Σοκαριστικά στοιχεία για την φτώχεια στην Ελλάδα – 2,74 εκατομμύρια άτομα σε κίνδυνο

Το 2025, περίπου το 26,9% του ελληνικού πληθυσμού, δηλαδή 2,74 εκατομμύρια πολίτες, βρίσκεται σε κατάσταση κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Πρόκειται για αύξηση 0,8 ποσοστιαίων μονάδων σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, σύμφωνα με την Έκθεση για τη Φτώχεια στην Ελλάδα 2025 του Ελληνικού Δικτύου για την Καταπολέμηση της Φτώχειας (EAPN Greece), η οποία δημοσιοποιείται έβδομη συνεχόμενη χρονιά. Η Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας, στις 17 Οκτωβρίου, έδωσε το πλαίσιο για την αναφορά σε αυτή την κρίσιμη κοινωνική πρόκληση.
Τι «παγιδεύει» τους εργαζόμενους στη φτώχεια
Η έκθεση αναδεικνύει ότι η παιδική φτώχεια παραμένει υψηλή, αγγίζοντας το 22,4%, ενώ ο κίνδυνος υλικής και κοινωνικής στέρησης έχει επίσης αυξηθεί. Η ένταση της εργασίας, οι χαμηλοί μισθοί, η εργασιακή ανασφάλεια και η αδυναμία αντιστοίχισης εισοδημάτων με τις αυξανόμενες τιμές στα βασικά αγαθά και στην ενέργεια συνεχίζουν να εγκλωβίζουν εργαζόμενους σε συνθήκες φτώχειας. Το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα (ΕΕΕ) καλύπτει μόλις το 60% του ορίου φτώχειας, γεγονός που το καθιστά ανεπαρκές συγκριτικά με τα ευρωπαϊκά πρότυπα.
Η έκθεση επισημαίνει τη διεύρυνση των ανισοτήτων, με αύξηση της στεγαστικής ανασφάλειας, της ψυχικής πίεσης και του ψηφιακού αποκλεισμού. Ειδικά ευάλωτες ομάδες θεωρούνται οι πρόσφυγες, οι μονογονεϊκές οικογένειες, οι ηλικιωμένοι, οι γυναίκες που βιώνουν βία, οι άτυποι πάροχοι φροντίδας και οι αγροτικές κοινότητες. Η κρυφή αστεγία και η ενεργειακή φτώχεια έχουν ενταθεί, ενώ η αναστολή και καθυστέρηση του προγράμματος ΤΕΒΑ και της νέας φάσης του ΕΒΥΣ περιόρισε περαιτέρω την πρόσβαση σε βασικά αγαθά για τους ευάλωτους πληθυσμούς.
Διαβάστε επίσης
Η συμμετοχή των άμεσα ενδιαφερομένων στη διαμόρφωση και αξιολόγηση της Εθνικής Στρατηγικής για την Κοινωνική Ένταξη και τη Μείωση της Φτώχειας παραμένει περιορισμένη. Οι Οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών (ΟΚοιΠ) και οι ίδιοι οι πολίτες που πλήττονται από τη φτώχεια επισημαίνουν την ανάγκη θεσμοθετημένων μηχανισμών συμμετοχής, υιοθετώντας την αρχή «τίποτα για εμάς χωρίς εμάς». Στις κύριες συστάσεις της έκθεσης περιλαμβάνονται: αναγνώριση και στήριξη των αόρατων πληθυσμών, προσαρμογή κοινωνικών πολιτικών στις τοπικές ανάγκες, ενδυνάμωση της τοπικής αυτοδιοίκησης, θεσμοθέτηση διαφανούς συνεργασίας των ΟΚοιΠ με τα κέντρα λήψης αποφάσεων, μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση για κρίσιμες υπηρεσίες κοινότητας και ισότιμη συμμετοχή των πληττόμενων στις κοινωνικές πολιτικές. Επίσης, προτείνεται αλλαγή του άνισου φορολογικού συστήματος και δίκαιος σχεδιασμός πολιτικών για την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση.






0 ΣΧΟΛΙΑ