ΑΡΧΙΚΗ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑ

Σοκάρει ο γιος θύματος στη Βιολάντα: «Μπαλαντέζες πεταμένες κάτω, γυναίκα είχε κόψει τα δάχτυλά της και αποσιωπήθηκε»

Το έγγραφο-ντοκουμέντο του 2020 που έδειχνε τις παρατυπίες στις δεξαμενές
Έκρηξη στη Βιολάντα (ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ/EUROKINISSI)
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Έγγραφα της Περιφέρειας Θεσσαλίας φέρνουν στο φως κρίσιμα δεδομένα για τη λειτουργία της εταιρείας «Βιολάντα», καθώς διαπιστώνεται η «μη συμβατότητα» των δύο υπόγειων δεξαμενών προπανίου. Πρόκειται για τις εγκαταστάσεις από τις οποίες ξεκίνησε η διαρροή που οδήγησε στην έκρηξη. Παράλληλα, αποκαλύπτεται ότι η άδεια λειτουργίας είχε εκδοθεί με ρητή προθεσμία δύο ετών, προκειμένου το εργοστάσιο στα Τρίκαλα να προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες συμμόρφωσης.

Τα έγγραφα της Περιφέρειας για τη «μη συμβατότητα» των δεξαμενών προπανίου

«Τη μη συμβατότητα της λειτουργίας της βιοτεχνίας όσον αφορά την τοποθέτηση των δύο υπόγειων δεξαμενών 9.000 λίτρων σε απόσταση μικρότερη των 3 μέτρων από τα όρια ιδιοκτησίας και την τοποθέτηση δύο υπέργειων δεξαμενών 5.000 λίτρων και 9.000 λίτρων σε απόσταση μικρότερη των 7,5 μέτρων από τα όρια ιδιοκτησίας σύμφωνα με τις αποστάσεις που προβλέπεται στην Υ.Α Αριθμ. Δ3/14858/93 /ΦΕΚ 477 Β’)».

Στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται πως «προκειμένου να εξετάσουμε τη χορήγηση προσωρινής άδειας λειτουργίας για τεχνική ανασυγκρότηση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 του Ν.3982/2011 και ο φορέας της δραστηριότητας να συμμορφωθεί με την ισχύουσα νομοθεσία (για τις αποστάσεις των δεξαμενών από τα όρια ιδιοκτησίας) υπέβαλε στην Υπηρεσία μας με τη σχετ (14) αίτηση τα απαιτούμενα δικαιολογητικά όπως περιγράφονται στο σχετ. (15) έγγραφό μας».

Το δεύτερο έγγραφο αποτελεί την χορήγηση άδειας λειτουργίας «με προθεσμία για τεχνική ανασυγκρότηση (με την επαναποτοθέτηση δεξαμενών υγραερίου σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία) της βιοτεχνίας παρασκευής μπισκότων». Στην απόφαση αυτή δίνεται προθεσμία δύο ετών για να συμμορφωθεί η επιχείρηση με τους κανόνες ασφαλείας και με την προβλεπόμενη νομοθεσμία. Αναφέρεται, δε, πως «κατά την διάρκεια της προθεσμίας αυτής επιτρέπεται η λειτουργία της βιοτεχνίας με την επιφύλαξη της τήρησης των κείμενων διατάξεων και με τους εξής όρους:

Να υπάρχουν και να διατηρούνται σε καλή κατάσταση τα αναγκαία μέτρα ασφαλείας για τη ζωή και την υγεία των εργαζομένων καθώς και των περιοίκων και των καταναλωτών (π.χ. τοποθέτηση προστατευτικών περιφραγμάτων προ των μηχανημάτων που κινούνται επικίνδυνα, εξασφάλιση επαρκούς φωτισμού και αερισμού στο χώρο εργασίας, πρόχειρο φαρμακείο, κ.λπ.).

