Η υπόθεση του Αθανάσιου Ντρούζου που θυμίζει… Τέμπη: Πήγαν να «καλύψουν» τον ένοχο για τον θάνατο του γιου του και πήρε το νόμο στα χέρια του

Η Πρωταπριλιά του 1993 δεν έμεινε στην ιστορία για κάποιο αθώο ψέμα, αλλά για μία από τις πλέον δραματικές και αιματηρές πράξεις εκδίκησης στην Ελλάδα, η οποία αποκάλυψε την κλονισμένη εμπιστοσύνη του πολίτη προς τη Δικαιοσύνη. Ο Αθανάσιος Ντρούζος, πατέρας ενός εκ των πέντε παιδιών που χάθηκαν σε τροχαίο δυστύχημα, πνιγμένος από το αίσθημα της απόλυτης αδικίας και της ατιμωρησίας, αιματοκύλισε την αίθουσα του Στρατοδικείου του Ρουφ, πριν βάλει τέλος στη ζωή του για να «συναντήσει» τον γιο του.
Το περιστατικό, που συγκλόνισε το πανελλήνιο, υπήρξε η τραγική κορύφωση ενός δράματος που ξεκίνησε με την αλόγιστη οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και ολοκληρώθηκε με τη φρίκη της εκδίκησης, θέτοντας με τον πιο ωμό τρόπο το ερώτημα: Πόσο ζυγίζει η ανθρώπινη ζωή στα ελληνικά δικαστήρια;
Η νύχτα του θανάτου: Το τέρισμα των 5 ψυχών
Το χρονικό της τραγωδίας ξεκίνησε τα ξημερώματα της 21ης Ιουλίου 1991. Ο 16χρονος Κώστας Ντρούζος, γιος του Αθανάσιου, μαζί με έξι φίλους του, επέστρεφαν πεζή από το κλαμπ «Negro» στη Γλύφα, περπατώντας στη δεξιά πλευρά του δρόμου, περίπου στις 04:00 το πρωί.
Τη στιγμή εκείνη, ένα αυτοκίνητο που οδηγούσε ο 32χρονος υποσμηναγός της Πολεμικής Αεροπορίας Δημήτρης Καρούπης, με κατεύθυνση τη Χαλκίδα και έχοντας δίπλα του τον κουνιάδο του Φώτη Σακελλαράκη, έπεσε με ιλιγγιώδη ταχύτητα πάνω στην παρέα. Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό:
- Τρεις νέοι – ο 18χρονος Βίκτωρ Μάισης, ο 17χρονος Μιχάλης Μπαξεβανίδης και ο 15χρονος αδελφός του, Παναγιώτης – έχασαν τη ζωή τους ακαριαία.
- Δύο ακόμα – ο 17χρονος Παναγιώτης Κατράκης και ο 16χρονος Κώστας Ντρούζος – ξεψύχησαν αργότερα στο νοσοκομείο.
- Από θαύμα σώθηκαν ο 18χρονος Βάγιας Κατσός και ο 19χρονος Αλέξης Σαμψών, οι οποίοι περπατούσαν λίγα μέτρα πιο μπροστά.
Ο υποσμηναγός Δημήτρης Καρούπης αποδείχθηκε ότι οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ.
Η εξαγορά της ποινής: Η κρίση της Δικαιοσύνης
Η οργή των γονέων μετατράπηκε σε απόγνωση και αγανάκτηση μετά την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης. Ο Δημήτρης Καρούπης καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης μόλις 4 ετών και 8 μηνών. Το σοκ έγινε μέγα όταν, μόλις οκτώ μήνες αργότερα, η ποινή μετατράπηκε σε εξαγοράσιμη προς 988 δραχμές ημερησίως (λιγότερο από 3 ευρώ), και ο υποσμηναγός αφέθηκε ελεύθερος.
