Osteria Mamma: Βρήκαμε την καρδιά της νότιας Ιταλίας σε έναν πεζόδρομο της Αθήνας

Μια βραδιά στην οδό Σαλαμίνος, στον ήσυχο πεζόδρομο του Κεραμεικού, αποδεικνύει ότι η αυθεντικότητα μιας κουζίνας δεν είναι θέμα διαβατηρίου, αλλά συγκίνησης. Το «Osteria Mamma», που άνοιξε τον περασμένο Δεκέμβριο, είναι ο φόρος τιμής της οικογένειας Σαράντη στη μητέρα τους, αλλά και το «κινηματογραφικό» εστιατόριο της Αθήνας. Η chef Ελένη Σαράντη ερμηνεύει την ιταλική παράδοση με ένα προσωπικό ύφος που σέβεται την ευθύτητα των υλικών, επιτυγχάνοντας το πιο δύσκολο στοίχημα της γαστρονομίας: να μαγειρεύει συνεχώς καλά και με συνέπεια.

Η γαστρονομική θεωρία υποστηρίζει πως η ιταλική κουζίνα είναι ιερή. Πρέπει να είσαι Nonna για να καταλάβεις τι σημαίνει «αρκετό» στην pasta και τι είναι το σωστό al dente. Σε μεγάλο βαθμό, συμφωνώ: το χέρι που έχει κληρονομήσει τη γεύση έχει ένα πλεονέκτημα. Όμως, η επίσκεψή μου στο Osteria Mamma μου υπενθύμισε κάτι πιο βαθύ: η ιταλική κουζίνα είναι, πάνω απ’ όλα, αγάπη και ειλικρίνεια. Και αυτά δεν χρειάζονται διαβατήριο.

Η σινεφίλ εσωτερικότητα του Κεραμεικού

Το εστιατόριο βρίσκεται δίπλα στο πατρικό της οικογένειας Σαράντη, στη γειτονιά όπου μεγάλωσαν, μετατρέποντας τον χώρο σε έναν φόρο τιμής στη μητέρα τους. Αυτή η προσωπική αφήγηση αντανακλάται στην ατμόσφαιρα, η οποία είναι, κατά τη γνώμη μου, μοναδική στην Αθήνα.

VIRAL

Φαγητό χωρίς τέλος: Το εστιατόριο του Πειραιά που θα τρως σαν να είσαι καλεσμένος σε γάμο

5 μαγειρεία της Αθήνας που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσεις!

Που τρώνε οι παλιοί Αθηναίοι; Το γαλλικό καταφύγιο του Κολωνακίου που αρνείται να συμβιβαστεί με τον χρόνο

Η «σκηνοθετική» ματιά του Βασίλη Στεφανάκη έδωσε στον χώρο μια κινηματογραφική εσωτερικότητα. Θα μπορούσε να είναι το αθηναϊκό ριμέικ του Io Sono l’Amore του Luca Guadagnino. Κάθε δωμάτιο είναι μια μικρή, ξεχωριστή σκηνή, με το δικό του φως και το δικό του συναίσθημα. Το καλοκαίρι, η αυλή με τα λινά τραπεζομάντιλα ομόρφυνε ολόκληρο τον πεζόδρομο, προσδίδοντας μια αίσθηση αβίαςτης ιταλικής ευδαιμονίας. Το Osteria Mamma είναι αδιαμφισβήτητα ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά και όμορφα εστιατόρια της πόλης.

Το μενού: Φινέτσα, τεχνική και συνέπεια

Η chef Ελένη Σαράντη ερμηνεύει την ιταλική κουζίνα με ένα προσωπικό ύφος. Σέβεται την παράδοση, αλλά δεν διστάζει να τη φιλτράρει μέσα από τη δική της, σύγχρονη ματιά. Η πορεία της, που ξεκίνησε διστακτικά, έχει πλέον βρει τις τέλειες ισορροπίες.

