Η δημόσια «δίκη» της άμβλωσης: Το ψυχικό κόστος των γυναικών πίσω από τα σχόλια των «ειδικών» του διαδικτύου

Με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού αλλά και τη γενικότερη τάση που επικρατεί στα social media, το ζήτημα των αμβλώσεων έχει επανέλθει με ορμή στη δημόσια σφαίρα. Από τα τηλεοπτικά πάνελ μέχρι τα σχόλια στο Facebook και το X, όλοι φαίνεται να έχουν αποκτήσει μια ακλόνητη «άποψη» -δυστυχώς-. Άνθρωποι χωρίς καμία επιστημονική κατάρτιση, δημόσια πρόσωπα και «τυχάρπαστοι» σχολιαστές του πληκτρολογίου, αναλύουν με ευκολία ένα θέμα που αγγίζει τον πυρήνα της γυναικείας αυτοδιάθεσης. Όμως, πίσω από τις δογματικές κραυγές, υπάρχει μια αόρατη ομάδα ανθρώπων: οι γυναίκες που έχουν ήδη προχωρήσει σε μια τέτοια επέμβαση.

Όσα είπε η Καρυστιανού: 

Η βίαιη εισβολή στην ιδιωτικότητα

Για μια γυναίκα που έχει πάρει τη δύσκολη απόφαση μιας άμβλωσης, η πράξη αυτή αποτελεί συχνά ένα κλειστό κεφάλαιο, μια προσωπική στιγμή που απαιτεί χρόνο και ηρεμία για να ενσωματωθεί στην προσωπική της ιστορία. Όταν, λοιπόν, ανοίγει την οθόνη του κινητού της και έρχεται αντιμέτωπη με αφορισμούς, ηθικολογίες και επιθετικούς χαρακτηρισμούς από «ειδικούς» του καναπέ, η ιδιωτικότητά της παραβιάζεται βίαια.

Το κορίτσι αυτό δεν διαβάζει απλώς μια «άλλη άποψη». Διαβάζει μια δημόσια καταδίκη της δικής της επιλογής. Αυτό μπορεί να πυροδοτήσει ένα αίσθημα ανασφάλειας, κάνοντάς την να νιώθει ότι η κοινωνία την «δείχνει με το δάχτυλο», ακόμα κι αν κανείς στο περιβάλλον της δεν γνωρίζει την ιστορία της.

VIRAL

Ανείπωτο θρήνος στη κηδεία της Βασιλικής: Το τελευταίο αντίο στην 39χρονη που δολοφονήθηκε στην Καλαμάτα

Ο Γολγοθάς της Βασιλικής: Το βίντεο κλιπ που έπαιξε κρυφά και οι εξομολογήσεις της – «Μου είπε ”νομίζω, ότι κάτι μου δίνει, και αποκοιμιέμαι”»

Ανησυχία στην Εύβοια: Ποιες παραλίες έχουν γεμίσει με μέδουσες – Αποκαλυπτικά βίντεο, Live χάρτης

Το βάρος των ενοχών και η αναμόχλευση του τραύματος

Η άμβλωση, ανεξάρτητα από το πόσο συνειδητή ή απαραίτητη είναι, συνοδεύεται συχνά από μια περίοδο συναισθηματικής ευαλωτότητας. Ο δημόσιος λόγος που χρησιμοποιεί λέξεις όπως «φόνος», «ανευθυνότητα» ή «ανηθικότητα», λειτουργεί ως ένας τοξικός μηχανισμός αναμόχλευσης.

Τοξικά σχόλια για τις αμβλώσεις (Φωτογραφία: Unsplash)

• Επανατραυματισμός: Η συνεχής έκθεση σε ακραίες απόψεις μπορεί να επαναφέρει τις αναμνήσεις της διαδικασίας με τρόπο επώδυνο.
• Κοινωνικό στίγμα: Η γυναίκα αρχίζει να εσωτερικεύει την κριτική των άλλων, με αποτέλεσμα να νιώθει ντροπή για μια απόφαση που πήρε για το δικό της σώμα και τη δική της ζωή.
• Απομόνωση: Φοβούμενη την κριτική που βλέπει να ασκείται δημόσια, το κορίτσι κλείνεται στον εαυτό του και αποφεύγει να ζητήσει στήριξη, πιστεύοντας ότι δεν θα το καταλάβουν.

