Πελασγία Φθιώτιδας: Πατέρας σκοτώνει την κόρη του και κρύβεται σε μοναστήρι – Το τέλος σοκάρει

Ήταν Απρίλιος του 2002 όταν το ήσυχο χωριό της Πελασγίας στη Φθιώτιδα «πάγωσε» μπροστά σε ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα. Μια έφηβη κοπέλα, η μικρή Βασούλα, βρέθηκε νεκρή μέσα στο ίδιο της το σπίτι, κατακρεουργημένη από το χέρι του ανθρώπου που όφειλε να την προστατεύει περισσότερο από κάθε άλλον: του ίδιου της του πατέρα.
Η φρικτή ανακάλυψη και η σοκαριστική αυτοψία
Η ημέρα ξεκίνησε με μια γειτόνισσα να αναζητά τον Χρήστο Βουλγαράκη στο σπίτι του. Βρίσκοντας την εξώπορτα ανοιχτή, εισήλθε στο εσωτερικό και βρέθηκε μπροστά σε ένα θέαμα που κανένας ανθρώπινος νους δεν μπορεί να αντέξει. Στο υπνοδωμάτιο του παιδιού, η Βασούλα κείτονταν μέσα σε μια απέραντη λίμνη αίματος.
Η αυτοψία του ιατροδικαστή αποκάλυψε την πρωτοφανή αγριότητα του δράστη. Το παιδί έφερε πολλαπλές μαχαιριές από ένα συνηθισμένο μαχαίρι κουζίνας. Τα τραύματα ήταν θανατηφόρα: χτύπημα στην καρωτίδα, πλήγματα στα νεφρά, την κοιλιά και το στήθος. Το πιο συγκλονιστικό στοιχείο, ωστόσο, ήταν τα αμυντικά τραύματα στα χέρια και τα δάχτυλα της Βασούλας, που απέδειξαν ότι το παιδί ξύπνησε κατά την επίθεση και πάλεψε ηρωικά, προσπαθώντας να πιάσει τη λάμα του μαχαιριού με τα γυμνά του χέρια για να σωθεί από τον ίδιο της τον γονέα.
Το κίνητρο: Μια εκδίκηση μέσω του παιδιού
Η έρευνα της αστυνομίας απέκλεισε αμέσως το ενδεχόμενο εξωτερικής παραβίασης, καθώς δεν υπήρχαν ίχνη διάρρηξης. Ο μόνος ύποπτος ήταν ο πατέρας, ο οποίος είχε εξαφανιστεί από το χωριό. Το υπόβαθρο της τραγωδίας ξεκινά λίγα χρόνια νωρίτερα, όταν ο καταστροφικός σεισμός της Πάρνηθας κατέστρεψε το σπίτι της μητέρας στην Αθήνα. Η γυναίκα αναγκάστηκε να στείλει προσωρινά την κόρη της στον πατέρα της στην Πελασγία, μέχρι να επισκευαστεί η μόνιμη κατοικία τους.
Όταν η μητέρα ανακοίνωσε στον πρώην σύζυγό της ότι το σπίτι ήταν πλέον έτοιμο και η Βασούλα θα επέστρεφε οριστικά στη Μεταμόρφωση, εκείνος θόλωσε. Σύμφωνα με τις αρχές, ο πατέρας δεν άντεξε το γεγονός ότι η πρώην γυναίκα του, που τον είχε εγκαταλείψει, του έπαιρνε τώρα και το παιδί. Η απόφασή του ήταν να την εκδικηθεί με τον πιο σκληρό τρόπο: αφαιρώντας τη ζωή της ίδιας τους της κόρης.
Το ανθρωποκυνηγητό και το καταφύγιο στο μοναστήρι
Για αρκετές ημέρες, ο δράστης παρέμενε άφαντος, προκαλώντας τρόμο στους κατοίκους της περιοχής που κλειδώνονταν στα σπίτια τους. Τελικά, η αστυνομία έλαβε πληροφορία ότι ο φυγάς είχε βρει καταφύγιο σε ένα πολύ γνωστό μοναστήρι της Φωκίδας, την Ιερά Μονή στο Τρίκορφο, γνωστή για τους μοναχούς που ασχολούνταν με τη μουσική (Παπαροκάδες).
Στην ανάκριση, ο Βουλγαράκης αρνήθηκε τις κατηγορίες, προβάλλοντας το απίθανο σενάριο ότι το παιδί το έσφαξαν «επικίνδυνοι τοκογλύφοι» στους οποίους χρωστούσε χρήματα, προκειμένου να του στείλουν ένα μήνυμα. Ο ισχυρισμός αυτός καταρρίφθηκε αμέσως από τα στοιχεία της σήμανσης που έδειχναν ότι κανένας τρίτος δεν είχε μπει στο σπίτι εκείνη τη νύχτα.
Διαβάστε επίσης
Η δικαστική διαδρομή: Από την κάθειρξη στα ισόβια
Η πρώτη δίκη κατέληξε σε μια απόφαση που προκάλεσε την οργή της οικογένειας του θύματος. Αν και κρίθηκε ένοχος, στον δράστη αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του πρώτερου έντιμου βίου, με αποτέλεσμα να καταδικαστεί σε κάθειρξη μερικών δεκαετιών αντί για την ανώτατη ποινή.
Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να φτάσει η υπόθεση στο Εφετείο. Εκεί, η στάση του δράστη παρέμεινε προκλητικά σιωπηλή, κάνοντας χρήση του νόμιμου δικαιώματός του. Στη διαδικασία κλήθηκε ως μάρτυρας και ο ηγούμενος της μονής, ο οποίος όμως αρνήθηκε να αποκαλύψει αν ο δράστης του είχε ομολογήσει το έγκλημα, επικαλούμενος το ιερό απόρρητο της εξομολόγησης. Τελικά, το Εφετείο ήταν καταπέλτης: αφαίρεσε κάθε ελαφρυντικό και επέβαλε την ποινή της ισόβιας κάθειρξης.
Το τέλος που σοκάρει: Η αποφυλάκιση
Παρά την καταδίκη σε ισόβια, ο νόμος επέτρεψε στον δράστη να βγει από τη φυλακή πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο. Εργαζόμενος καθημερινά μέσα στο σωφρονιστικό κατάστημα και επιδεικνύοντας καλή διαγωγή, συγκέντρωσε χιλιάδες μεροκάματα που μείωσαν δραματικά τον χρόνο παραμονής του πίσω από τα κάγκελα.
Περίπου δεκαέξι χρόνια μετά το έγκλημα, ο παιδοκτόνος αποφυλακίστηκε με συγκεκριμένους περιοριστικούς όρους. Το δικαστήριο όρισε ως τόπο μόνιμης κατοικίας του το ίδιο μοναστήρι στη Φωκίδα όπου είχε συλληφθεί αρχικά. Έτσι, ενώ η μικρή Βασούλα έμεινε για πάντα στην ηλικία των δεκατριών ετών, ο άνθρωπος που της έκοψε το νήμα της ζωής επέστρεψε σε ένα γνώριμο περιβάλλον για να συνεχίσει τη δική του, κλείνοντας με τον πιο πικρό τρόπο έναν από τους πιο σκοτεινούς φακέλους της ελληνικής εγκληματολογίας.






0 ΣΧΟΛΙΑ