αναφέρθηκε μάλιστα σε ένα σοβαρό τροχαίο που είχε με το αυτοκίνητό του, τονίζοντας πως σώθηκε από θαύμα. «Η εικόνα της Παναγίας, που γιορτάζει στις 22 Αυγούστου, ήταν εκεί και με προστάτεψε», ανέφερε χαρακτηριστικά. Αυτή η πνευματική σύνδεση τον οδήγησε σε μια ριζική απόφαση για το μέλλον του: τη διακοπή των εμφανίσεών του σε συγκεκριμένες ημερομηνίες.

Ο καλλιτέχνης ξεκαθάρισε πως δεν επιθυμεί πλέον να εργάζεται τον Δεκαπενταύγουστο, ούτε στις 22 Αυγούστου —την ημέρα που γιορτάζει η Παναγία στο χωριό του, την οποία θεωρεί προστάτιδά του— αλλά ούτε και στη γιορτή του Αγίου Παϊσίου. Είναι μια εσωτερική ανάγκη να αφιερώνει αυτές τις μέρες στην πίστη και στην οικογένειά του, μακριά από τη βοή της δουλειάς.

Η δικαστική περιπέτεια και η φυλακή για λίγα εικοσιτετράωρα

Με αφοπλιστική ειλικρίνεια, ο Άρης Μουγκοπέτρος άγγιξε και το πιο σκοτεινό κεφάλαιο της προσωπικής του ζωής: την καταγγελία της συζύγου του για ενδοοικογενειακή βία, η οποία τον οδήγησε για μερικά εικοσιτετράωρα στη φυλακή.

Περιέγραψε τις στιγμές εκείνες ως μια επώδυνη εμπειρία που τον έφερε αντιμέτωπο με τον εαυτό του,παρόλα αυτά είναι ένα γεγονός που θέλει να αφήσει στο παρελθόν.Η δημόσια παραδοχή αυτής της περιπέτειας φανέρωσε την επιλογή του να μην φοβάται να αναμετρηθεί με τα λάθη του, προσπαθώντας να κλείσει πληγές που άνοιξαν σε μια περίοδο έντονης ψυχολογικής πίεσης μετά το ατύχημα.

Τα δύο μεγάλα δημόσια ευχαριστώ

Η επιστροφή του στη μουσική δεν ήταν εύκολη. Ο Άρης εξέφρασε τη βαθιά του ευγνωμοσύνη στον γιατρό του στο νοσοκομείο ΚΑΤ, ο οποίος έδωσε μάχη για να σώσει τα υπόλοιπα δάχτυλά του από τον ακρωτηριασμό. «Αν δεν ήταν εκείνος, σήμερα δεν θα μπορούσα να κρατήσω το όργανο» έχει αναφέρει πολλές φορές και στο παρελθόν.

Ωστόσο, η μεγαλύτερη αποκάλυψη της συνέντευξης ήταν η τεχνική λύση που του επέτρεψε να συνεχίσει να παίζει. Ο καλλιτέχνης ευχαρίστησε δημόσια τον άνθρωπο που τροποποίησε το κλαρίνο του, προσαρμόζοντας τα κλειδιά και τις τρύπες του οργάνου έτσι ώστε να μπορεί να αποδίδει τις νότες με τα δάχτυλα που του απέμειναν.

Η εικόνα του Άρη Μουγκοπέτρου να παίζει ξανά, παρά τις δύσκολες δοκιμασίες που βίωσε είναι ένα παράδειγμα ανθρώπινης επιμονής. Παρά τον πόνο και τις δοκιμασίες,ο «βιρτουόζος με την ψυχή» απέδειξε πως η μουσική δεν πηγάζει μόνο από τα δάχτυλα, αλλά κυρίως από την καρδιά.

Η συνέντευξή του στη Ζήνα Κουτσελίνη έκλεισε με ένα μήνυμα ελπίδας: η ζωή μπορεί να σου στερήσει κάτι πολύτιμο, αλλά αν έχεις πίστη και ανθρώπους να σε στηρίξουν, μπορείς πάντα να βρεις έναν νέο τρόπο να προχωρήσεις.

Πρόκειται για μια συγκλονιστική κατάθεση ψυχής από έναν άνθρωπο που σήμερα,στέκεται όρθιος, κοιτάζει το παρελθόν με δύναμη και το μέλλον με απέραντη ευγνωμοσύνη.