Άγιοι Ακύλας και Πρίσκιλλα: Το ζεύγος που έκανε τον Χριστόδουλο να προτείνει τη 13η Φεβρουαρίου για γιορτή των ερωτευμένων

Στις 13 Φεβρουαρίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Αγίων Ακύλα και Πρίσκιλλας, ενός ιερού συζυγικού ζεύγους που κατέχει ξεχωριστή θέση στην εκκλησιαστική παράδοση ως πρότυπο πίστης, αφοσίωσης και έμπρακτης αγάπης. Η κοινή πορεία τους στη ζωή και στο μαρτύριο προβάλλεται ως υπόδειγμα χριστιανικού γάμου, θεμελιωμένου στην ενότητα και τη θυσιαστική διάθεση.

Οι δύο Άγιοι ήταν Ιουδαίοι στην καταγωγή και προέρχονταν από τον Πόντο. Τα πρώτα χρόνια της ζωής τους τα πέρασαν στη Ρώμη. Ωστόσο, όταν ήταν αυτοκράτορας ο Κλαύδιος, εκδόθηκε διάταγμα που υποχρέωνε τους Ιουδαίους να εγκαταλείψουν την πόλη. Έτσι, ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα αναγκάστηκαν να μετακινηθούν και εγκαταστάθηκαν στην Κόρινθο, όπου εργάζονταν ως σκηνοποιοί, κατασκευάζοντας υφάσματα και σκηνές.

Καθοριστική για τη ζωή τους υπήρξε η συνάντησή τους με τον Απόστολος Παύλος κατά τη δεύτερη αποστολική του περιοδεία. Το γεγονός αυτό περιγράφεται αναλυτικά στις Πράξεις των Αποστόλων (18, 1-4). Ο Παύλος, φτάνοντας από την Αθήνα στην Κόρινθο, βρήκε στον Ακύλα έναν άνθρωπο με κοινή καταγωγή και το ίδιο επάγγελμα. Η επαγγελματική τους συγγένεια έγινε αφορμή για βαθύτερη πνευματική σχέση. Ο Απόστολος έμεινε στο σπίτι τους και εργάστηκε μαζί τους, ενώ ταυτόχρονα κήρυττε κάθε Σάββατο στη συναγωγή, προσπαθώντας να πείσει Ιουδαίους και Έλληνες για το μήνυμα του Χριστού.

Το ζεύγος Άγιος Ακύλας και Αγία Πρίσκιλλα

Το ζευγάρι δεν περιορίστηκε σε μια απλή φιλοξενία. Για περίπου δεκαέξι μήνες στάθηκαν έμπρακτοι συνεργάτες του Παύλου στο ιεραποστολικό του έργο. Η οικία τους μετατράπηκε σε κέντρο συνάντησης των πρώτων χριστιανών, συμβάλλοντας στη δημιουργία μιας δυναμικής εκκλησιαστικής κοινότητας. Η συμβολή τους ήταν τόσο σημαντική, ώστε ο Απόστολος αναφέρεται με ευγνωμοσύνη στο πρόσωπό τους στην Προς Ρωμαίους Επιστολή (16, 3-4), τονίζοντας ότι «υπέρ της ψυχής του τον εαυτών τράχηλον υπέθηκαν», δηλαδή έθεσαν σε κίνδυνο τη ζωή τους για χάρη του.

VIRAL

Καθεστώς μαφίας σε χωριό στην Μεσσηνία: «Μας αφήναν χωρίς νερό, έβαζαν φωτιές…» – Συγκλονίζουν οι κάτοικοι [βίντεο]

Τρόμος στην Κυψέλη: Ο χρόνος και ο μηχανισμός θανάτου της γυναίκας – Μεταφέρθηκε η βαλίτσα με την σορό στο σημείο; [βίντεο]

Συναγερμός στην Ημαθία: Ανησυχία για την εξαφάνιση της 15χρονης Ραφαέλλας – Εκδόθηκε missing alert

Αργότερα, ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα ακολούθησαν τον Παύλο στην Έφεσο, όπου συνέχισαν το έργο της διάδοσης του Ευαγγελίου σε ένα περιβάλλον έντονα ειδωλολατρικό και εχθρικό προς τη νέα πίστη. Παρά τις αντιδράσεις και τις δυσκολίες, παρέμειναν ακλόνητοι, αποδεικνύοντας ότι η κοινή τους αγάπη προς τον Χριστό ήταν η δύναμη που τους ένωνε και τους ενίσχυε.

