Λάκης Λαζόπουλος υπέρ Καρυστιανού στο θέμα των αμβλώσεων με υποσημείωση
Μέσα από την εκπομπή του «Αλ Τσαντίρι Νιουζ», ο Λάκης Λαζόπουλος επέλεξε να μην μασήσει τα λόγια του, παρεμβαίνοντας σε ένα από τα πιο ευαίσθητα και πολυσυζητημένα θέματα των τελευταίων ημερών. Με αφορμή τις αντιδράσεις που προκάλεσαν οι θέσεις της Μαρίας Καρυστιανού για το δικαίωμα των γυναικών στην αυτοδιάθεση του σώματός τους, ο δημιουργός στάθηκε στο πλευρό της, δίνοντας όμως μια νέα, σκληρά ρεαλιστική διάσταση στο πρόβλημα.
Για τον Λαζόπουλο, η συζήτηση γύρω από τις αμβλώσεις δεν μπορεί να εξαντλείται σε ηθικοπλαστικές αναλύσεις ή θρησκευτικές αγκυλώσεις. Αντίθετα, θεωρεί ότι πρόκειται για ένα βαθιά κοινωνικό και οικονομικό ζήτημα που συνδέεται άρρηκτα με τη διαβίωση του μέσου Έλληνα πολίτη.
«Δεν υπάρχουν λεφτά για να μεγαλώσουν παιδιά»
Η ατάκα του Λάκη Λαζόπουλου που «έγραψε» και αναπαράχθηκε ταχύτατα στα social media ήταν σαφής: «Οι περισσότερες αμβλώσεις γίνονται γιατί οι άνθρωποι δεν έχουν λεφτά για να μεγαλώσουν το παιδί αυτό». Με αυτή τη φράση, ο Λαζόπουλος ανέδειξε την οικονομική απόγνωση ως τον κύριο παράγοντα πίσω από την απόφαση μιας γυναίκας ή ενός ζευγαριού να διακόψει μια κύηση.
VIRAL
Το συγκεκριμένο απόσπασμα έγινε αμέσως viral, με το βίντεο του χρήστη nick_beli στο TikTok να καταγράφει το επίμαχο στιγμιότυπο της τοποθέτησης και να συγκεντρώνει χιλιάδες προβολές και σχόλια μέσα σε ελάχιστες ώρες. Στο βίντεο φαίνεται ο δημιουργός να μιλά με πάθος, εξηγώντας ότι το κράτος και η κοινωνία συχνά εθελοτυφλούν μπροστά στην ωμή πραγματικότητα. Η ακρίβεια, οι χαμηλοί μισθοί και η εργασιακή ανασφάλεια καθιστούν το μεγάλωμα ενός παιδιού έναν άθλο που πολλοί αδυνατούν να φέρουν εις πέρας. «Γιατί δεν μιλάτε γι’ αυτό;» αναρωτήθηκε οργισμένος στο κλιπ που σάρωσε το διαδίκτυο, στρέφοντας τα βέλη του προς όσους κατακρίνουν τις αμβλώσεις χωρίς να προσφέρουν λύσεις επιβίωσης.
Υπογεννητικότητα και η υποκρισία του δημόσιου διαλόγου
Ο Λάκης Λαζόπουλος συνέδεσε ευθέως το θέμα των αμβλώσεων με το μείζον πρόβλημα της υπογεννητικότητας στη χώρα μας. Σημείωσε ότι ενώ οι πολιτικοί και οι θεσμοί εκφράζουν την ανησυχία τους για τη γήρανση του πληθυσμού, σπάνια εστιάζουν στα αίτια που αποτρέπουν τους νέους ανθρώπους από το να δημιουργήσουν οικογένεια.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το θέμα των αμβλώσεων θα έπρεπε να αποτελεί θέμα διαβούλευσης σε άμεση συνάρτηση με την οικονομική στήριξη των γονιών. Η υπογεννητικότητα δεν αντιμετωπίζεται με απαγορεύσεις ή κηρύγματα, αλλά με τη διασφάλιση ενός περιβάλλοντος όπου το παιδί δεν θα θεωρείται «πολυτέλεια» ή οικονομικό βάρος. Η κριτική του ήταν αμείλικτη: είναι εύκολο να μιλάς για «δημογραφικό πρόβλημα», αλλά είναι δύσκολο να μιλάς για το πώς ένα ζευγάρι θα αγοράσει το γάλα του μωρού του στο τέλος του μήνα.
Η στήριξη στη Μαρία Καρυστιανού
Η αναφορά του στη Μαρία Καρυστιανού δεν ήταν τυχαία. Ο Λαζόπουλος αναγνώρισε στο πρόσωπό της μια φωνή που τολμά να μιλά για τα αυτονόητα, κόντρα στα συντηρητικά ανακλαστικά μέρους της κοινωνίας. Υπογράμμισε ότι η στήριξή του αφορά το δικαίωμα της επιλογής, το οποίο όμως συχνά στραγγαλίζεται από την οικονομική ανάγκη. Αυτή η «υποσημείωση» του Λαζόπουλου για το χρήμα ως καθοριστικό παράγοντα στις αμβλώσεις, δίνει μια άλλη βαρύτητα στο επιχείρημα της Καρυστιανού. Δεν είναι μόνο η ελευθερία του σώματος, είναι και η ελευθερία από την ανέχεια.
Ένα ζήτημα που αφορά όλους
Κλείνοντας την τοποθέτησή του με μια φόρτιση που αντανακλά την κοινωνική αγωνία, ο Λάκης Λαζόπουλος τόνισε με έμφαση ότι αυτό δεν είναι ένα ζήτημα που περιορίζεται στις τέσσερις τοίχους ενός σπιτιού ή στην ιδιωτικότητα μιας γυναίκας, αλλά ένα θέμα που αφορά βαθιά όλους μας ως οργανωμένο σύνολο. Η επίμονη και ηχηρή σιωπή γύρω από τις οικονομικές αιτίες των αμβλώσεων αποτελεί, κατά τον ίδιο, μια συστηματική μορφή συγκάλυψης της παταγώδους αποτυχίας του κοινωνικού κράτους να προσφέρει τις βασικές εγγυήσεις ασφαλείας στους πολίτες του.
Διαβάστε επίσης
«Είναι ένα θέμα που αφορά όλους. Γιατί δεν μιλάτε γι’ αυτό;» ήταν η καταληκτική και προκλητική του ερώτηση, απευθυνόμενος τόσο στην πολιτική ηγεσία όσο και στους θεσμούς που συχνά εξαντλούνται σε θεωρητικές αναλύσεις, καλώντας τους σε μια ειλικρινή συζήτηση χωρίς τις παρωπίδες του συντηρητισμού ή της επικοινωνιακής διαχείρισης. Το μήνυμα που εξέπεμψε ήταν κρυστάλλινο και αδιαπραγμάτευτο: Αν πραγματικά η κοινωνία και η πολιτεία επιθυμούν λιγότερες αμβλώσεις και την αντιστροφή της φθίνουσας πορείας των γεννήσεων, η λύση δεν βρίσκεται στην ηθική καταδίκη, αλλά στην έμπρακτη διασφάλιση του δικαιώματος των ανθρώπων σε μια αξιοπρεπή ζωή, όπου η έλευση ενός παιδιού δεν θα ισοδυναμεί με οικονομική αυτοκτονία, αλλά με την απόλυτη δικαίωση της ελπίδας για το μέλλον.
0 ΣΧΟΛΙΑ