ΑΡΧΙΚΗ LIFE RETROMANIA

Σαν σήμερα, 28 Δεκεμβρίου 1908: Ο καταστροφικός σεισμός στη Μεσσήνη της Σικελίας – Διήρκεσε περίπου 30 δευτερόλεπτα

Λίγα δευτερόλεπτα που άλλαξαν τα πάντα
Ένας σύντομος αλλά ισχυρός σεισμός ήταν αρκετός για να αφανίσει ολόκληρες πόλεις
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η νότια Ιταλία βρίσκεται σε μια από τις πιο σεισμογενείς ζώνες της Ευρώπης, γεγονός που έχει σημαδέψει την ιστορία της με επαναλαμβανόμενες φυσικές καταστροφές. Παρά τη μακρά εμπειρία των κατοίκων με τους σεισμούς, οι κοινωνικές και τεχνικές συνθήκες στις αρχές του 20ού αιώνα δεν επέτρεπαν την αποτελεσματική προστασία των πληθυσμών. Φτωχές συνοικίες, πυκνή και πρόχειρη δόμηση, καθώς και η απουσία σύγχρονων αντισεισμικών κανονισμών δημιουργούσαν ένα επικίνδυνο υπόβαθρο.

Οι καταστροφικές συνέπειες του σεισμού

Τα ξημερώματα της 28ης Δεκεμβρίου 1908, στις 5:20 π.μ., η περιοχή του στενού της Μεσσήνης συγκλονίστηκε από έναν ισχυρό σεισμό, ο οποίος εκτιμάται σήμερα γύρω στα 7,1 Ρίχτερ. Το επίκεντρο εντοπίστηκε στη θαλάσσια ζώνη ανάμεσα στη Σικελία και την Καλαβρία, σε ένα σημείο όπου οι τεκτονικές πλάκες αλληλεπιδρούν με έντονο και πολύπλοκο τρόπο. Η δόνηση διήρκεσε λιγότερο από ένα λεπτό, αλλά τα αποτελέσματά της ήταν ολέθρια.

Η πόλη της Μεσσήνης και το Ρέτζο ντι Καλάμπρια υπέστησαν σχεδόν απόλυτη καταστροφή. Χιλιάδες κτίρια κατέρρευσαν, παγιδεύοντας ανθρώπους στα ερείπια, ενώ ο αριθμός των θυμάτων ανήλθε σε δεκάδες χιλιάδες. Η τραγωδία, όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Λίγα λεπτά μετά τον σεισμό, τεράστια παλιρροϊκά κύματα ύψους έως και 12 μέτρων χτύπησαν τις ακτές, σαρώνοντας τις παραλιακές συνοικίες και παρασύροντας επιζώντες που είχαν βγει πανικόβλητοι στους δρόμους.

Η σεισμογενής μοίρα της νότιας Ιταλίας
Η γεωλογική θέση της περιοχής καθόρισε διαχρονικά τη ζωή και τις δοκιμασίες των κατοίκων της

Οι πρώτες ώρες μετά την καταστροφή χαρακτηρίστηκαν από σύγχυση και απουσία οργανωμένης κρατικής παρέμβασης. Οι κάτοικοι προσπάθησαν μόνοι τους να διασώσουν εγκλωβισμένους, να φροντίσουν τραυματίες και να επιβιώσουν μέσα στο κρύο του χειμώνα. Οι μαρτυρίες της εποχής μιλούν για φωτιές που έκαιγαν μέσα στα ερείπια, για απελπισμένους ανθρώπους που αναζητούσαν συγγενείς και για συνεχείς μετασεισμούς που ενίσχυαν τον τρόμο.

Καθοριστικό ρόλο στην ανακούφιση των πληγέντων έπαιξε η διεθνής κινητοποίηση. Πολεμικά και εμπορικά πλοία από τη Μεγάλη Βρετανία, τη Ρωσία, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες κατέφθασαν στην περιοχή, προσφέροντας ιατρική φροντίδα, τρόφιμα και καταφύγιο. Η επιχείρηση αυτή θεωρείται ορόσημο, καθώς αποτέλεσε μία από τις πρώτες συντονισμένες ανθρωπιστικές αποστολές μεγάλης κλίμακας στην Ευρώπη.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου