Μετά τον Όρμπαν, το χάος ή η ελπίδα; Ο Πέτερ Μαγιάρ «γκρέμισε» το καθεστώς 16 ετών – Οι 5 κόκκινες γραμμές που κάνουν την Ευρώπη να ΜΗΝ πανηγυρίζει ακόμα

Ο πολιτικός χάρτης της Κεντρικής Ευρώπης μόλις υπέστη έναν σεισμό μεγέθους πολλών ρίχτερ. Μετά από 16 ολόκληρα χρόνια αδιαμφισβήτητης κυριαρχίας, το «κάστρο» του Βίκτορ Όρμπαν κατέρρευσε. Ο Πέτερ Μαγιάρ και το κόμμα Tisza πέτυχαν το ακατόρθωτο, υποσχόμενοι να οδηγήσουν την Ουγγαρία έξω από την απομόνωση και πίσω στην καρδιά της δημοκρατικής Ευρώπης.

Όμως, όσοι στις Βρυξέλλες περίμεναν έναν «πειθήνιο» εταίρο που θα λέει «ναι» σε όλα, μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουν. Ο Μαγιάρ δεν έρχεται ως ένας απλός αντικαταστάτης, αλλά ως ένας παίκτης που γνωρίζει καλά τους κανόνες του παιχνιδιού. Με μια ρητορική που ισορροπεί ανάμεσα στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό και τον εθνικό πραγματισμό, ο νέος ισχυρός άνδρας της Ουγγαρίας χαράζει ήδη τις δικές του «κόκκινες γραμμές», προκαλώντας ένα μείγμα ανακούφισης και έντονης ανησυχίας στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

1. Ουκρανία: Το «ναι μεν, αλλά» που περιπλέκει τα πράγματα

Η στάση του Μαγιάρ στο Ουκρανικό είναι η πρώτη μεγάλη δοκιμασία. Αν και απέχει έτη φωτός από την ανοιχτά εχθρική στάση του προκατόχου του, ο Μαγιάρ ξεκαθαρίζει πως η στήριξη στο Κίεβο δεν θα είναι «λευκή επιταγή».

VIRAL

Δραματικές εξελίξεις στην Καλαμάτα: Δεν μπορεί να αναλάβει τις κόρες της 39χρονης η θεία τους – Τι συμβαίνει

Τι είπε ο 75χρονος στην Ναύπακτο: «Κόλλησε το γκάζι, τι έγινε… και πήγα κι έπεσα πάνω στα 3 μηχανάκια» – Ξέσπασε ο Ευαγγελάτος

Θανατική ποινή για τους άνδρες που κακοποίησαν τουρίστρια μπροστά στα παιδιά της αφού το αυτοκίνητό της έμεινε από καύσιμα

Δέχεται το τεράστιο δάνειο των 90 δισεκατομμυρίων ευρώ προς την Ουκρανία, αλλά με έναν όρο-φωτιά: η Ουγγαρία δεν θα συμμετάσχει άμεσα. Ταυτόχρονα, η υποστήριξή του στην ευρωπαϊκή προοπτική του Κιέβου χαρακτηρίζεται από πολλούς ως «παγωμένη», καθώς αρνείται να συζητήσει άμεση ένταξη, φοβούμενος τις οικονομικές και γεωπολιτικές επιπτώσεις. Η πιο αμφιλεγόμενη γραμμή του; Η απαίτηση για άμεση άρση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας μόλις σιγήσουν τα όπλα, επικαλούμενος το δυσβάσταχτο κόστος για την ευρωπαϊκή οικονομία.

Φωτογραφία: shutterstock

2. Ενέργεια: Το «διπλό ταμπλό» και ο ορίζοντας του 2035

Ενώ η Ε.Ε. πιέζει για πλήρη απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο έως το 2027, ο Μαγιάρ πετάει το γάντι στις Βρυξέλλες, θέτοντας ως ορόσημο το 2035. Για τη νέα κυβέρνηση της Βουδαπέστης, η ενεργειακή ασφάλεια προηγείται των ιδεολογικών διακηρύξεων.

Κεντρικό πρόσωπο σε αυτή τη στρατηγική είναι η νέα Υπουργός Εξωτερικών, Ανίτα Όρμπαν (απλή συνωνυμία με τον πρώην πρωθυπουργό). Η έμπειρη διπλωμάτης καλείται να εφαρμόσει μια πολιτική «διπλού ταμπλό»:

• Διατήρηση των ενεργειακών διαύλων με τη Μόσχα για όσο κρίνεται απαραίτητο.
• Πλήρης ένταξη στα πράσινα προγράμματα της Ε.Ε. για τη χρηματοδότηση της μετάβασης.

