Συγκλονίζει ο Θανάσης Βισκαδουράκης: «Δεν ρώτησα ποτέ γιατί από τα 5 αδέλφια πήγα εγώ στο ορφανοτροφείο»

Καλεσμένος στην εκπομπή “Buongiorno” με τη Φαίη Σκορδά βρέθηκε το πρωί της Τρίτης ο Θανάσης Βισκαδουράκης, σε μια κατάθεση ψυχής. Ο αγαπημένος ηθοποιός άνοιξε την καρδιά του μιλώντας για τα δύσκολα χρόνια στο ορφανοτροφείο και τη μοναξιά που βίωσε ως παιδί, ενώ αναφέρθηκε με ιδιαίτερη συγκίνηση στον γιο του και τη βαθιά πίστη που τον καθοδηγεί στη ζωή του.
Η εξομολόγηση του ηθοποιού
«Αν δεν ήμουν ηθοποιός θα ήθελα να είμαι παπάς. Εγώ τους θαυμάζω αυτούς τους ανθρώπους, γαληνεύει η ψυχή μου όταν μιλάω μαζί τους. Γι’ αυτό και τα δείχνω όλα αυτά και στο παιδί μου» είπε αρχικά ο Θανάσης Βισκαδουράκης για την πίστη του.
Μιλώντας για τον γιο του, ο ίδιος εξομολογείται: «Θέλω να γνωρίσω τον κόσμο του παιδιού μου. Έχω ένα Instagram και το Facebook. Είμαι πάνω από το κινητό για να βγούμε, να πάμε βόλτα με τα παιδιά μας. Ο γιος μου έγινε 9 ετών, είναι το ωραιότερο δώρο που μου έχει κάνει η ζωή. Τον ονόμασα Ιερώνυμο γιατί ο μακαριώτατος με μεγάλωσε.
Όταν μου είπε ότι μεγαλώνεις στη Θήβα αλλά έχεις γεννηθεί στην Αθήνα. Εκεί κατέρρευσε ο κόσμος μου, τι είναι η Αθήνα; Δεν ήξερα τι ήταν και γιατί να ξέρω; Μεγάλωσα στο ορφανοτροφείο, δεν γνώρισα τα αδέρφια μου, εκείνα τα παιδιά ξέρω για αδέρφια μου. Θέλω να πάω τον γιο μου στο ορφανοτροφείο που μεγάλωσα».
Η δύσκολη αρχή
«Ο μπαμπάς μου έχει φύγει από το 13, την μαμά μου δεν την γνώρισα, ξέρω αυτά που μου είπε η αδερφή μου. Λίγες φορές έχουμε συναντηθεί με την αδερφή μου, τα περισσότερα μου τα έστειλε σε γράμμα. Με έπιασε μια κυρία και με πάγωσε, μου λέει “εγώ δεν τον συγχώρησα τον πατέρα μου, εσύ πώς μπόρεσες;”. Εγώ προέρχομαι από μια οικογένεια κωφών και υποκρινόμουν για να μη μάθει κανείς τη ζωή που ζούσα. Συνάντησα τον πατέρα μου και έμαθα ότι έχω δύο αδέρφια κωφούς και δύο που ακούν.
Ο πατέρας μου όσες φορές με άφησε να φάω στο σπίτι του φορούσε γραβάτα. Δεν έχω κλειδί για το πατρικό μου σπίτι. Ήταν ο Πρόεδρος του πρώτου Σωματείου Κωφών Ελλάδος. Παιδιά ενός κατωτέρου Θεού ο πατέρας μου τους έφερε στην επιφάνεια. Οι κωφοί έχουν προχωρήσει, η επιστήμη έχει προχωρήσει.
Εγώ μπήκα στο ορφανοτροφείο 4,5 χρονών και 18 χρονών πήγα στην οικογένειά μου. Εγώ τότε ζούσα λίγο δύσκολα σε έναν δύσκολο χώρο, ήμουν ένα παιδί απομονωμένο, και περίμενα να γυρίσουν τα υπόλοιπα παιδιά από το σχολείο για να κάνω παρέα.






0 ΣΧΟΛΙΑ