Σαν σήμερα, 19 Νοεμβρίου 1995: Ο Βαλέριος Λεωνίδης σπάει το Παγκόσμιο Ρεκόρ αλλά βγαίνει… δεύτερος! Η απίστευτη ιστορία

Σαν σήμερα, στις 19 Νοεμβρίου του 1995, γράφτηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών της Γκουανγκζού μία από τις πιο παράξενες, δραματικές και, κατά τα σύγχρονα δεδομένα, άδικες σελίδες στην ιστορία του αθλήματος. Ο Βαλέριος Λεωνίδης, ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες αρσιβαρίστες, σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ στο αρασέ, αλλά είδε την πρωτιά να του «κλέβεται» από τον μεγάλο του αντίπαλο, τον θρυλικό Τούρκο Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου, εξαιτίας μίας ελάχιστης διαφοράς στο σωματικό βάρος.

Η μονομαχία μεταξύ του Λεωνίδη και του Σουλεϊμάνογλου, γνωστού ως ο «Ηρακλής τσέπης», είχε ήδη λάβει μυθικές διαστάσεις, θυμίζοντας μία αέναη «ελληνοτουρκική» μάχη στους αγωνιστικούς χώρους. Ωστόσο, η αναμέτρηση της Γκουανγκζού ξεπέρασε κάθε προηγούμενο σε δραματικότητα και τραγική ειρωνεία.

Ο κανονισμός  των 2,5 κιλών

Το παράδοξο της ήττας οφειλόταν στους τότε ισχύοντες κανονισμούς της Διεθνούς Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών (IWF). Εκείνη την εποχή, οι επιδόσεις για την κατάταξη των αθλητών στις κατηγορίες βάρους «κλείδωναν» στις υποδιαιρέσεις των 2,5 κιλών. Αυτό σήμαινε ότι, ακόμα και αν ένας αθλητής σήκωνε ένα ρεκόρ, η καταγεγραμμένη επίδοσή του για την κατάταξη υπολογιζόταν στο πλησιέστερο χαμηλότερο μισό κιλό.

VIRAL

Ανείπωτο θρήνος στη κηδεία της Βασιλικής: Το τελευταίο αντίο στην 39χρονη που δολοφονήθηκε στην Καλαμάτα

Ο Γολγοθάς της Βασιλικής: Το βίντεο κλιπ που έπαιξε κρυφά και οι εξομολογήσεις της – «Μου είπε ”νομίζω, ότι κάτι μου δίνει, και αποκοιμιέμαι”»

Ανησυχία στην Εύβοια: Ποιες παραλίες έχουν γεμίσει με μέδουσες – Αποκαλυπτικά βίντεο, Live χάρτης

Στο αγώνισμα του αρασέ, ο Βαλέριος Λεωνίδης κατάφερε να σηκώσει τα απίθανα 148 κιλά, μία επίδοση που ήταν παγκόσμιο ρεκόρ. Ωστόσο, σύμφωνα με τον κανονισμό, η επίδοσή του στην κατάταξη μετρούσε 147,5 κιλά.

Ο Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου, ο οποίος είχε σηκώσει επίσης 147,5 κιλά, ισοβαθμούσε με τον Έλληνα πρωταθλητή. Σε περιπτώσεις ισοβαθμίας, ο κανονισμός προέβλεπε ότι το χρυσό μετάλλιο κατακτάται από τον ελαφρύτερο αθλητή.

Και εκεί ήρθε η οδυνηρή λεπτομέρεια: ο Λεωνίδης ήταν βαρύτερος κατά μόλις 100 γραμμάρια! Έτσι, παρά το γεγονός ότι ο Έλληνας πρωταθλητής είχε σημειώσει de facto παγκόσμιο ρεκόρ (τα 148 κιλά), έφυγε με το ασημένιο μετάλλιο του αρασέ, μένοντας πίσω από τον Σουλεϊμάνογλου. Μάλιστα, ο Λεωνίδης είχε προσπαθήσει ανεπιτυχώς και για ένα ακόμα παγκόσμιο ρεκόρ στα 148,5 κιλά, δείχνοντας την αποφασιστικότητά του. Ο Κινέζος Γουάνγκ Γκοχούα έμεινε στην τρίτη θέση.

Η δραματική επανάληψη στο επολέ-ζετέ

Η δραματικότητα της μονομαχίας συνεχίστηκε και στο δεύτερο αγώνισμα, το επολέ-ζετέ. Οι δύο αθλητές «κλείδωσαν» ξανά στα 180 κιλά, με τον Τούρκο αρσιβαρίστα να παίρνει και πάλι το χρυσό λόγω της διαφοράς του σωματικού βάρους.

Ο Λεωνίδης, αντιμέτωπος με την οδυνηρή ήττα, πήρε την απόφαση να ρισκάρει, δηλώνοντας 185 κιλά στη δεύτερη και την τρίτη προσπάθειά του, μία προσπάθεια που, αν ήταν επιτυχημένη, θα του έδινε το χρυσό μετάλλιο στο σύνολο. Δυστυχώς, οι προσπάθειες δεν απέδωσαν, με αποτέλεσμα ο Έλληνας πρωταθλητής να καταλήξει με τρία ασημένια μετάλλια (αρασέ, επολέ-ζετέ και σύνολο), σε μία μέρα που είχε καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ.

Η ήττα αυτή ήταν μία από τις πιο οδυνηρές στην καριέρα του Λεωνίδη. Ερχόταν σε μία ήδη δύσκολη προσωπική περίοδο, καθώς ο Έλληνας πρωταθλητής είχε χάσει τον αδελφό του λίγους μήνες πριν. Παρ’ όλα αυτά, ο Λεωνίδης έδειξε τεράστια ψυχική δύναμη και αθλητικό ήθος.

Παρά τον έντονο ανταγωνισμό, ο οποίος κορυφώθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα (όπου ο Σουλεϊμάνογλου κέρδισε με έναν πόντο διαφορά, στην «Μάχη του Αιώνα»), ο Λεωνίδης και ο Σουλεϊμάνογλου ανέπτυξαν μία βαθιά αμοιβαία εκτίμηση. Η φιλία και ο σεβασμός τους κράτησαν μέχρι το τέλος της ζωής του «Ηρακλή τσέπης», αποδεικνύοντας ότι ο αθλητισμός μπορεί να υπερβεί τις εθνικές και τις προσωπικές αντιπαραθέσεις.

Η 19η Νοεμβρίου 1995 παραμένει μία ημέρα-ορόσημο για τον Βαλέριο Λεωνίδη, υπενθυμίζοντας ότι στην άρση βαρών, μερικές φορές, η τύχη ζυγίζει μόλις 100 γραμμάρια.