Το μενού είναι δομημένο με μετρημένη δημιουργικότητα και συνέπεια, αποφεύγοντας την επιτήδευση. Η Σαράντη επιλέγει πολύ καλά υλικά, επιδεικνύει φινέτσα στην εκτέλεση και κερδίζει το πιο δύσκολο στοίχημα: να μαγειρεύει συνεχώς καλά.

Το μενού είναι απλό: τέσσερις κατηγορίες με τέσσερα πιάτα η καθεμία (ορεκτικά, πάστα, κυρίως πιάτα, γλυκά). Οι τιμές είναι συγκρατημένες για την ποιότητα (μέσος όρος €17), καθιστώντας το προσιτό σε ένα ευρύ κοινό.

Ο αστακός, η τρούφα και τα candele της ψυχής

Στα ορεκτικά, η επιλογή μου ήταν δογματική: το τηγανητό gnocco με μαγιονέζα τρούφας, τυρί grana riserva και μορταδέλα από τη Μπολόνια. Το gnocco ήταν ανάλαφρο, η τρούφα διακριτική – ακριβώς όπως πρέπει να είναι στην ιταλική κουζίνα, χωρίς να επισκιάζει τα άλλα υλικά. Εξίσου ισορροπημένος ήταν ο σολομός μαριναρισμένος σε παντζάρι με burrata, αρακά και βασιλικό. Η κρεμώδης υφή της burrata «αγκάλιαζε» την απαλή ένταση του σολομού.

Στα ζυμαρικά, ξεχώρισα την ευφυΐα της κουζίνας. Τα tortelli με αστακό, μπισκ, εστραγκόν και avruga είχαν ένα φίνο, προσεγμένο γευστικό προφίλ, παρότι τα αυγά ρέγγας δίπλα στον αστακό δεν μου φάνηκαν απαραίτητα.

Ωστόσο, τα Candele με λουκάνικο, άγρια χόρτα και πιπεριές ήταν η κορυφαία στιγμή της βραδιάς. Αυτό το πιάτο έκλεινε το μάτι στο ναπολιτάνικο salsiccia e friarielli και ήταν συγκινητικά οικείο. Το λουκάνικο ήταν λεπτοκομμένο και νόστιμο, και τα άγρια χόρτα (ούτε πικρά ούτε άτολμα) δένανε τέλεια με τη γλύκα της πιπεριάς. Ήταν μια γήινη, ειλικρινής σύνθεση.

Στα κυρίως, οι polpete (κεφτέδες) της Ελένης Σαράντη είναι ανεπανάληπτες λόγω της σπιτικής γεύσης τους και της οξύτητας στη σάλτσα, ενώ η χοιρινή cotoletta με γκοργκονζόλα είναι ένα πληθωρικό πιάτο γεμάτο ένταση που ισορροπεί με το φασκόμηλο.

Η παρένθεση του σομελιέ: Έμφαση στο Barolo

Την εμπειρία απογειώνει η λίστα κρασιών του εξαιρετικού σομελιέ Τηλέμαχου Παπανδρέα. Με 250 ετικέτες, δίνεται έμφαση στην Ιταλία (Barolo, Chianti) και σε εκλεκτές ελληνικές επιλογές. Το mark-up κινείται σε λογικά επίπεδα (2,2x), επιβεβαιώνοντας τη συνέπεια της συνολικής προσέγγισης.

Τέλος, το Cavolino ήταν το επιδόρπιο που δεν άφησε περιθώρια για ενστάσεις: τραγανό εξωτερικά, με βελούδινη κρέμα και νότες καραμέλας που πρόσθεταν βάθος. Ένα γλυκό που μένει στη μνήμη.

Το Osteria Mamma είναι η απόδειξη ότι η ιταλική κουζίνα είναι ανοιχτή σε όποιον την προσεγγίσει με σεβασμό, αγάπη και, κυρίως, με την τεχνική φινέτσα να αφήνει την αλήθεια της πρώτης ύλης να λάμψει.

Τηλέφωνο: 693 660 7794

Διεύθυνση: Σαλαμίνος 64, Αθήνα 104 35