Αλτσίντε Ντε Γκάσπερι: Ο οραματιστής που έχτισε την Ιταλία και την Ευρώπη πάνω στα ερείπια του πολέμου

Η ιστορία της σύγχρονης Ευρώπης και η αναγέννηση της ιταλικής δημοκρατίας φέρουν ανεξίτηλη την υπογραφή ενός ανθρώπου που έζησε ανάμεσα σε δύο αυτοκρατορίες, δύο παγκοσμίους πολέμους και φυλακίστηκε από τον φασισμό: του Αλτσίντε Ντε Γκάσπερι. Ο «πατέρας» της ιταλικής Χριστιανοδημοκρατίας και ένας από τους τρεις μεγάλους αρχιτέκτονες της ευρωπαϊκής ιδέας (μαζί με τους Σουμάν και Αντενάουερ), υπήρξε η ήρεμη δύναμη που οδήγησε την Ιταλία από την καταστροφή στη σταθερότητα.
Από την Αυστροουγγαρία στο Ιταλικό Κοινοβούλιο
Γεννημένος το 1881 στο Πιέβε Τεσίνο (κοντά στο Τρέντο), ο Ντε Γκάσπερι μεγάλωσε σε μια περιοχή που τότε ανήκε στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία. Οι σπουδές του στη Βιέννη (Λογοτεχνία και Φιλοσοφία) και η ενασχόλησή του με τη δημοσιογραφία μέσω της εφημερίδας La Voce Cattolica (αργότερα Il Trentino), σφυρηλάτησαν την πολιτική του ταυτότητα: ένας Καθολικός δημοκράτης που μαχόταν για τα δικαιώματα των ιταλόφωνων πληθυσμών.
Η πορεία του ήταν εντυπωσιακή:
- 1911: Εκλέγεται στο αυστριακό κοινοβούλιο (Reichsrat).
- 1919: Μετά την προσάρτηση του Τρεντίνο στην Ιταλία, πρωτοστατεί στην ίδρυση του Ιταλικού Λαϊκού Κόμματος (PPI).
- 1921: Εκλέγεται για πρώτη φορά στην Ιταλική Βουλή.
Η σύγκρουση με τον Μουσολίνι και το καταφύγιο στο Βατικανό
Η άνοδος του φασισμού βρήκε τον Ντε Γκάσπερι στην πρώτη γραμμή της αντίστασης. Ως πολιτικός γραμματέας του PPI, έγινε άμεσος στόχος του Μπενίτο Μουσολίνι. Το 1925, μετά από μια θαρραλέα ομιλία κατά του καθεστώτος, συνελήφθη και φυλακίστηκε.
Η ελευθερία του ήρθε μόνο μετά από παρέμβαση της Εκκλησίας. Για τα επόμενα 14 χρόνια (1929-1943), ο άνθρωπος που θα γινόταν Πρωθυπουργός της Ιταλίας, εργαζόταν ως ταπεινός βιβλιοθηκάριος στο Βατικανό. Εκεί, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, συνέταξε τις αρχές του νέου κόμματος, της Χριστιανικής Δημοκρατίας, προετοιμάζοντας το έδαφος για τη μεταπολεμική εποχή.
Πρωθυπουργός οκτώ κυβερνήσεων και το «Ευρωπαϊκό Όνειρο»
Μετά την πτώση του φασισμού και το δημοψήφισμα του 1946 που εγκαθίδρυσε τη Δημοκρατία, ο Ντε Γκάσπερι ανέλαβε το τιμόνι της χώρας. Διετέλεσε Πρωθυπουργός σε οκτώ διαδοχικές κυβερνήσεις, καταφέρνοντας:
- Την οικονομική ανασυγκρότηση: Μέσω του σχεδίου Μάρσαλ και του ιστορικού ταξιδιού του στις ΗΠΑ το 1947.
- Την εθνική συμφιλίωση: Μετά από χρόνια διχασμού και πολέμου.
- Την Ευρωπαϊκή Ενοποίηση: Πίστευε ακράδαντα ότι η ειρήνη στην ήπειρο μπορούσε να διασφαλιστεί μόνο αν τα έθνη συνεργάζονταν στενά.
Διαβάστε επίσης
Το τέλος μιας εποχής και η κληρονομιά του
Η πολιτική του κυριαρχία άρχισε να φθίνει το 1953, μετά από μια οριακή εκλογική αναμέτρηση. Αποσύρθηκε στη Σέλα ντι Βαλσουγκάνα, όπου και πέθανε στις 19 Αυγούστου 1954.
Σήμερα, ο Αλτσίντε Ντε Γκάσπερι μνημονεύεται ως ο άνθρωπος που δεν φοβήθηκε να μιλήσει για «Ενωμένη Ευρώπη» όταν οι πληγές του πολέμου ήταν ακόμη ανοιχτές. Η πίστη του στη συνεργασία των εθνών παραμένει το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση. Τάφηκε στη Βασιλική του Αγίου Λαυρεντίου στη Ρώμη, αλλά το αληθινό του μνημείο είναι η ίδια η δημοκρατική Ιταλία.






0 ΣΧΟΛΙΑ