Η επικίνδυνη ελαφρότητα του «δημόσιου λόγου» στα social media

Το πρόβλημα εντείνεται όταν ο λόγος αυτός προέρχεται από άτομα με δημόσιο βήμα ή επιρροή. Η εξουσία που δίνει το μικρόφωνο ή οι χιλιάδες followers σε κάποιον να εκφέρει γνώμη για το σώμα μιας άλλης γυναίκας, νομιμοποιεί τον εκφοβισμό. Όταν η επιστήμη και η ενσυναίσθηση παραγκωνίζονται από τον δογματισμό, το πρώτο θύμα είναι η ψυχική υγεία.

Ένα κορίτσι που διαβάζει αυτές τις απόψεις, νιώθει ότι η πολυπλοκότητα της ζωής του ισοπεδώνεται. Κανένας σχολιαστής δεν γνωρίζει τις συνθήκες, την οικονομική κατάσταση, την ψυχολογική ετοιμότητα ή τα ιατρικά δεδομένα πίσω από κάθε περίπτωση. Κι όμως, η ευκολία με την οποία εκτοξεύονται κατηγορίες δημιουργεί ένα περιβάλλον εχθρικό, όπου η κατανόηση είναι είδος εν ανεπαρκεία.

Η «δίκη» της άμβλωσης στα social media και το τραύμα των γυναικών (Φωτογραφία: Unsplash)

Η ανάγκη για προστασία της ψυχικής ισορροπίας

Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι οι λέξεις έχουν βάρος, ειδικά όταν διασπείρονται ανεξέλεγκτα στο διαδίκτυο. Για ένα κορίτσι που έχει κάνει άμβλωση, το «scroll down» στις ειδήσεις μπορεί να μετατραπεί σε συναισθηματικό ναρκοπέδιο. Η ανάγκη για φιλτράρισμα των πληροφοριών και η απομάκρυνση από τοξικές συζητήσεις γίνεται επιτακτική για την επιβίωσή του.

Η κοινωνία οφείλει να θυμάται ότι ***το δικαίωμα στην άποψη σταματά εκεί που αρχίζει η αξιοπρέπεια και η ψυχική υγεία*** του άλλου. Κάθε φορά που κάποιος δηλώνει «κατά των αμβλώσεων» με τρόπο επιθετικό, ας σκεφτεί ότι κάπου, ένα κορίτσι τον ακούει και η καρδιά του σφίγγεται από έναν φόβο που δεν του αξίζει.

Άμβλωση: Γιατί οι γυναίκες δικάζονται μόνες τους στο διαδίκτυο; (Φωτογραφία: Unsplash)

Το αόρατο μερίδιο του άνδρα και η επιλεκτική ευθύνη

Είναι η μόνιμη, εκκωφαντική σιωπή που συνοδεύει κάθε δημόσια αντιπαράθεση για τις αμβλώσεις: η πλήρης απουσία της ανδρικής ευθύνης από το κάδρο. Ενώ για τη σύλληψη απαιτούνται δύο -ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΔΕΙΣ…!!!-, στην κοινωνική «δίκη» η γυναίκα κάθεται πάντα μόνη της στο εδώλιο. Σπάνια ακούμε για τον άνδρα που μπορεί να πίεσε για μια άμβλωση επειδή «δεν ήταν έτοιμος», για εκείνον που εξαφανίστηκε μόλις είδε το θετικό τεστ, ή ακόμα και για τον σύντροφο που, λόγω ανωριμότητας ή οικονομικής άρνησης, κατέστησε την άμβλωση τη μοναδική βιώσιμη επιλογή για το κορίτσι. Η κοινωνία επιλέγει να στοχοποιεί το σώμα που φέρει την απόφαση, εθελοτυφλώντας μπροστά στο γεγονός ότι πολλές αμβλώσεις δεν είναι προϊόν «ελεύθερης βούλησης», αλλά αποτέλεσμα της εγκατάλειψης ή της αδυναμίας του άνδρα να αναλάβει το μερίδιο που του αναλογεί.

Ένα μήνυμα προς κάθε γυναίκα

Κορίτσια, μην κλείνεστε στον εαυτό σας και μη ντρέπεστε για τις αποφάσεις που παίρνετε στη ζωή σας. Για να φτάσατε σε μια τέτοια απόφαση, σημαίνει πως είχατε τους λόγους σας, λόγους που κανένας τρίτος δεν είναι σε θέση να κρίνει. Κανείς και καμία που δεν έχει βρεθεί στη θέση σας και δεν έχει προχωρήσει σε μια τέτοια πράξη δεν ξέρει τι σημαίνει πραγματικά, τι βάρος κουβαλάει και πόση δύναμη απαιτεί. Η ζωή σας και το σώμα σας ανήκουν σε εσάς, και καμία δημόσια «κραυγή» δεν μπορεί να ακυρώσει την αλήθεια της δικής σας εμπειρίας.