2 Οκτωβρίου 1828: Η Απελευθέρωση της Πελοποννήσου από τα Γαλλικά στρατεύματα

Σαν σήμερα, 2 Οκτωβρίου 1828, γράφτηκε μια από τις πιο κρίσιμες σελίδες της Ελληνικής Επανάστασης, μια ημέρα που σηματοδότησε το οριστικό τέλος της αιγυπτιακής κατοχής στην Πελοπόννησο. Το Γαλλικό Εκστρατευτικό Σώμα του στρατάρχη Νικολά Ζοζέφ Μαιζών, σε συντονισμό με τις ναυτικές δυνάμεις της Γαλλίας, της Μεγάλης Βρετανίας και της Ρωσίας, πέτυχε την εκδίωξη των τελευταίων τουρκοαιγυπτιακών στρατευμάτων του Ιμπραήμ. Η αποχώρηση αυτή, που ολοκληρώθηκε με την τελευταία αποβίβαση από την Πάτρα, άνοιξε τον δρόμο για την πλήρη απελευθέρωση της ελληνικής γης και την εδραίωση της ανεξαρτησίας του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.

Η απόφαση για την αποστολή γαλλικών στρατευμάτων στην Ελλάδα ήταν το αποτέλεσμα της Συνθήκης του Λονδίνου, που υπογράφηκε τον Ιούλιο του 1827. Η συνθήκη αυτή, μεταξύ των τριών Μεγάλων Δυνάμεων (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία), είχε ως στόχο την επιβολή της ειρήνης στην περιοχή και τη δημιουργία ενός αυτόνομου ελληνικού κράτους. Μετά τη συντριπτική ναυμαχία του Ναβαρίνου στις 20 Οκτωβρίου 1827, όπου ο συμμαχικός στόλος κατέστρεψε τον τουρκοαιγυπτιακό, ο Ιμπραήμ συνέχιζε να κρατά στα χέρια του σημαντικά εδάφη της Πελοποννήσου, επιδιδόμενος σε λεηλασίες και καταστροφές. Η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη, με τον ελληνικό πληθυσμό να υποφέρει και την προοπτική της απελευθέρωσης να μοιάζει ακόμα μακρινή.

Η απόβαση του Γαλλικού σώματος και η αποστολή του Μαιζών

Μετά από αίτημα του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια και με την υποστήριξη των Μεγάλων Δυνάμεων, αποφασίστηκε η αποστολή του Γαλλικού Εκστρατευτικού Σώματος, το οποίο ονομάστηκε «Εκστρατεία του Μοριά». Ο επικεφαλής του, ο στρατάρχης Μαιζών, ένας έμπειρος στρατιωτικός που είχε διακριθεί στους ναπολεόντειους πολέμους, έφτασε στην Ελλάδα με σαφείς οδηγίες: να μην εμπλακεί σε μάχη με τις δυνάμεις του Ιμπραήμ, αλλά να τις αναγκάσει να αποχωρήσουν. Η αποστολή είχε έναν διπλωματικό και πολιτικό χαρακτήρα, παρά έναν καθαρά στρατιωτικό.

Η απόβαση των Γάλλων ξεκίνησε στις 29 Αυγούστου 1828, στην περιοχή της Βοστίτσας (σημερινό Αίγιο). Η παρουσία του γαλλικού στρατού, αριθμώντας περίπου 15.000 άνδρες, ήταν αρκετή για να αλλάξει άρδην το σκηνικό. Οι δυνάμεις του Ιμπραήμ, αποδυναμωμένες από την ήττα στο Ναβαρίνο και αντιμέτωπες με μια ισχυρή ευρωπαϊκή στρατιωτική παρουσία, αναγκάστηκαν να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για την αποχώρησή τους. Η στρατηγική του Μαιζών ήταν να πιέσει τον Ιμπραήμ με την παρουσία του, χωρίς να χρειαστεί να χυθεί αίμα.