Για τους γονείς που έχασαν πέντε παιδιά, η απόφαση αυτή ισοδυναμούσε με πλήρη ατιμωρησία και εμπαιγμό. Εξαγριωμένοι, άσκησαν έφεση, ενώ έγραφαν επιστολές διαμαρτυρίας προς βουλευτές και Υπουργούς Δικαιοσύνης, ζητώντας την αποκατάσταση της τιμής των παιδιών τους και την απόδοση δικαιοσύνης. Η υπόθεση οδηγήθηκε στο Αναθεωρητικό Δικαστήριο και η δίκη ορίστηκε για την 1η Απριλίου 1993 στο Στρατοδικείο του Ρουφ.
Το αίμα στο Ρουφ: Η τραγική πράξη του πατέρα
Η αίθουσα του δικαστηρίου ήταν κατάμεστη, γεμάτη από τους γονείς και τους συγγενείς των θυμάτων, πνιγμένους από οργή και πόνο. Ενώ η ακροαματική διαδικασία βρισκόταν σε εξέλιξη, και ο Χρήστος Μπάκας, εκ των συνηγόρων υπεράσπισης του Καρούπη, ετοιμαζόταν να πάρει τον λόγο, ο Αθανάσιος Ντρούζος σηκώθηκε.
Άνοιξε τον χαρτοφύλακά του, έβγαλε ένα πιστόλι και έπιασε από τον λαιμό τον μάρτυρα υπεράσπισης και συνοδηγό στο μοιραίο αυτοκίνητο, Φώτη Σακελλαράκη. Σέρνοντας τον όμηρο προς την έδρα των δικαστών, ζήτησε από τον αστυφύλακα Κωνσταντίνο Κουτουλάκη να του παραδώσει το υπηρεσιακό του όπλο, φωνάζοντας σε κατάσταση αμόκ: «Πείτε την αλήθεια. Θα σας σκοτώσω όλους…».
Διαβάστε επίσης
Αφού πήρε και το δεύτερο όπλο, ανάγκασε τον αστυφύλακα να δέσει με μονωτική ταινία (την οποία είχε φέρει στον χαρτοφύλακα) πλάτη με πλάτη: τον μάρτυρα Σακελλαράκη και τους δύο δικηγόρους υπεράσπισης, Χρήστο Μπάκα και Δημοσθένη Αβράμη. Απαιτούσε επίμονα από τους ομήρους να ομολογήσουν μεγαλόφωνα ότι ο υποσμηναγός ήταν ένοχος και οδηγούσε μεθυσμένος, σκοτώνοντας τα παιδιά. «Θέλω να μαρτυρήσεις μπροστά σε όλους ότι ήσουν μεθυσμένος», φώναζε.
Όταν αστυνομικές δυνάμεις έφτασαν στο σημείο, ο Ντρούζος άρχισε να πυροβολεί τους δεμένους ομήρους:
- Οι δύο δικηγόροι υπεράσπισης, Χρήστος Μπάκας και Δημοσθένης Αβράμης, έπεσαν νεκροί.
- Ο συνοδηγός Φώτης Σακελλαράκης τραυματίστηκε σοβαρά.
Στη συνέχεια, ο Αθανάσιος Ντρούζος ανέβηκε στην έδρα και πυροβόλησε κατά των δικαστών, τραυματίζοντας τρεις στρατοδίκες.
Ο τραγικός επίλογος γράφτηκε με την τελευταία σφαίρα: Ο πατέρας έστρεψε το όπλο στον εαυτό του, βάζοντας τέλος στη ζωή του, μια πράξη που, για τον ίδιο, ήταν η μοναδική οδός για να βρει την «συνάντηση» με τον αδικοχαμένο γιο του. Η τραγωδία του Ρουφ έμεινε ως ένα σκοτεινό σύμβολο της αποτυχίας του θεσμικού κράτους δικαίου και της απόλυτης απελπισίας που μπορεί να νιώσει ένας πολίτης μπροστά στην ατιμωρησία.υ –






0 ΣΧΟΛΙΑ