Στη συνέχεια επέστρεψαν στη Ρώμη, όπου εξακολούθησαν να διδάσκουν και να στηρίζουν τις χριστιανικές κοινότητες. Η παράδοση αναφέρει ότι και οι δύο βρήκαν μαρτυρικό θάνατο, σφραγίζοντας με το αίμα τους την πίστη που υπηρέτησαν σε όλη τους τη ζωή. Η θυσία τους επισφράγισε την ενότητά τους όχι μόνο ως σύζυγοι αλλά και ως συναγωνιστές στην πίστη.

Η Εκκλησία αναγνωρίζει στους Αγίους Ακύλα και Πρίσκιλλα το πρότυπο του ιδανικού χριστιανικού γάμου. Η μεταξύ τους σχέση δε βασιζόταν μόνο σε ανθρώπινα συναισθήματα, αλλά είχε στο κέντρο της τον Χριστό. Η κοινή τους πορεία, η συνεργασία, η φιλοξενία, η ιεραποστολική δράση και το μαρτύριο αναδεικνύουν την ουσία της συζυγικής ενότητας ως πνευματικής κοινωνίας.

Για τον λόγο αυτό, η μνήμη τους προβάλλεται συχνά ως αυθεντική ορθόδοξη πρόταση για τη «γιορτή των ερωτευμένων», σε αντιδιαστολή με την κοσμική διάσταση που έχει λάβει η ημέρα του Άγιος Βαλεντίνος. Οι Άγιοι Ακύλας και Πρίσκιλλα αποτελούν διαχρονικό σύμβολο πίστης, αφοσίωσης και αγάπης που δεν περιορίζεται σε εκδηλώσεις, αλλά εκφράζεται ως κοινή πορεία ζωής και θυσίας.

Η πρόταση του Χριστόδουλου

Το 2000, ο μακαριστός Χριστόδουλος, ως Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, επιχείρησε να δώσει μια διαφορετική πνευματική διάσταση στη λεγόμενη «γιορτή των ερωτευμένων». Στο πλαίσιο της προσπάθειάς του να φέρει τη νεολαία πιο κοντά στην Εκκλησία, πρότεινε η 13η Φεβρουαρίου — ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Άγιος Ακύλας και Αγία Πρίσκιλλα — να προβάλλεται ως η αυθεντική ορθόδοξη γιορτή των ερωτευμένων ζευγαριών.

Η πρόταση αυτή βασίστηκε στο γεγονός ότι οι δύο Άγιοι αποτελούν πρότυπο συζυγικής ενότητας, πίστης και κοινής πνευματικής πορείας. Σε αντίθεση με την περισσότερο εμπορική διάσταση που έχει λάβει η 14η Φεβρουαρίου, η Εκκλησία προβάλλει το παράδειγμα του Ακύλα και της Πρίσκιλλας ως έκφραση θυσιαστικής αγάπης και αμοιβαίας στήριξης μέσα στον γάμο.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ο Άγιος Ακύλας τιμάται και στις 14 Ιουλίου, ημερομηνία κατά την οποία επαναλαμβάνεται η μνήμη του στο εκκλησιαστικό εορτολόγιο.

Απολυτίκιον

Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.

Χριστὸν ἀγαπήσαντες καὶ φωτισθέντες τὸν νοῦν, τὴ πίστει ἐνούμενοι καὶ συζυγία σεμνή, Ἀκύλας καὶ Πρισκίλλα ἤσαν μὲν προεστῶτες ἐκκλησίας κατ’ οἶκον, Παύλου δὲ τοῦ φωστῆρος συνεργοὶ καὶ προστᾶται. Διὸ αὐτοὺς τιμήσωμεν καὶ μιμησώμεθα.