Κηφισός σε «κώμα»: Το περιβαλλοντικό έγκλημα που πνίγει τον μεγαλύτερο ποταμό της Αττικής – Βρέθηκαν νεκρά ψάρια

Το μεγαλύτερο ποτάμι της Αττικής, ο Κηφισός, βρίσκεται εδώ και χρόνια στο επίκεντρο μιας συνεχιζόμενης υποβάθμισης, με τους κατοίκους των παρόχθιων περιοχών να γίνονται μάρτυρες ενός περιβαλλοντικού εγκλήματος διαρκείας. Η συστηματική ρίψη λυμάτων και βιομηχανικών αποβλήτων έχει μετατρέψει το οικοσύστημα σε έναν ανοιχτό αγωγό ρύπανσης, προκαλώντας ασφυξία στην υδρόβια ζωή και σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία.
Παρά τις επανειλημμένες καταγγελίες και τις κινητοποιήσεις των πολιτών, το πρόβλημα παραμένει χωρίς ουσιαστική λύση από την πλευρά της πολιτείας. Η πρόσφατη έξαρση της ρύπανσης, που συνοδεύτηκε από μαζικούς θανάτους ψαριών και μηδενικά επίπεδα οξυγόνου, αναδεικνύει την απόλυτη ανάγκη για εντατικοποίηση των ελέγχων και την εγκατάσταση σύγχρονων συστημάτων παρακολούθησης, πριν η ζημιά καταστεί μη αναστρέψιμη.
Το οδοιπορικό στη Νέα Φιλαδέλφεια: Η γκρίζα εικόνα της οδού Κίρκης
Σύμφωνα με το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της εφημερίδας «Τα Νέα», η κατάσταση στην περιοχή της Νέας Φιλαδέλφειας, και συγκεκριμένα στην οδό Κίρκης, αποτυπώνει το μέγεθος της περιβαλλοντικής τραγωδίας. Ένα κυριακάτικο πρωινό, η συνήθως ήσυχη γειτονιά βρέθηκε μπροστά σε ένα απόκοσμο θέαμα: τα νερά του Κηφισού είχαν χάσει τη διαύγειά τους, αποκτώντας ένα παράταιρο γκρίζο χρώμα.
Η άμεση κινητοποίηση των κατοίκων οδήγησε τις Αρχές στη σύλληψη ενός ατόμου, το οποίο φέρεται να απέρριπτε μαρμαρόσκονη στο ποτάμι από τοπική επιχείρηση. Ωστόσο, όπως αναφέρουν οι κάτοικοι στα «ΝΕΑ», αυτό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Η ρύπανση δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά μια καθημερινή πραγματικότητα που συντελείται σε κοινή θέα, συχνά υπό την κάλυψη του σκότους.
Σοκ από τις μετρήσεις: Μηδενικό οξυγόνο και «θάνατος» στο νερό
Τα στοιχεία που έρχονται στο φως από το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) είναι σοκαριστικά. Κατά την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων, οι μετρήσεις έδειξαν ότι τα επίπεδα του διαλυμένου οξυγόνου στον Κηφισό άγγιξαν το μηδέν.
Όπως εξήγησαν ειδικοί στο ρεπορτάζ, η παρουσία λυμάτων στο νερό δεσμεύει το οξυγόνο, προκαλώντας ακαριαία ασφυξία στους ζωντανούς οργανισμούς. Η πτώση ξεκίνησε την παραμονή των Χριστουγέννων και κορυφώθηκε στις 27 Δεκεμβρίου, με την κατάσταση να αρχίζει να εξομαλύνεται μόνο μετά την Πρωτοχρονιά. Φαίνεται πως ορισμένοι εκμεταλλεύτηκαν την εορταστική ραστώνη και την έλλειψη ελεγκτικών µηχανισµών για να «ξεφορτωθούν» μεγάλες ποσότητες λυμάτων στο ποτάμι.
«Προσπαθούσαμε να σώσουμε τα ψάρια με το λάστιχο»
Η Χρυσάνθη Γεωργίου, κάτοικος της οδού Κίρκης, περιέγραψε στα «ΝΕΑ» σκηνές που προκαλούν θλίψη. Εκατοντάδες νεκρά ψάρια συσσωρεύτηκαν σε σημεία του ποταμού, με τους κατοίκους να προσπαθούν απεγνωσμένα να ρίξουν καθαρό νερό με λάστιχα ποτίσματος για να δημιουργήσουν μικρές «εστίες» οξυγόνου.
Η δυσοσμία που ακολούθησε τη μαζική θανάτωση της πανίδας ήταν ανυπόφορη, θυμίζοντας έντονα αμμωνία. Η κ. Γεωργίου υπογράμμισε ότι η υποβάθμιση αυτή δεν αφορά μόνο το περιβάλλον, αλλά απειλεί άμεσα τη δημόσια υγεία, ειδικά για τα παιδιά και τις ευάλωτες ομάδες που κατοικούν σε απόσταση αναπνοής από την όχθη.
Ελλείψεις σε μηχανισμούς και αδιαφορία της Περιφέρειας
Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αναδεικνύει το ρεπορτάζ είναι η έλλειψη επαρκών μετρητών κατά μήκος του ποταμού. Από τους τέσσερις συνολικά σταθμούς που λειτουργούν, μόνο ένας έχει τη δυνατότητα να μετρά το διαλυμένο οξυγόνο.
Διαβάστε επίσης
Πηγές προσκείμενες στο ΕΛΚΕΘΕ ανέφεραν ότι:
- Οι υπάρχοντες μετρητές έχουν εγκατασταθεί με πόρους του ίδιου του Κέντρου.
- Τα αιτήματα προς την Περιφέρεια για χρηματοδότηση επιπλέον σταθμών παρακολούθησης έχουν μείνει αναπάντητα.
- Οι έλεγχοι στις παρόχθιες δραστηριότητες είναι ελλιπείς, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να αναλαμβάνουν τον ρόλο του «ντετέκτιβ» για να εντοπίσουν τις πηγές της μόλυνσης.
Ένας μοναχικός αγώνας για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια
Οι κάτοικοι της γειτονιάς της Κίρκης αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι. Για δεκαετίες παλεύουν μόνοι τους ενάντια στη ρύπανση και τα σχέδια τσιμεντοποίησης, προσπαθώντας να διασώσουν το ελάχιστο φυσικό τμήμα του ποταμού που έχει απομείνει. «Είναι ένας αγώνας εξαντλητικός με βαρύ ψυχολογικό κόστος», δηλώνουν. Η εικόνα αυτή αποτελεί μια οδυνηρή υπενθύμιση ότι ο Κηφισός αργοπεθαίνει, παίρνοντας μαζί του την ποιότητα ζωής μιας ολόκληρης πόλης.






0 ΣΧΟΛΙΑ