24 ώρες μέσα στις πιο σκληρές φυλακές του κόσμου στο Ελ Σαλβαδόρ

Ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του διεθνούς μέσου Badabun φέρνει στο φως τις σοκαριστικές συνθήκες διαβίωσης μέσα στο CECOT (Κέντρο Περιορισμού της Τρομοκρατίας), τη διαβόητη φυλακή υψίστης ασφαλείας που δημιούργησε ο πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ, Ναγίμπ Μπουκέλε. Η κάμερα κατέγραψε καρέ-καρέ ένα πλήρες 24ωρο μέσα σε έναν μηχανισμό που έχει σχεδιαστεί για να εκμηδενίζει κάθε έννοια προνομίου, επιβάλλοντας απόλυτη πειθαρχία.

Μέσα στις φυλακές του Μπουκέλε

Η ημέρα για τους χιλιάδες κρατούμενους, μέλη των αιμοσταγών συμμοριών, ξεκινά αμείλικτα στις 04:00 το πρωί. Με το σύνθημα των φρουρών, εκατοντάδες άνδρες μέσα σε κάθε πτέρυγα λαμβάνουν τη θέση καταμέτρησης. Η εικόνα είναι απόκοσμη: όλοι οι κρατούμενοι σχηματίζουν ένα ενιαίο ανθρώπινο «μπλοκ» μέσα στο κελί. «Κανείς δεν μιλάει, κανείς δεν κινείται», αναφέρει το ρεπορτάζ, περιγράφοντας μια ατμόσφαιρα όπου ο θόρυβος απαγορεύεται αυστηρά.

45 λεπτά για 100 ανθρώπους

Μετά την καταμέτρηση, ακολουθεί η διαδικασία της καθαριότητας. Ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός, καθώς περίπου 80 έως 100 κρατούμενοι που μοιράζονται τον ίδιο χώρο, έχουν συνολικά μόλις 45 λεπτά για να χρησιμοποιήσουν το μπάνιο με κρύο νερό. Η διαδικασία γίνεται με στρατιωτική ακρίβεια, χωρίς καμία παρέκκλιση από το χρονοδιάγραμμα.

VIRAL

Προεδρικό Μέγαρο: Τα τετ α τετ των πολιτικών, οι απουσίες και οι «grande» εμφανίσεις στην δεξίωση

Αποκάλυψη για το έγκλημα στην Σύρο: Πριν μια βδομάδα είχε γίνει διάρρηξη στο σπίτι του 42χρονου δράστη [βίντεο]

Σοβαρή καταγγελία στον Χαριτάτο: «Έχω στοιχεία του ομαδικού βιασμού μου και η δικαιοσύνη τους απαλλάσσει αναιτιολόγητα» – Βίντεο

Το λιτό συσσίτιο: «Ούτε περισσεύει, ούτε λείπει»

Η διατροφή των κρατουμένων είναι κομμένη στα μέτρα της επιβίωσης και τίποτα παραπάνω. Το πρωινό αποτελείται από δύο τορτίγιες, “casamiento” (το παραδοσιακό μείγμα ρυζιού και φασολιών) και λίγη κρέμα. «Δεν υπάρχει κοτόπουλο, δεν υπάρχει κρέας, δεν υπάρχουν πολυτέλειες», τονίζει ο ανταποκριτής. Το φαγητό είναι ακριβώς όσο χρειάζεται για να συντηρηθούν, χωρίς να σπαταλάται ούτε ψίχουλο.

Η φιλοσοφία του «απόλυτου ελέγχου»

Η μετακίνηση των κρατουμένων μέσα στις πτέρυγες αποτελεί μια επίδειξη ισχύος του κράτους. Οι κρατούμενοι περπατούν σκυφτοί, με τα χέρια δεμένα, ακολουθώντας τυφλά τις εντολές. Ο υπεύθυνος ασφαλείας της φυλακής είναι ξεκάθαρος: «Πηγαίνεις εκεί που θέλω εγώ να πας, όχι εκεί που θέλεις εσύ».

Η διοίκηση της φυλακής απαντά στις επικρίσεις περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων: «Τους προσφέρουμε μια ανθρώπινη μεταχείριση – την ανθρωπιά που εκείνοι δεν έδειξαν ποτέ στα θύματά τους. Δεν είναι εκδίκηση, είναι η συνέπεια των πράξεών τους».

Το «Μοντέλο Μπουκέλε»

Ο πρόεδρος Ναγίμπ Μπουκέλε έχει καταφέρει να μεταμορφώσει τη χώρα από «πρωτεύουσα των δολοφονιών» σε έναν αναπτυσσόμενο τουριστικό προορισμό, προωθώντας τη στρατηγική “Surf City”. Οι άλλοτε επικίνδυνες ακτές του Ειρηνικού σφύζουν πλέον από Αμερικανούς τουρίστες και επενδύσεις, καθώς η δραστική μείωση της εγκληματικότητας επέτρεψε στους πολίτες να κυκλοφορούν ελεύθερα τη νύχτα χωρίς τον φόβο των συμμοριών MS-13 και Barrio 18.

Ωστόσο, αυτή η «ασφάλεια» συνοδεύεται από ένα βαρύ τίμημα. Σύμφωνα με διεθνή μέσα όπως η Le Monde και το ARTE, το Ελ Σαλβαδόρ κατέχει πλέον το παγκόσμιο ρεκόρ εγκλεισμού, με το 2% του πληθυσμού του να βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα. Οι επικριτές του μοντέλου κάνουν λόγο για μια «δικτατορία της ασφάλειας», όπου η κατάσταση έκτακτης ανάγκης επιτρέπει αυθαίρετες συλλήψεις χωρίς ένταλμα ή δίκη.

Υπολογίζεται ότι χιλιάδες αθώοι έχουν παγιδευτεί στο σύστημα, συχνά λόγω λανθασμένης ταυτοποίησης ή ανώνυμων καταγγελιών, ενώ οι συνθήκες σε άλλες φυλακές του κράτους (πέραν του πρότυπου CECOT) περιγράφονται ως εφιαλτικές, με αναφορές για βασανιστήρια και έλλειψη ιατρικής φροντίδας.

Παρά τις αντιδράσεις για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το μοντέλο εξαγωγής της σωφρονιστικής πολιτικής του Μπουκέλε φαίνεται να βρίσκει υποστηρικτές διεθνώς. Η κυβέρνηση του Ελ Σαλβαδόρ υπεραμύνεται των «μέγα-φυλακών» της, παρουσιάζοντάς τις ως λύση ακόμη και για τις απελάσεις των ΗΠΑ υπό τη διοίκηση Τραμπ, προσφέροντας υποδομές για τη φιλοξενία επικίνδυνων κακοποιών με το αζημίωτο. Για τους υποστηρικτές του, ο Μπουκέλε είναι ο ήρωας που «καθάρισε» τη χώρα· για τους πολέμιους του, ένας αυταρχικός ηγέτης που θυσίασε τη δημοκρατία στον βωμό μιας εύθραυστης ειρήνης.