Σαν σήμερα, 13 Νοεμβρίου 1964: Αρχίζει η λειτουργία του τελεφερίκ της Πάρνηθας

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σαν σήμερα, στις 13 Νοεμβρίου του 1964, ξεκίνησε η λειτουργία του τελεφερίκ της Πάρνηθας, μιας τεχνικής υποδομής που συνδέθηκε άρρηκτα με την ιστορία του ομώνυμου βουνού, την ψυχαγωγία των Αθηναίων και, κυρίως, με τη λειτουργία του ξενοδοχείου και του καζίνο Mont Parnes. Αν και οι ιστορικές πηγές συχνά τοποθετούν την κατασκευή και τα επίσημα εγκαίνια του πρώτου τελεφερίκ λίγο αργότερα, το 1972, η ημέρα αυτή σηματοδοτεί την έναρξη μιας περιόδου όπου η Πάρνηθα έγινε εύκολα προσβάσιμη ως κοσμικός προορισμός και τόπος αναψυχής για την πρωτεύουσα. Το τελεφερίκ, ανεξάρτητα από την ακριβή ημερομηνία της πρώτης του εμφάνισης, υπήρξε ένα τεχνικό επίτευγμα της εποχής και ένα σύμβολο πολυτέλειας και προσβασιμότητας.

Η εποχή του Mont Parnes και η ανάγκη πρόσβασης

Η ιστορία του τελεφερίκ συνδέεται αναπόσπαστα με την ιστορία του ξενοδοχείου Mont Parnes. Το ξενοδοχείο, σχεδιασμένο από τον διακεκριμένο αρχιτέκτονα Παύλο Μυλωνά, εγκαινιάστηκε με μεγάλη λαμπρότητα τον Ιούνιο του 1961, αποτελώντας το κοσμικό γεγονός της χρονιάς και ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα στην κορυφή της Πάρνηθας, σε υψόμετρο 1.078 μέτρων.

Το Mont Parnes ήταν αρχικά ένα πολυτελές ξενοδοχείο που προσέφερε πανοραμική θέα στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Ωστόσο, η δυσκολία πρόσβασης μέσω του οδικού δικτύου, ειδικά τους χειμεωνιάτικους μήνες, αποτελούσε πάντα πρόβλημα.

Η ανάγκη για ταχεία και αξιόπιστη μεταφορά αυξήθηκε δραματικά μετά το 1971, όταν το συγκρότημα παραχωρήθηκε στον επιχειρηματία Φρίξο Δημητρίου και ξεκίνησε η λειτουργία του Καζίνο Πάρνηθας. Η μαζική προσέλευση κόσμου, ιδιαίτερα για τους πελάτες του Καζίνο, κατέστησε επιτακτική την ανάγκη για ένα εναλλακτικό, σύγχρονο μέσο μεταφοράς.

Το πρώτο τελεφερίκ: Τεχνική πρωτοπορία της δεκαετίας του ’70

Η λύση δόθηκε με την κατασκευή και τη λειτουργία του πρώτου τελεφερίκ το 1972. Το έργο αυτό, που ανέλαβε η ελβετική εταιρεία Habbeger AG, θεωρήθηκε ένα από τα πιο σύγχρονα τεχνικά επιτεύγματα της εποχής στην Ελλάδα. Η εγκατάσταση παρέκαμπτε τις δύσκολες στροφές του δρόμου, καθιστώντας την πρόσβαση στην κορυφή ταχύτερη και ασφαλέστερη.

Το αρχικό τελεφερίκ διέθετε δύο καμπίνες με χωρητικότητα 30 ατόμων η καθεμία και είχε μέγιστη ικανότητα μεταφοράς περίπου 280 ατόμων την ώρα. Η λειτουργία του έκανε το Mont Parnes συνώνυμο της πολυτέλειας και της αριστοκρατικής ατμόσφαιρας.

Αν και το ξενοδοχείο σταμάτησε να λειτουργεί το 1974, η λειτουργία του τελεφερίκ συνεχίστηκε για να εξυπηρετεί αποκλειστικά το Καζίνο και, σε ορισμένες περιόδους, τους επισκέπτες του Εθνικού Δρυμού.

Η αναγέννηση και ο εκσυγχρονισμός του 2006

Το παλιό τελεφερίκ υπέστη σοβαρές ζημιές από τον σεισμό της Πάρνηθας το 1999, γεγονός που οδήγησε στη σταδιακή διακοπή της λειτουργίας του. Η ανάγκη για πλήρη ανακατασκευή και εκσυγχρονισμό ήταν πλέον επιτακτική.

Το 2006, μετά από μία κολοσσιαία επένδυση που ξεπέρασε τα 12 εκατομμύρια ευρώ, ξεκίνησε η λειτουργία του νέου, υπερσύγχρονου συστήματος μεταφοράς, γνωστού ως Funitel. Το έργο ανέλαβε η κορυφαία παγκοσμίως αυστριακή εταιρεία Doppelmayr.

Το νέο τελεφερίκ αποτέλεσε ένα τεχνολογικό θαύμα για την εποχή, σχεδιασμένο για 24ωρη λειτουργία 360 ημέρες τον χρόνο. Διαθέτει 21 υπερσύγχρονες καμπίνες συνεχούς ροής, χωρητικότητας 20 ατόμων η καθεμία, και μπορεί να μεταφέρει πάνω από 2.000 άτομα την ώρα. Ένα σημαντικό στοιχείο είναι ότι το Funitel κατασκευάστηκε με γνώμονα την προστασία του Εθνικού Δρυμού . Η λειτουργία του συνετέλεσε στη μείωση της οδικής κυκλοφορίας προς την κορυφή, αποφορτίζοντας το περιβάλλον από ρύπους.

Έτσι, η ιστορία του τελεφερίκ της Πάρνηθας, είτε ξεκίνησε ακριβώς το 1964, είτε λίγα χρόνια αργότερα με την επίσημη λειτουργία της πρώτης εγκατάστασης, είναι μια ιστορία πρωτοπορίας και συνεχούς ανανέωσης. Το τελεφερίκ παραμένει ένας πόλος έλξης για τους Αθηναίους, προσφέροντας μια μοναδική βόλτα με πανοραμική θέα στο λεκανοπέδιο, ενώ παράλληλα εξυπηρετεί τους επισκέπτες του Καζίνο, λειτουργώντας ως μια πράσινη πύλη προς το βουνό.