Τα ζευγάρια που βρίσκονταν στη μοιραία αμαξοστοιχία στα Τέμπη και τους χώρισε ο θάνατος

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Συμπληρώθηκαν τρία χρόνια από τη θλιβερή νύχτα που ο χρόνος σταμάτησε στα Τέμπη. Ήταν 28 Φεβρουαρίου όταν δύο τρένα βρέθηκαν να κινούνται για πολλή ώρα στην ίδια τροχιά, οδηγούμενα στη μοιραία σύγκρουση που αφαίρεσε τη ζωή από 57 συνανθρώπους μας. Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, σπίτια ορφάνεψαν, μελλοντικά σχέδια ακυρώθηκαν και μια ολόκληρη χώρα βυθίστηκε στη θλίψη. Μεταξύ των θυμάτων υπήρξαν παιδιά, γονείς, αδέλφια και σύζυγοι, ενώ πολλοί άνθρωποι έχασαν για πάντα το στήριγμά τους. Σύντροφοι που επέζησαν βιώνουν καθημερινά την απώλεια και συμμετέχουν στα συλλαλητήρια για τα 57 θύματα, απαιτώντας δικαιοσύνη και σαφείς απαντήσεις.

Η περίπτωση της Αθηνάς προκάλεσε ρίγη συγκίνησης σε όλη τη χώρα. Πριν τη σύγκρουση, απευθύνθηκε στον άνδρα της λέγοντας: «Νίκο, το μωρό». Από τύχη, το βρέφος τους δεν βρισκόταν στο τρένο εκείνο το βράδυ, όμως η μητέρα του δεν κατάφερε να σωθεί. Ο σύζυγός της ενημερώθηκε για τον χαμό της από ειδικούς την ημέρα που την αποχαιρετούσαν στην κηδεία. Σήμερα, εκείνος μεγαλώνει τον μικρό Νίκο έχοντας στο πλευρό του τη μητέρα της Αθηνάς, διατηρώντας άσβεστη τη μνήμη της.

Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και ο Νίκος Ναλμπαντής, ο οποίος εκτελούσε χρέη μηχανοδηγού στην επιβατική αμαξοστοιχία. Η σύντροφός του τον μνημονεύει διαρκώς μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, ανεβάζοντας κοινές τους φωτογραφίες και γράφοντας χαρακτηριστικά: «Όλα ανούσια χωρίς εσένα».

Η Ιφιγένεια Μήτσκα ταξίδευε μαζί με τον αγαπημένο της, με τον οποίο ετοίμαζαν την κοινή τους ζωή. Ενώ εκείνος βγήκε ζωντανός από τα βαγόνια, η Ιφιγένεια δεν είχε την ίδια τύχη. Ο Φάνης Ξανθόπουλος έχει περιγράψει τις εφιαλτικές στιγμές, καταγγέλλοντας καθυστερήσεις των σωστικών συνεργείων και την απόγνωση των επιβατών που προσπαθούσαν να απεγκλωβιστούν μόνοι τους. Όπως δήλωσε: «Όλα πήγαν λάθος. Όλα. Δεν μπήκε κανείς στα βαγόνια, δε μας βοήθησε κανείς. Μόνοι σπάσαμε τα τζάμια. Ψάχναμε μέσα στο σκοτάδι να δούμε τι γίνεται. Μπήκαν 3-4 ώρες μετά στα συντρίμμια να βγάλουν πτώματα. Εμείς δε θέλουμε πτώματα. Θέλουμε να μπει μέσα και να σώσει εκείνη την ώρα όσους περισσότερους μπορεί».

Η 20χρονη Κλαούντια Λάτα βρισκόταν στο τρένο με τον σύντροφό της, ο οποίος λίγο πριν τη σύγκρουση είχε πάει σε άλλο βαγόνι προς αναζήτηση θέσεων. Η τελευταία φράση της που του έμεινε αξέχαστη ήταν: «Πήγαινε τώρα». Λίγο μετά, η δύναμη της σύγκρουσης τον έριξε στο πάτωμα, αλλά κατάφερε να επιζήσει, σε αντίθεση με την Κλαούντια. Ο ίδιος περιέγραψε τη φρίκη λέγοντας: «Δεν κατάλαβα καν τι είχε συμβεί, απλά ένιωσα μία μάζα σιδερικών να έρχεται κατά πάνω μου και να με τσαλαπατάει. Ευτυχώς είχα άγιο και δεν τραυματίστηκα. Εγώ ξύπνησα λόγω των καπνών. Αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζω αναπνευστικά προβλήματα. Άρχισαν να με κλωτσάνε κάποια πόδια μέσα από τα σίδερα. Σε κάποια φάση, έκλεισα τα μάτια μου και είπα ότι θα καώ ζωντανός. Ταυτόχρονα σκεφτόμουν την Κλαούντια. Δεν είχα καταλάβει τι είχε συμβεί γιατί ήταν όλα σκοτεινά. Εγώ είχα απλά σοκαριστεί. Κάποιοι φώναζαν ότι καιγόμασταν».

Η Αναστασία Αδαμίδου, απόφοιτος της Οδοντιατρικής Σχολής του Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μπήκε στο τρένο με προορισμό τη Θεσσαλονίκη, έχοντας μόλις ανταλλάξει ένα φιλί με τον Δημήτρη. Κανείς τους δεν γνώριζε ότι θα ήταν το τελευταίο.

Τον άνθρωπό της έχασε και η Κατερίνα. Ο Δημήτρης Μασσαλής, μηχανοδηγός της επιβατικής αμαξοστοιχίας, δεν επέστρεψε ποτέ. «Θα είσαι πάντα ο μηχανοδηγός της καρδιάς μου», έγραψε σε ανάρτησή της, αποχαιρετώντας τον σύντροφο και καλύτερό της φίλο.

 

Η Βάια Μπλέκα άφησε πίσω της σύζυγο και δύο παιδιά.

Είχε επιβιβαστεί στο τρένο για να ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη και από εκεί να πετάξει στις ΗΠΑ, όπου θα περνούσε τρεις εβδομάδες με τον άντρα της, στέλεχος της Πολεμική Αεροπορία, που υπηρετούσε εκεί στο πλαίσιο διακρατικής συνεργασίας. Η βαλίτσα της δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό της.