Ο Βασίλης Μπισμπίκης μιλάει για τον παρεξηγημένο χαρακτήρα του

Ο Βασίλης Μπισμπίκης μιλά στο rosa.gr και ανοίγει μια ουσιαστική συζήτηση γύρω από την εικόνα που δημιουργεί το κοινό για τους καλλιτέχνες και το πόσο εύκολα αυτή μπορεί να απέχει από την πραγματικότητα. Μέσα από μια ειλικρινή τοποθέτηση, ο γνωστός ηθοποιός μιλά για την παρεξήγηση που συχνά συνοδεύει το όνομά του, αλλά και για τη σύγχυση ανάμεσα στους ρόλους και την προσωπική του ταυτότητα.
Η αλήθεια πίσω από την εικόνα και τα στερεότυπα
Όπως εξηγεί, ένα μεγάλο μέρος του κοινού τείνει να ταυτίζει τους ηθοποιούς με τους χαρακτήρες που ενσαρκώνουν. Στην περίπτωσή του, οι ρόλοι που έχει υποδυθεί – συχνά πιο σκληροί, δυναμικοί ή «ακραίοι» – έχουν δημιουργήσει μια εικόνα που δεν ανταποκρίνεται απαραίτητα στην πραγματικότητα. Πολλοί τον φαντάζονται ως έναν άνθρωπο τραχύ, επιθετικό ή απόμακρο, κάτι που ο ίδιος θεωρεί παρανόηση.
Ο Μπισμπίκης υποστηρίζει ότι αυτή η σύγχυση δεν είναι τυχαία. Σε μια εποχή όπου η εικόνα κυριαρχεί, οι άνθρωποι συχνά επιλέγουν να ερμηνεύουν αυτό που βλέπουν επιφανειακά, χωρίς να αναζητούν την ουσία. Έτσι, δημιουργούνται στερεότυπα που δύσκολα ανατρέπονται, ειδικά όταν ενισχύονται από τα μέσα και την προβολή. Παράλληλα, αναφέρεται και στη σχέση αγάπης-απόρριψης που μπορεί να έχει το κοινό με έναν καλλιτέχνη. Όπως σημειώνει, οι ίδιοι άνθρωποι που αρχικά ταυτίζονται μαζί σου και σε αποδέχονται, μπορούν πολύ εύκολα να στραφούν εναντίον σου. Υπάρχει, όπως λέει, μια περίεργη ικανοποίηση στο να «γκρεμίζεται» κάποιος που προηγουμένως είχε εξιδανικευτεί.
«Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με μένα. Καλά, εμένα με ταυτίζουν και έχουν μπερδευτεί λίγο και με τους ρόλους που κάνω στην τηλεόραση. Υπάρχει και αυτό το στοιχείο. Μπορεί να νομίζουν ότι είμαι ο μπρουτάλ τύπος που βαράει, κάνει, ράνει, με το αυτοκίνητο, με το αγροτικό και τέτοια. Και εκεί κάπου μπερδεύονται. Και αυτό που λέει η Λένα σε σχέση με τους ανθρώπους που σε γουστάρουν. Οι ίδιοι άνθρωποι που σε γουστάρουν γι’ αυτό που είσαι, οι ίδιοι άνθρωποι μετά σε κανιβαλίζουνε κιόλας. Μην νομίζεις.
Δηλαδή οι ίδιοι άνθρωποι που φτιάχνουν και θα καθρεφτίσουνε μπροστά σου μια εικόνα και γουστάρουν και ταυτίζονται, είναι οι ίδιοι που παίρνουν την ηδονή νομίζοντας ότι σε ρίχνουνε μετά. Είναι αυτή η ηδονή που συμβαίνει όταν θες να ρίξεις κάποιον κάτω, να δεις κάτι να γκρεμίζεται, να διαλύεται. Αλλά νομίζω ότι αυτό που ενοχλεί περισσότερο είναι η αυθεντικότητα. Τους ενοχλεί η αυθεντικότητα που έχουμε και στη ζωή και στη σκηνή και η Λένα και εγώ. Αυτό νομίζω ενοχλεί πολύ. Γιατί στην αυθεντικότητα δεν μπορείς να βάλεις ταμπέλα. Μπερδεύονται. Δεν είσαι ούτε κουλτουριάρης, ούτε μπουζουξής. Είμαστε όλα. Οπότε δεν μπορούν να μας χωρέσουν κάπου» λέει στο rosa.gr και προσθέτει:
Διαβάστε επίσης
«Θα μπορούσε κάποιος να το σκεφτεί κι αυτό. Ναι, ναι, ο αλήτης και έτσι και αλλιώς. Κουταμάρες είναι αυτά. Γιατί κάποιος για να τα πει αυτά πρέπει να σε γνωρίζει καταρχάς, να ξέρει τι άνθρωπος είσαι. Και να γνωρίζει και τη Δέσποινα και εμένα σε προσωπικό επίπεδο, το πώς είμαστε. Όχι να παίζει με τις εικόνες. Αυτοί ταυτίζουν τις εικόνες. Πιάνουν τις εικόνες, δεν πιάνουν τον άνθρωπο. Πιάνουν τη Βανδή, δεν πιάνουν τη Δέσποινα. Πιάνουν τον Μπισμπίκη, δεν πιάνουν τον Βασίλη. Και εκεί υπάρχει μεγάλο θέμα».






0 ΣΧΟΛΙΑ