  • Να λαμβάνονται όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος και για την μη πρόκληση ενοχλήσεων στους περιοίκους, και να τηρούνται τα προβλεπόμενα από τις διατάξεις του Π.Δ. 1180/1981 (ΦΕΚ 293Α).
  • Να τηρούνται οι αστυνομικές, υγειονομικές και του Υπουργείου Εργασίας διατάξεις.
  • Να τηρούνται οι διατάξεις του κανονισμού εσωτερικών ηλεκτρικών εγκαταστάσεων.
  • Να τηρούνται τα μέτρα πυροπροστασίας που προβλέπονται από την ΚΥΑ Α.Π 136860/1673/Φ15/2018(ΦΕΚ 6210Β)
  • Να απασχολείται το απαιτούμενο από τη Νομοθεσία προσωπικό.
  • Μέσα σε δύο χρόνια, η επιχείρηση ήταν υποχρεωμένη να «εφοδιαστεί με με άδεια δόμησης για την τοποθέτηση των δεξαμενών υγραερίου από την αρμόδια Πολεοδομική Υπηρεσία».

Θρήνος για τις πέντε νεκρές γυναίκες

Ένα βουβό “γιατί” και μια έντονη απαίτηση για απόδοση ευθυνών κυριάρχησαν στις κηδείες των θυμάτων. Ο 23χρονος Άγγελος, αποχαιρετώντας τη μητέρα του, Σταυρούλα Μπουκοβάλα, δήλωσε πως αντλεί δύναμη από τη μνήμη της για να παλέψει μέχρι την τιμωρία των υπαιτίων, τονίζοντας πως “κανείς δεν θα ησυχάσει” μέχρι τότε. Στο ίδιο μήκος κύματος και η Ελένη, κόρη της 65χρονης Αγάπης Μπουνόβα, ξέσπασε ζητώντας επίμονα δικαίωση και την παραδειγματική τιμωρία όσων ευθύνονται για την τραγωδία.

Ο γιος της Σταυρούλας περιγράφει: «Η μητέρα μου πήγαινε εκεί μόνο και μόνο για να ζήσουμε, να σπουδάσουμε, να φύγουμε. Εγώ της έλεγα να παραιτηθεί και να βρει κάτι καλύτερο. Και μου έλεγε ‘κι εσείς τι θα κάνετε;’». Η κόρη της Αγάπης θυμάται τις ίδιες αγωνίες: «Βλέπαμε πόσο κουραζόταν και της λέγαμε να σταματήσει. Η μαμά έπιασε σχετικά μεγάλη δουλειά εκεί. Ήταν 50 χρονών σχεδόν και σκεφτόταν ότι «αν φύγω τώρα, δεν θα βρω πουθενά αλλού δουλειά. Και τι να κάνω; Θα κάνω υπομονή για εσάς». Όταν έπιασε δουλειά είχαμε θέμα οικονομικό τεράστιο. Και χρειαζόμασταν τον μισθό. Εγώ ήμουν ανήλικη ακόμη όταν η μαμά πήρε δουλειά εκεί. Κι έμεινε και έκανε υπομονή να βγει στη σύνταξη. Μια σύνταξη που δεν την πήρε ποτέ».

Ο Άγγελος προσθέτει με συγκίνηση: «Μου στέρησαν ένα κομμάτι του εαυτού μου». Η μητέρα του είχε επιστρέψει στα Τρίκαλα πριν από 10 χρόνια και είχε προσληφθεί στη «Βιολάντα», όπου αντιμετώπιζε προβλήματα ασφαλείας: «Μπαλαντέζες πεταμένες κάτω όπως να ναι. Άκουγα παλαιότερα που είχα σοκαριστεί μια γυναίκα που είχε κόψει τα δάχτυλα της και αποσιωπήθηκε να το κρύψουμε. Πολλοί υπεύθυνοι δεν ήταν αρμόδιοι για τη θέση τους. Ήταν οι γνωστοί του ιδιοκτήτη».

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου