Συναγερμός: Εξουδετερώθηκε πύραυλος λίγο πριν μπει στη Τουρκία – Το Ισραήλ μπαίνει στον Λίβανο, αναβλήθηκε η κηδεία του Χαμενεΐ

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η περιοχή μοιάζει να κινείται πλέον με ρυθμό «σπασμένης αλυσίδας»: κάθε κρίκος που τραβιέται σε ένα σημείο, σπάει αλλού με νέα ένταση. Στην πέμπτη ημέρα της σύγκρουσης που έχει ξεσπάσει ανάμεσα σε Ιράν, Ισραήλ και ΗΠΑ, τα γεγονότα των τελευταίων ωρών δείχνουν κλιμάκωση σε τρία διαφορετικά επίπεδα – αέρα, ξηρά και θάλασσα – με παράλληλες επιπτώσεις σε ασφάλεια, μεταφορές και ενέργεια.

Αναχαίτιση βαλλιστικού πριν εισέλθει στην Τουρκία

Στην Άγκυρα, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ανακοίνωσε ότι βαλλιστικός πύραυλος που εκτοξεύτηκε από το Ιράν διέσχισε τον εναέριο χώρο του Ιράκ και της Συρίας και κατευθύνθηκε προς την Τουρκία, όμως εξουδετερώθηκε πριν εισέλθει στον τουρκικό εναέριο χώρο. Σύμφωνα με την ίδια ενημέρωση, η αναχαίτιση αποδίδεται σε στοιχεία αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας του ΝΑΤΟ που έχουν αναπτυχθεί στην Ανατολική Μεσόγειο. Διαβάστε εδώ την ιστορία των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο και τον ρόλο τους στην εισβολή των Τούρκων.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη έχει ιδιαίτερη βαρύτητα για δύο λόγους: πρώτον, γιατί δείχνει ότι το «τόξο» της σύγκρουσης πλησιάζει σε εναέριους διαδρόμους που αγγίζουν άμεσα χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, και δεύτερον, γιατί αναδεικνύει τον ρόλο των συμμαχικών αμυντικών υποδομών στην Ανατολική Μεσόγειο, που πλέον λειτουργούν όχι θεωρητικά, αλλά επιχειρησιακά.

Το Ισραήλ εντείνει τις κινήσεις στον νότιο Λίβανο

Στο μέτωπο του Λιβάνου, το σκηνικό παραμένει εξαιρετικά εύφλεκτο. Πληροφορίες από διεθνή πρακτορεία αναφέρουν ότι ο ισραηλινός στρατός έχει προχωρήσει σε εκτεταμένες οδηγίες εκκένωσης σε τμήματα του νότιου Λιβάνου, ζητώντας από κατοίκους να κινηθούν βορειότερα, ενώ γίνεται λόγος και για προώθηση/κατάληψη στρατηγικών υψωμάτων στο πλαίσιο των επιχειρήσεων.

Η εικόνα που σχηματίζεται είναι ότι το Ισραήλ επιδιώκει να περιορίσει επιχειρησιακά την πίεση από ένοπλες οργανώσεις που δρουν στην περιοχή, την ώρα που ο πόλεμος «ανοίγει» σε βάθος και σε άλλες κατευθύνσεις. Με απλά λόγια: δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά για αλληλουχία κινήσεων που τροφοδοτούν περαιτέρω κλιμάκωση. Η κηδεία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, που είχε προγραμματιστεί να γίνει σήμερα στην Τεχεράνη, αναβλήθηκε, σύμφωνα με τις τελευταίες ενημερώσεις.

Νέος συναγερμός στην Aramco και το ενεργειακό ντόμινο

Παράλληλα, η οικονομική διάσταση του πολέμου γίνεται όλο και πιο ορατή. Ρεπορτάζ αναφέρουν νέο πλήγμα/απόπειρα πλήγματος που αφορά εγκαταστάσεις της Saudi Aramco στο Ras Tanura, έναν από τους πιο κρίσιμους ενεργειακούς κόμβους της περιοχής. Ακόμη και όταν οι ζημιές είναι περιορισμένες ή όταν οι επιθέσεις δεν επιτυγχάνουν τον στόχο τους, η ίδια η απειλή αυξάνει το ρίσκο, ανεβάζει το κόστος ασφάλισης μεταφορών και δημιουργεί νευρικότητα στις αγορές. Σε τέτοιες συνθήκες, αρκεί μία «ρωγμή» στην αίσθηση σταθερότητας για να προκαλέσει αλυσιδωτές συνέπειες σε τιμές, εφοδιασμό και ναυτιλία.

Το πιο κρίσιμο ίσως σημείο είναι η θάλασσα και ειδικά τα Στενά του Ορμούζ. Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι αμερικανικά πολεμικά πλοία είναι έτοιμα να συνοδεύσουν/προστατεύσουν τάνκερ που διέρχονται από το πέρασμα, καθώς εντείνεται η ανησυχία για διακοπή της ναυσιπλοΐας. Το Ορμούζ δεν είναι απλώς ένα «σημείο στον χάρτη», είναι ο λαιμός του μπουκαλιού για σημαντικό τμήμα της παγκόσμιας ροής πετρελαίου και LNG. Κάθε δήλωση περί συνοδειών ή στρατιωτικής εμπλοκής στη διέλευση εμπορικών πλοίων σημαίνει ότι ο πόλεμος περνά σε φάση όπου η γεωπολιτική πίεση ακουμπά άμεσα την καθημερινότητα των οικονομιών.

Στην Ανατολική Μεσόγειο, η Κύπρος μετατρέπεται σε κομβικό σημείο αμυντικής παρουσίας συμμάχων. Η Βρετανία ανακοίνωσε ότι αναπτύσσει ελικόπτερα με δυνατότητες αντιμετώπισης drones και ότι το αντιτορπιλικό αεράμυνας HMS Dragon θα κινηθεί προς την περιοχή. Παράλληλα, ευρωπαϊκές πηγές κάνουν λόγο για αποστολή ή ενίσχυση μέσων και από άλλες χώρες με στόχο την προστασία και την αποτροπή.

Το κοινό νήμα όλων των παραπάνω δεν είναι μία μεμονωμένη επίθεση ή μία δήλωση ηγέτη. Είναι η ταυτόχρονη πίεση σε πολλά σημεία: άμυνα/αναχαιτίσεις στον αέρα, προώθηση δυνάμεων στη στεριά, απειλές και χτυπήματα σε ενεργειακές εγκαταστάσεις, και ανοιχτό ενδεχόμενο στρατιωτικοποίησης της ναυσιπλοΐας. Όταν αυτά συμβαίνουν μαζί, ο κίνδυνος δεν είναι μόνο «τι θα γίνει αύριο», αλλά το πόσο εύκολα ένα τοπικό επεισόδιο μπορεί να γίνει γεγονός διεθνούς κλίμακας.