Κυριακή Γρίβα: 2 χρόνια από τη γυναικοκτονία έξω από το ΑΤ Αγίων Αναργύρων – Το ταξί που δεν ήρθε ποτέ και η δικαίωση

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σαν σήμερα, 1 Απριλίου 2024, η Κυριακή Γρίβα, μόλις 28 ετών, έπεσε θύμα δολοφονίας από τον πρώην σύντροφό της έξω από το Αστυνομικό Τμήμα Αγίων Αναργύρων, τη στιγμή που ζητούσε από τις Αρχές να την προστατεύσουν.

2 χρόνια από τη δολοφονία της Κυριακής Γρίβα

Φοβόταν ότι θα της επιτεθεί και είχε μόλις βγει από το τμήμα, όταν μιλώντας με την Άμεση Δράση ζήτησε περιπολικό για να τη συνοδεύσει με ασφάλεια στο σπίτι της. Η απάντηση που έλαβε ήταν αποστομωτική: «Το περιπολικό δεν είναι ταξί». Λίγα λεπτά αργότερα, ο πρώην σύντροφός της τη σκότωσε εν ψυχρώ, όταν τη μαχαίρωσε πολλαπλές φορές.

Ο 40χρονος δολοφόνος κρίθηκε από το δικαστήριο ένοχος για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση αλλά και για τα πλημμελήματα της οπλοχρησίας και της οπλοκατοχής. Η απόφαση του δικαστηρίου για ισόβια κάθειρξη του γυναικοκτόνου ήταν ομόφωνη, ενώ καταδικάστηκε και σε επιπλέον 5 χρόνια φυλάκισης.

Η στιγμή της δολοφονίας

Ο αυτόπτης μάρτυρας και φίλος της Κυριακής, καταθέτοντας 16 μήνες μετά το τραγικό περιστατικό που εκτυλίχθηκε έξω από το Αστυνομικό Τμήμα των Αγίων Αναργύρων, περιέγραψε λεπτό προς λεπτό τη φονική επίθεση, λέγοντας πως όλα συνέβησαν ξαφνικά:

«Περιμέναμε το περιπολικό. Η Κυριακή ξαφνικά πάγωσε και φώναξε “χάνομαι”. Τη μαχαίρωσε μία, δύο φορές… Ήταν σαν να βλέπω σκηνή από ταινία. Δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω ότι αυτό συνέβαινε σε έναν δικό μου άνθρωπο».

Ο ίδιος τόνισε ότι παρά την ένταση και διάρκεια της επίθεσης, ο φρουρός του ΑΤ δεν αντέδρασε εγκαίρως και χρειάστηκε να φωνάξει για βοήθεια, ενώ ο δράστης συνέχιζε να μαχαιρώνει την άτυχη γυναίκα.

«Φώναζα “ασθενοφόρο”, “βοήθεια”. Ο δράστης την κάρφωνε συνεχώς. Μόνο όταν φώναξα δυνατά, ο σκοπός βγήκε και κλώτσησε το μαχαίρι», είπε χαρακτηριστικά.

Κατά την κατάθεσή του, κατήγγειλε επίσης τη στάση των αστυνομικών, λέγοντας πως η Κυριακή δεν είχε αρνηθεί να καταγγείλει τον δράστη, αλλά ένιωσε εγκαταλελειμμένη από το σύστημα. Όπως εξήγησε, της ζήτησαν παράβολο και δεν την ενθάρρυναν να καταθέσει μήνυση, αντιμετωπίζοντας την υπόθεση με αδιαφορία.

Η υπερασπιστική γραμμή του δολοφόνου

Από την πρώτη στιγμή, η υπερασπιστική γραμμή του κατηγορούμενου επικεντρώθηκε στην επίκληση σοβαρών ψυχιατρικών προβλημάτων, επιχειρώντας να στοιχειοθετήσει το επιχείρημα του μειωμένου καταλογισμού. Ωστόσο, οι ισχυρισμοί αυτοί κατέρρευσαν ενώπιον των στοιχείων που παρουσίασε η πλευρά της οικογένειας, η οποία τόνισε πως ο δράστης δεν είχε νοσηλευτεί ποτέ ακούσια, αναιρώντας το προφίλ ενός ατόμου που δεν είχε συνείδηση των πράξεών του.

Μέσα στη δικαστική αίθουσα, το κλίμα ήταν εκρηκτικό, με τη στάση του δολοφόνου να χαρακτηρίζεται από τους συγγενείς του θύματος ως προκλητική και παντελώς αμετανόητη. Οι γονείς της Κυριακής ξέσπασαν επανειλημμένα, καταγγέλλοντας μια προσπάθεια εμπαιγμού, καθώς ο κατηγορούμενος στην απολογία του παρουσιάστηκε ασαφής, χωρίς να δίνει απαντήσεις για το κίνητρο της πράξης του ή τις αποτρόπαιες λεπτομέρειες της επίθεσης.

Ο αγώνας των γονιών

Ο αγώνας των γονέων της Κυριακής Γρίβα ξεκίνησε από την πρώτη στιγμή της τραγωδίας, μετατρέποντας τον βουβό πόνο σε μια δυναμική διεκδίκηση δικαιοσύνης που ξεπέρασε τα όρια της προσωπικής τους απώλειας. Ο πατέρας της, Θανάσης Γρίβας, με δηλώσεις που συγκλόνισαν το πανελλήνιο, έθεσε επανειλημμένα το κρίσιμο ερώτημα για την κρατική ολιγωρία, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Αν οι αστυνομικοί είχαν κάνει το καθήκον τους, η κόρη μου θα ήταν σήμερα εδώ».

Για εκείνον, η καταδίκη του δολοφόνου σε ισόβια κάθειρξη ήταν η ελάχιστη δικαίωση, ενώ κατά τη διάρκεια της δίκης δεν δίστασε να καταγγείλει την προκλητική στάση του δράστη, δηλώνοντας πως «μας κοροϊδεύει μέσα στα μάτια μας» με την επίκληση ψυχιατρικών προβλημάτων.

Από την πλευρά της, η μητέρα της Κυριακής, σε μια από τις πιο φορτισμένες στιγμές της δικαστικής διαδικασίας, ύψωσε τη φωνή της απέναντι στον δολοφόνο, δείχνοντάς του τη φωτογραφία από το μνήμα του παιδιού της και φωνάζοντας:

«Δες πού την έστειλες!». Μετά την έκδοση της απόφασης, δήλωσε με τρεμάμενη φωνή πως «δικαιώθηκε η ψυχή του παιδιού μου», επισημαίνοντας ωστόσο τη σκληρή πραγματικότητα ότι καμία ποινή δεν μπορεί να της επιστρέψει την κόρη της.