Άγριο έγκλημα στις φυλακές Κορυδαλλού: Βαρυποινίτης σκότωσε συγκρατούμενό του στη Γ’ Πτέρυγα

Αιματηρό επεισόδιο με θύμα έναν κρατούμενο σημειώθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού, προκαλώντας συναγερμό στις σωφρονιστικές αρχές. Σύμφωνα με πληροφορίες, ένας αλλοδαπός κρατούμενος, αλβανικής καταγωγής, δολοφονήθηκε με αυτοσχέδιο μαχαίρι εντός της Γ’ πτέρυγας του καταστήματος κράτησης.
Άγρια δολοφονία βαρυποινίτη μέσα στη Γ’ Πτέρυγα
Ως δράστης φέρεται ένας Έλληνας συγκρατούμενός του. Οι δύο άνδρες φέρουν το προφίλ σκληρών ποινικών, καθώς εξέτιαν ποινές κάθειρξης για υποθέσεις ανθρωποκτονιών. Το θύμα υπέκυψε σχεδόν ακαριαία στα τραύματά του μετά την επίθεση με το αιχμηρό αντικείμενο. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ξέσπασε η συμπλοκή ερευνώνται από τις αρμόδιες αρχές.
Η πρόσφατη άγρια δολοφονία ενός βαρυποινίτη στη Γ’ Πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού δεν αποτελεί απλώς ένα μεμονωμένο περιστατικό βίας ανάμεσα σε ποινικούς. Αντιθέτως, συνιστά την κορυφή του παγόβουνου μιας εκρηκτικής κατάστασης που επικρατεί εδώ και δεκαετίες στα ελληνικά σωφρονιστικά καταστήματα. Το γεγονός ότι ένας κρατούμενος μπορεί να κατέχει και να χρησιμοποιεί αυτοσχέδιο όπλο εντός μιας πτέρυγας υψηλής ασφάλειας, θέτει σοβαρά ερωτήματα για τον έλεγχο, την ασφάλεια και τις συνθήκες διαβίωσης πίσω από τα κάγκελα.
Διαβάστε επίσης
Το πρόβλημα του υπερπληθυσμού
Το πρώτο και βασικότερο πρόβλημα είναι ο χρόνιος υπερπληθυσμός. Οι ελληνικές φυλακές, και ιδιαίτερα ο Κορυδαλλός, λειτουργούν σταθερά πάνω από την ονομαστική τους χωρητικότητα. Όταν σε κελιά σχεδιασμένα για δύο άτομα στοιβάζονται τέσσερα ή πέντε, η ένταση είναι αναπόφευκτη. Ο περιορισμένος προσωπικός χώρος, η έλλειψη ιδιωτικότητας και η καθημερινή τριβή ανθρώπων με βαρύ ποινικό μητρώο δημιουργούν ένα «καζάνι που βράζει». Σε τέτοιες συνθήκες, η παραμικρή αφορμή μπορεί να οδηγήσει σε αιματηρές συγκρούσεις, όπως αυτή που είδαμε στη Γ’ Πτέρυγα.
Η «μαύρη τρύπα» της ασφάλειας
Η κυκλοφορία αυτοσχέδιων όπλων —μαχαιριών, σουβλιών και σιδερογροθιών— είναι ένα κοινό μυστικό. Παρά τις κατά καιρούς «εφόδους» των σωφρονιστικών υπαλλήλων και της αστυνομίας, η εφευρετικότητα των κρατουμένων και οι ελλείψεις σε προσωπικό φύλαξης καθιστούν τον πλήρη έλεγχο σχεδόν αδύνατο. Η υποστελέχωση των φυλακών είναι δραματική, με τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους να καταγγέλλουν συχνά ότι η αναλογία φύλακα προς κρατουμένους είναι επικίνδυνη για τη σωματική τους ακεραιότητα και την εύρυθμη λειτουργία του καταστήματος.
Η κυριαρχία των «φατριών»
Εντός των τειχών, η ιεραρχία συχνά δεν καθορίζεται από τον κανονισμό της φυλακής, αλλά από τις ισχυρές ομάδες κρατουμένων. Ο διαχωρισμός με βάση την εθνικότητα ή το είδος του εγκλήματος συχνά δημιουργεί «άβατα» εντός των πτερύγων. Η δολοφονία μεταξύ βαρυποινιτών για υποθέσεις ανθρωποκτονιών αναδεικνύει ότι οι φυλακές έχουν μετατραπεί σε χώρους όπου συνεχίζονται οι λογαριασμοί του «υποκόσμου», αντί να αποτελούν χώρους σωφρονισμού και επανένταξης.
Το ζήτημα του σωφρονισμού
Η Ελλάδα έχει επικριθεί επανειλημμένα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (CPT) για τις συνθήκες κράτησης. Όταν η φυλακή περιορίζεται στην απλή «αποθήκευση» ανθρώπων χωρίς ουσιαστικά προγράμματα απασχόλησης, εκπαίδευσης ή ψυχολογικής υποστήριξης, το περιβάλλον γίνεται τοξικό. Ο σωφρονισμός παραμένει μια κενή λέξη, καθώς το σύστημα αδυνατεί να προετοιμάσει τους κρατουμένους για την επιστροφή στην κοινωνία, ενισχύοντας αντίθετα το αίσθημα της αδικίας και της βίας.
Η μεταφορά του Κορυδαλλού σε νέες εγκαταστάσεις στον Ασπρόπυργο αποτελεί μια πάγια κυβερνητική υπόσχεση που αποσκοπεί στην αποσυμφόρηση και τον εκσυγχρονισμό. Ωστόσο, η αλλαγή κτιρίου από μόνη της δεν αρκεί. Απαιτείται μια ριζική αναδιάρθρωση του τρόπου διοίκησης, ενίσχυση του προσωπικού και, κυρίως, μια πολιτική βούληση που θα αντιμετωπίσει την εγκληματικότητα εντός των φυλακών με την ίδια σοβαρότητα που την αντιμετωπίζει εκτός αυτών.






0 ΣΧΟΛΙΑ