Σύνταξη στα 66 για τους σημερινούς 22χρονους: Η δημογραφική «βόμβα» και το ψαλίδι στις αποδοχές

Οι δημογραφικές εξελίξεις, σε συνδυασμό με τη σύνδεση των ορίων ηλικίας με το προσδόκιμο ζωής, οδηγούν – σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς – σε ένα μέλλον όπου η σύνταξη θα έρχεται αργότερα και θα είναι χαμηλότερη. Η νέα γενιά εργαζομένων βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα εξαιρετικά δύσκολο σκηνικό, καθώς η γήρανση του πληθυσμού πιέζει ασφυκτικά τα θεμέλια του ασφαλιστικού συστήματος, δημιουργώντας αμφιβολίες για τη βιωσιμότητα των σημερινών ρυθμίσεων μακροπρόθεσμα.

Παρά τα δυσμενή δεδομένα που καταγράφουν οι εκθέσεις, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας εμφανίζεται καθησυχαστική, διαβεβαιώνοντας κατηγορηματικά ότι δεν υπάρχει καμία πρόθεση ή συζήτηση για αλλαγή στα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης τουλάχιστον έως το 2027. Ωστόσο, η απόσταση ανάμεσα στις πολιτικές δεσμεύσεις και τις προβλέψεις των ειδικών για το διάστημα μετά το 2030 φαίνεται να μεγαλώνει, προκαλώντας έντονη ανησυχία στους νέους που τώρα ξεκινούν την επαγγελματική τους σταδιοδρομία.

Ποιοι εργαζόμενοι θα δουλεύουν 4 χρόνια παραπάνω

Η νέα γενιά των 700 ευρώ

Σύμφωνα με όσα αναφέρει το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Τα Νέα», το ασφαλιστικό μας σύστημα βρίσκεται ήδη στη διαδικασία παραγωγής μιας νέας γενιάς χαμηλοσυνταξιούχων. Οι εργαζόμενοι που θα βγουν στη σύνταξη τα επόμενα χρόνια αναμένεται να λαμβάνουν ποσά που θα κυμαίνονται γύρω στα 800 ευρώ. Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται σε μια κομβική διάταξη του νόμου Κατρούγκαλου, η οποία διατηρήθηκε και από τη σημερινή κυβέρνηση.

Η διάταξη αυτή ορίζει ότι η σύνταξη υπολογίζεται με βάση τον μέσο όρο των αποδοχών ολόκληρου του εργασιακού βίου και όχι μόνο των τελευταίων ετών, γεγονός που «ψαλιδίζει» σημαντικά το τελικό ποσό. Η κατάσταση περιγράφεται ακόμη πιο δύσκολη για τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αυτοαπασχολούμενους, οι οποίοι παραδοσιακά επιλέγουν χαμηλές ασφαλιστικές κλάσεις. Σύμφωνα με την ΕΝΥΠΕΚΚ, μετά το 2028, οι νέες κύριες συντάξεις στον ιδιωτικό τομέα θα διολισθήσουν στα 700-800 ευρώ, επηρεασμένες από τους χαμηλούς μισθούς και τις ελαστικές μορφές εργασίας που αφορούν πλέον το 1/3 του εργατικού δυναμικού.

VIRAL

Κηδεία Λορέντζο Καριέρε: Ράγισε καρδιές η σύζυγός του – Το τελευταίο αντίο από φίλους και συγγνείς

Κηδεία Μάρως Κοντού: Όλοι στο τελευταίο αντίο, εκτός από έναν-Η ηχηρή απουσία που σχολιάστηκε

Φως στο σκοτάδι: Το «μαύρο τετράδιο» του Μπάμπη Κούτσικου αποκάλυψε το κίνητρο πίσω από τη σφαγή στον βάλτο!

Η έκθεση-σοκ του ΟΟΣΑ: 44 χρόνια δουλειάς για τους νέους

Το ρεπορτάζ της εφημερίδας επικαλείται την πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ, «Pensions at a Glance 2025», η οποία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ειδικά για τους σημερινούς 22χρονους. Για όσους εισήλθαν στην αγορά εργασίας το 2024, η μέση ηλικία συνταξιοδότησης προβλέπεται να αυξηθεί από τα 62 στα 66 έτη.

Σύνταξη στα 66 για τους 22χρονους (Πηγή φωτογραφίας: shutterstock)

Στην πράξη, αυτό μεταφράζεται σε μια επιπλέον τετραετία εργασίας, καθώς οι νέοι θα πρέπει να συμπληρώνουν 44 έτη ασφάλισης αντί για τα 40 που ισχύουν σήμερα. Η Ελλάδα κατατάσσεται στις χώρες με τη μεγαλύτερη δημογραφική γήρανση παγκοσμίως. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι το 2050, για κάθε 100 εργαζομένους θα αντιστοιχούν 70 ηλικιωμένοι άνω των 65 ετών, τη στιγμή που ο μέσος όρος στις χώρες του ΟΟΣΑ θα είναι 52.

Η απειλή της υποχρηματοδότησης και το «στοίχημα» του 2050

Η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (EIOPA) έρχεται να συμπληρώσει τη δυσοίωνη εικόνα, προειδοποιώντας ότι τα δημόσια συστήματα δεν θα επαρκούν για τη χρηματοδότηση των συντάξεων στο μέλλον. Η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους επιδεινώνεται ραγδαία.

Τα νούμερα είναι αποκαλυπτικά:

• Μείωση ασφαλισμένων: Από 4,1 εκατομμύρια το 2022, αναμένεται να πέσουν στα 3,3 εκατομμύρια έως το 2050.
• Αύξηση συνταξιούχων: Ο αριθμός των δικαιούχων προβλέπεται να αγγίξει τα 3 εκατομμύρια άτομα την ίδια περίοδο.

Αν και σήμερα η Ελλάδα διατηρεί σχετικά χαμηλότερα όρια ηλικίας (62 στον ιδιωτικό τομέα και 60-61 στον δημόσιο) σε σύγκριση με τη Δυτική Ευρώπη, η δημογραφική «βόμβα» φαίνεται πως θα αναγκάσει την πολιτεία σε επώδυνες αποφάσεις μετά το 2030, καθιστώντας το ασφαλιστικό μια εξίσωση για δυνατούς λύτες.