VIRAL

Στις τουαλέτες με σεντόνι: Έτσι αυτοκτόνησε η πρώην σύζυγος του Πολωνού καθηγητή – Οι τελευταίες λέξεις πριν το τέλος

«Δεν ρίχνεις λάδι στη φωτιά…»: Όλοι τον κατηγορούν πως δικαιολογεί τον συζυγοκτόνο της Καλαμάτας αλλά αυτός ο τύπος λέει την μεγαλύτερη αλήθεια

Κι άλλη μάνα δολοφονημένη μετά την Βασιλική: Την σκότωσε ο 30χρονος πατέρας των παιδιών και αυτοκτόνησε – «Με αναγκάζεις να σου κάνω κακό»

Η εκστρατεία του Μεζόν και η αποχώρηση του Ιμπραήμ από την Πελοπόννησο

Η αποχώρηση του Ιμπραήμ και η απελευθέρωση της Πελοποννήσου

Η πρώτη φάση της αποχώρησης ξεκίνησε με την εκκένωση της Ναβαρινικής περιοχής. Μετά από διαπραγματεύσεις, ο Ιμπραήμ συμφώνησε να αποχωρήσει από την Πελοπόννησο, διατηρώντας μόνο τις φρουρές σε τρία φρούρια: της Πάτρας, του Ρίου και του Ναβαρίνου. Ωστόσο, οι διαπραγματεύσεις για την πλήρη αποχώρηση συνεχίστηκαν, με τον Μαιζών να επιμένει στην εκκένωση όλων των εδαφών. Στις 22 Σεπτεμβρίου, οι Γάλλοι εισήλθαν στην Τριπολιτσά, την καρδιά της Πελοποννήσου, και ο Μαιζών συναντήθηκε με τον Ιμπραήμ για να του ανακοινώσει την απαίτηση για πλήρη αποχώρηση.

Η παρουσία του γαλλικού στρατού έδωσε επίσης την ευκαιρία στον Καποδίστρια να αναδιοργανώσει την ελληνική διοίκηση και να θέσει τις βάσεις για το νέο κράτος. Οι Έλληνες αγωνιστές, υπό την ηγεσία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και άλλων οπλαρχηγών, συνεργάστηκαν με τους Γάλλους, προσφέροντας πληροφορίες και υποστήριξη. Η πίεση των Γάλλων σε συνδυασμό με τη δράση των Ελλήνων, οδήγησε σταδιακά στην παράδοση όλων των φρουρίων.

Στις 2 Οκτωβρίου 1828, η αποστολή ολοκληρώθηκε. Τα τελευταία τουρκοαιγυπτιακά στρατεύματα αποχώρησαν από την Πάτρα, το τελευταίο σημαντικό φρούριο που κατείχαν. Η αποχώρηση αυτή δεν ήταν μια ήττα με τη συμβατική έννοια, αλλά το αποτέλεσμα μιας καλά σχεδιασμένης διπλωματικής και στρατιωτικής πίεσης. Μετά από αυτή την ημερομηνία, η Πελοπόννησος ήταν πλέον ελεύθερη από την ξένη κατοχή, ένα γεγονός που πανηγυρίστηκε σε όλη την Ελλάδα.

Η κληρονομιά της Γαλλικής Εκστρατείας

Η συμβολή της Γαλλικής Εκστρατείας του Μοριά ήταν καθοριστική. Δεν ήταν μόνο η απελευθέρωση της Πελοποννήσου, αλλά και η επίσημη αναγνώριση της Ελλάδας ως αυτόνομου κράτους από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Η παρουσία του Μαιζών και των ανδρών του ενίσχυσε τη θέση του Ιωάννη Καποδίστρια και δημιούργησε ένα σταθερό περιβάλλον για την ανασυγκρότηση της χώρας. Ο ίδιος ο Μαιζών τιμήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση με την ανώτατη διάκριση, ενώ το όνομά του παραμένει συνδεδεμένο με την απελευθέρωση της Πελοποννήσου.

Η επέτειος αυτή μας θυμίζει τη σημασία της διεθνούς συνεργασίας και της διπλωματίας στον αγώνα για την ελευθερία. Η 2η Οκτωβρίου 1828 δεν ήταν απλώς η ημέρα της αποχώρησης των στρατευμάτων, αλλά η ημέρα που επιβεβαιώθηκε το όραμα για μια ελεύθερη και ανεξάρτητη Ελλάδα, ένα όραμα που είχε ξεκινήσει με τους αγώνες του 1821 και στέφθηκε με επιτυχία χάρη στη συλλογική προσπάθεια Ελλήνων και συμμάχων.

Από το σημείο αυτό, η Ελλάδα είχε μπροστά της το δύσκολο έργο της ανασυγκρότησης. Με την Πελοπόννησο ελεύθερη, ο δρόμος για την ίδρυση ενός σύγχρονου κράτους ήταν πλέον ανοιχτός. Η 2α Οκτωβρίου 1828 αποτελεί ένα ορόσημο στην ελληνική ιστορία, μια ημέρα που δικαιώνει τις θυσίες του έθνους και επιβεβαιώνει τη δύναμη της ελπίδας και της επιμονής.