Πρόκειται για μια ισορροπία τρόμου που θα δοκιμάσει τη συνοχή της ευρωπαϊκής ενεργειακής πολιτικής.

3

Ουγγρικές εκλογές;

Συμφωνείτε με το αποτέλεσμα των εκλογών στην Ουγγαρία;

Εννοείται, είναι μια νέα σελίδα για την Ευρώπη

Όχι, τώρα έρχονται τα χειρότερα

Ουδέτερο

3. Το κυνήγι των 17 δισεκατομμυρίων ευρώ

Ο Μαγιάρ γνωρίζει ότι για να επιβιώσει πολιτικά, χρειάζεται «καύσιμα». Και αυτά τα καύσιμα είναι τα 17 δισεκατομμύρια ευρώ των κοινοτικών κονδυλίων που παραμένουν «παγωμένα» λόγω των παραβιάσεων του κράτους δικαίου από το καθεστώς Όρμπαν.

Ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά. Μέχρι τα τέλη Αυγούστου, ο Μαγιάρ πρέπει να παρουσιάσει επαρκείς μεταρρυθμίσεις για να ξεκλειδώσει τα πρώτα 10 δισ. ευρώ, αλλιώς αυτά κινδυνεύουν να χαθούν οριστικά. Αυτή η οικονομική ανάγκη είναι ίσως το μοναδικό πραγματικό «όπλο» των Βρυξελλών απέναντί του, αλλά ο Μαγιάρ φαίνεται αποφασισμένος να παζαρέψει κάθε ευρώ με αντάλλαγμα τις δικές του εθνικές προτεραιότητες.

4. Μεταναστευτικό και κοινωνική ατζέντα: Σκληρή γραμμή με «δημοκρατικό» περιτύλιγμα

Αν κάποιος περίμενε μια «φιλελεύθερη στροφή» στο μεταναστευτικό, μάλλον απογοητεύτηκε. Ο Πέτερ Μαγιάρ ευθυγραμμίζεται με τη νέα, σκληρή πραγματικότητα της Ε.Ε., χαρακτηρίζοντας «κακή διαχείριση» την κρίση του 2015 και ζητώντας αυστηρότερους ελέγχους στα σύνορα.

Το μεγάλο ερωτηματικό, ωστόσο, παραμένει ο αμφιλεγόμενος νόμος κατά της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Οι Βρυξέλλες απαιτούν την απόσυρσή του ως προϋπόθεση για τα κονδύλια, αλλά ο Μαγιάρ βρίσκεται σε δίλημμα: μια ολική υποχώρηση μπορεί να του στερήσει τη στήριξη της συντηρητικής ουγγρικής κοινωνίας που τον εμπιστεύτηκε για να «διορθώσει» τη χώρα, όχι για να την «αλλάξει» ριζικά.

Φωτογραφία: shutterstock

5. Η σημειολογία των επισκέψεων: Η Κεντρική Ευρώπη πρώτα

Οι πρώτες διεθνείς κινήσεις του Μαγιάρ είναι γεμάτες νόημα. Επιλέγοντας τη Βαρσοβία και τη Βιέννη για τις πρώτες του επισκέψεις, στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: η προτεραιότητά του είναι η ενίσχυση του περιφερειακού μπλοκ της Κεντρικής Ευρώπης.

Η «παράλειψη» του Βερολίνου από την πρώτη φάση των επισκέψεων ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια να δείξει ότι η Ουγγαρία δεν θα είναι ένας δορυφόρος των μεγάλων δυνάμεων της Ε.Ε., αλλά ένας ισότιμος παίκτης που αναζητά συμμαχίες στους γείτονές του.

Τέλος η εποχή του βέτο, αρχή της εποχής του παζαριού;

Η Ουγγαρία του Πέτερ Μαγιάρ δεν θα είναι ένας «εύκολος» εταίρος. Θα είναι μια χώρα που θα διεκδικεί, που θα θέτει όρους και που θα προστατεύει τα συμφέροντά της με πάθος. Ωστόσο, υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά: ο Μαγιάρ υπόσχεται να σταματήσει να χρησιμοποιεί το βέτο ως «όπλο» της Μόσχας στην καρδιά της Ευρώπης.

Ο διάλογος επιστρέφει στα θεσμικά πλαίσια, αλλά το παζάρι αναμένεται να είναι σκληρό. Η Ευρώπη μπορεί να ξεφορτώθηκε τον «ταραχοποιό» Όρμπαν, αλλά μόλις απέκτησε έναν εξαιρετικά ικανό και απαιτητικό συνομιλητή.